ছেইণ্ট এণ্ড্ৰুজ গীৰ্জা, কিয়েভ

ছেইণ্ট এণ্ড্ৰুজ গীৰ্জা ( St Andrew's Church) ইউক্ৰেইনৰ কিয়ভত অৱস্থিত এটা ঐতিহাসিক অৰ্থডক্স গীৰ্জা। ১৭৪৭ চনৰ পৰা ১৭৫৪ চনৰ ভিতৰত ইটালীৰ স্থপতিবিদ বাৰ্টলমিঅ’ ৰাষ্ট্ৰেলিৰ ডিজাইন অনুসৰি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ইউক্ৰেইনৰ বেৰক ভাষাৰ ই এক বিৰল উদাহৰণ।

ছেইণ্ট এণ্ড্ৰুজ গীৰ্জাটো ঠেক পাহাৰৰ ওপৰত অৱস্থিত। বিশ্বাস কৰা হয় যে এই পাহাৰত প্ৰচাৰক এণ্ড্ৰুৱে ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল যে কিয়েভ স্লাভিক অঞ্চলসমূহত খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰিব আৰু এই অঞ্চলটো এদিন এখন মহান চহৰত পৰিণত হ’ব। এই স্থানত বা তাৰ ওচৰত কেইবাটাও গীৰ্জা আছে; বৰ্তমানৰ অট্টালিকাটো নিৰ্মাণ কৰাৰ আগতে এটা কাঠৰ গীৰ্জা আছিল যিটো ১৭২৬ চনত ভাঙি পেলোৱা হৈছিল।

বৰ্তমান এই গীৰ্জাঘৰটো ইউক্ৰেইন চৰকাৰৰ মালিকানাধীন। ১৯৬৮ চনত ইয়াক সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান কিয়েভৰ ছফিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অভয়াৰণ্যৰ অংশ হিচাপে সংগ্ৰহালয়ৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰা হয়।^১ ২০০৮ চনৰ পৰা ২০১৮ চনলৈকে ইউক্ৰেইনৰ অটোচেফেলাছ অৰ্থডক্স গীৰ্জাই ইয়াক নিজৰ ‘মাতৃ গীৰ্জা’ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া হৈছিল। ২০১৮ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ইউক্ৰেইনৰ পূব অৰ্থডক্স গীৰ্জাসমূহৰ একত্ৰীকৰণ পৰিষদৰ আগত ইউক্ৰেইন চৰকাৰে ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে ইয়াৰ প্ৰত্যক্ষ ব্যৱহাৰৰ বাবে কনষ্টেন্টিনোপলৰ ইকুমেনিকেল পেট্ৰিয়াৰ্কেটক প্ৰদান কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।^২

একবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে দুৰ্বল ভেটিৰ বাবে অট্টালিকাটোৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ২০১০ চনৰ শেষৰ ফালে ইয়াৰ ব্যাপক মেৰামতি কৰা হয়।

এই ঠাইখনৰ প্ৰাৰম্ভিক গীৰ্জাসমূহ

প্ৰচাৰক এণ্ড্ৰুক 'ৰাছিয়াৰ প্ৰচাৰক' হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে।^৩ আৰম্ভণিৰ মধ্যযুগীয় বিৱৰণী "দ্য টেল অৱ বাইগ'ন ইয়াৰ্ছ" অনুসৰি তেওঁ ড্নিপ্ৰ' নদীৰ পাৰত উপস্থিত হৈ বৰ্তমানৰ য'ত গীৰ্জাঘৰটো থিয় হৈ আছে তাত এটা ক্ৰছ স্থাপন কৰে। তেওঁ ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল যে এই কম জনবসতিপূৰ্ণ অঞ্চলটো এদিন এখন ডাঙৰ চহৰত পৰিণত হ'ব।^৪

১০৮৬ চনত কিয়েভৰ প্ৰথম ভিচেভ'লডে চেন্ট এণ্ড্ৰুৰ বাবে উৎসৰ্গিত এটা মঠৰ ভিতৰত এটা গীৰ্জা নিৰ্মাণ কৰে।^৫ পিছলৈ ইয়াৰ ঠাইত কেইবাটাও কাঠৰ গীৰ্জা নিৰ্মাণ কৰা হয়।^৬

প্ৰাথমিক ইতিহাস

ৰাছিয়াৰ এলিজাবেথে কিয়েভত নিজৰ বাবে গ্ৰীষ্মকালীন বাসগৃহ নিৰ্মাণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু ওচৰতে উপাসনা স্থানৰ ব্যৱস্থাও কৰে তেতিয়া নতুন গীৰ্জা নিৰ্মাণৰ পৰিকল্পনা কৰা হয়।^৭ পেচেৰ্স্ক অঞ্চলত এই ৰাজপ্ৰসাদ আৰু আন্দ্ৰিয়ভস্কা পাহাৰৰ গীৰ্জাঘৰটো নিৰ্মাণ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছিল। ১৭৪৪ চনৰ ৯ ছেপ্টেম্বৰত সম্ৰাজ্ঞীয়ে নিজেই ভেটিৰ প্ৰথম তিনিটা শিল স্থাপন কৰে।^৭ গীৰ্জাৰ অভিষেক অনুষ্ঠানটো কিয়েভৰ মেট্ৰ'পলিটান ৰাফেল জাব'ৰ'ভস্কিয়ে সম্পন্ন কৰে।^১

পিটাৰ্ছবাৰ্গ বিল্ডিং চান্সেলৰীয়ে প্ৰথমে জাৰ্মান স্থপতিবিদ গটফ্ৰাইড জোহান শ্বেডেল আৰু অভিযন্তা ডেনিয়েল ডি বস্কেটক গীৰ্জাঘৰৰ পৰিকল্পনা প্ৰস্তুত কৰিবলৈ নিযুক্তি দিছিল যদিও ১৭৪৫ চনত এই পৰিকল্পনা নাকচ কৰা হয়।^৭ শ্বেডেলৰ ঠাইত সাম্ৰাজ্যিক দৰবাৰৰ মুখ্য স্থপতি বাৰ্টলমিঅ' ৰাষ্ট্ৰেলিয়ে এটা পৰিকল্পনা প্ৰস্তুত কৰে যিটো চেণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গৰ এটা প্ৰতিষ্ঠানৰ গীৰ্জাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।^৮

স্থপতিবিদ ইভান মিচুৰিনৰ পৰিচালনাত ৰাছিয়ান আৰু বিদেশী শিল্পীৰ এটা দলে এই নিৰ্মাণ কাৰ্য্য চলাইছিল,^৯ যিয়ে ইয়াৰ পূৰ্বে মস্কোৰ মহিলা বজাৰ চৌহদ (Babiy torzhok)ত থকা পুৰণি চাৰ্চ অৱ দ্য ৰিজাৰেকচনৰ ঠাইত সফল হৈছিল।^১০ এই স্থানত অভিযান্ত্ৰিক আৰু ভূতাত্ত্বিক গৱেষণাৰ দায়িত্বত আছিল মিচুৰিনে। তেওঁ আৱিষ্কাৰ কৰিলে যে ১৩–১৪ মিটাৰ গভীৰতাত মাটিৰ তলত এটা কঠিন স্তৰ থাকে আৰু তাৰ ওপৰত মাটিৰ এটা স্তৰ থাকে যাৰ ফলত মাটিৰ তলৰ পানী ইয়াৰ ভিতৰলৈ সোমাই যাব পাৰে।^১১ এই তথ্যৰ ভিত্তিত মিচুৰিনে এটা শিলৰ ভেটি নিৰ্মাণ কৰি পুৰোহিতৰ বাসগৃহৰ বাবে দুমহলীয়া অট্টালিকাৰ লগত সংলগ্ন কৰিলে, যিটো ৰাষ্ট্ৰেলিয়ে পৰিকল্পনা কৰিছিল।

পিছলৈ পুনৰুদ্ধাৰৰ কাম

১৮১৫ চনত এটা ধুমুহাই গীৰ্জাঘৰৰ গম্বুজবোৰ ভাঙি পেলায়,^১২১৩ যাৰ বাবে সম্পূৰ্ণ পুনৰুদ্ধাৰ কৰাৰ প্ৰয়োজন হয়। পিছৰ বছৰ মস্কোৰ স্থপতিবিদ আন্দ্ৰে মেলেনস্কিয়ে অট্টালিকাটোৰ মুখাৱয়বৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল আৰু সেইবোৰ বিবেচনাৰ বাবে ছেইণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গলৈ পঠিয়াইছিল।^১২ ১৮২৫–১৮২৮ চনত মেলেনস্কিৰ পৰিকল্পনাৰ ভিত্তিত গীৰ্জাঘৰটো পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। ৰঙা মিছন টাইলছৰ ঠাইত ধাতুৰ টাইলছ লগোৱা হৈছিল, যাৰ ফলত গম্বুজৰ আকৃতি সলনি কৰা হ’ল আৰু কিছু সজ্জা হেৰাই গৈছিল।

১৯১৭ চনৰ পৰা ১৯৫৩ চনৰ ভিতৰত গীৰ্জাঘৰৰ ভেটি, ইয়াৰ বাহিৰৰ, ভিতৰৰ অংশ আৰু সজ্জা সংস্কাৰ কৰা হয়। ১৯৩২ চনলৈকে চেণ্ট এণ্ড্ৰুজ নিয়মীয়া উপাসনাৰ বাবে খোলা আছিল আৰু ইয়াৰ পিছত কৰ্তৃপক্ষই বন্ধ কৰি দিয়ে।

১৯৬০ চনৰ আৰম্ভণিতে ভিয়েনাত বেৰক শৈলীৰ গম্বুজৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰেলিৰ মূল ডিজাইন আৱিষ্কাৰ কৰা হয়।^১৪ ১৯৭০ চনত ছেইণ্ট ছফিয়া সংগ্ৰহালয়ে ভিয়েনাৰ আলবাৰ্টিনা সংগ্ৰহালয়ৰ পৰা মূল গ্ৰন্থসমূহৰ ফটোকপি বিচাৰিছিল।^১৫ স্থপতিবিদ ভি কৰ্ণেয়েভাৰ নেতৃত্বত এটা দলে ১৯৭৮ চনত ৰাষ্ট্ৰেলিৰ অংকন ব্যৱহাৰ কৰি গীৰ্জাঘৰৰ গম্বুজসমূহ পুনৰুদ্ধাৰ কৰে।১৯৮৭ চনত গীৰ্জাঘৰটোক ৰাষ্ট্ৰীয় সংৰক্ষণ এলেকা "কিয়েভৰ চেণ্ট ছফিয়া"ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

২০১৫ চনত ছেইণ্ট এণ্ড্ৰুজ বন্ধ কৰি দিয়া হৈছিল যাতে বৃহৎ পুনৰুদ্ধাৰৰ কাম হ’ব পাৰে। পুনৰুদ্ধাৰৰ সময়ত ভিতৰৰ অংশটো পুনৰ সজাই তোলা হৈছিল আৰু আইকন আৰু আইকনষ্টেছিছ মেৰামতি কৰা হৈছিল। ইয়াৰ উপৰিও মেৰামতিকাৰীয়ে অভিযান্ত্ৰিক নেটৱৰ্ক সলনি কৰিছিল, নতুন পোহৰ, উত্তাপ আৰু বায়ু যোগান ব্যৱস্থা প্ৰণয়ন কৰিছিল আৰু খিৰিকী সলনি কৰিছিল।^১৬

২০ শতিকাৰ সময়ছোৱাত অন্যান্য ব্যৱহাৰ

১৯৩৫ চনত ছেইণ্ট এণ্ড্ৰুজ চাৰ্চক ঐতিহাসিক আৰু সাংস্কৃতিক সংৰক্ষণ "অল-ইউক্ৰেইন মিউজিয়াম এৰিয়া"ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ১৯৩৯ চনৰ পিছৰ কিছু সময়ৰ বাবে গীৰ্জাঘৰৰ চৌহদৰ ভিতৰতে ছেইণ্ট ছফিয়া ধৰ্ম বিৰোধী সংগ্ৰহালয় আছিল। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত গীৰ্জাত নিয়মীয়া ধৰ্মীয় সেৱা পুনৰ আৰম্ভ কৰা হয় যদিও ১৯৬১ চনত পুনৰ বন্ধ কৰা হয়। তেতিয়াৰ পৰাই ১৯৯২ চনলৈকে গীৰ্জাঘৰৰ ষ্টাইলবেট (ভিত্তি) বিভিন্ন সংগঠনক ভাড়াত দিয়া হয় আৰু কিয়েভ পেট্ৰিয়াৰ্কেটৰ ইউক্ৰেইনীয় অৰ্থডক্স গীৰ্জাৰ চেমিনাৰীয়ে ইয়াক দখল কৰিছিল। ১৯৬৮ চনৰ ১০ জানুৱাৰীত এই গীৰ্জাঘৰটোক "ছেইণ্ট ছফিয়া সংগ্ৰহালয়"ৰ ৰাজ্যিক স্থাপত্য আৰু ঐতিহাসিক সংৰক্ষণ মণ্ডলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। সেই বছৰৰ ১০ ছেপ্টেম্বৰত গীৰ্জাঘৰটো ঐতিহাসিক আৰু স্থাপত্য সংগ্ৰহালয় হিচাপে মুকলি কৰা হয়।

গীৰ্জা হিচাপে পুনৰ ব্যৱহাৰ

২০০৮ চনত এই গীৰ্জা ইউক্ৰেইনৰ অটোচেফেলাছ অৰ্থডক্স গীৰ্জাৰ হাতত গতাই দিয়া হয়।^১৭ ২০১৮ চনৰ অক্টোবৰ মাহত এই গীৰ্জাঘৰটোক আইনগতভাৱে কনষ্টেন্টিনোপলৰ ইকুমেনিকেল পেট্ৰিয়াৰ্কেটক 'ষ্টাউৰ'পেজিয়ন' হিচাপে উপহাৰ দিয়া হয়। ^২ ২০২১ চনৰ ২১ আগষ্টত ইউক্ৰেইনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ভল'ডিমাইৰ জেলেনস্কিৰ আমন্ত্ৰণত ইউক্ৰেইন ভ্ৰমণৰ সময়ত ইকুমেনিকেল পেট্ৰিয়াৰ্ক বাৰ্থলমিউৱে ষ্টাউৰ'পেজিয়নত সন্ধিয়া প্ৰাৰ্থনা (ভেস্পাৰছ)ৰ সভাপতিত্ব কৰে।^১৮

স্থাপত্য আৰু সংৰক্ষণ

গীৰ্জাঘৰটো ১৫ মিটাৰ (৪৯ ফুট) উচ্চতাৰ ভিত্তিত (ষ্টাইলবেট) নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল; ই পূব দিশত ঢাল খাই আৰু পশ্চিম দিশত দুমহলীয়া গঠন আছে।^১৩গীৰ্জাঘৰটোত এটা মূল গম্বুজ আৰু পাঁচটা সৰু সৰু সজ্জাগত শিখৰ আছে। কৰিন্থিয়ান শৈলীৰ খুঁটা আৰু বাহিৰৰ ফালে অন্যান্য সজ্জাই গীৰ্জাঘৰৰ সৌন্দৰ্য্য বৃদ্ধি কৰে। গীৰ্জাঘৰৰ খিৰিকী-দুৱাৰতো খোদিত শিল্পকৰ্মৰে অলংকৃত কৰা হৈছে।

যিহেতু গীৰ্জাঘৰটো পাহাৰৰ ওপৰত অৱস্থিত, সেয়েহে ইয়াৰ ভেটিৰ সমস্যাই সংৰক্ষণবিদসকলৰ বাবে এক ডাঙৰ চিন্তাৰ বিষয় হৈ পৰিছে। শেহতীয়াকৈ গীৰ্জাঘৰৰ তলৰ ভেটিটো স্থানান্তৰিত হ'বলৈ আৰম্ভ কৰিছে, যাৰ ফলত গীৰ্জাঘৰটো ভাঙি পৰিব পাৰে বুলি উদ্বেগ প্ৰকাশ পাইছে।^১৯ ইতিমধ্যে গীৰ্জাৰ ভেটিত ফাট মেলিছে,^২০ যাৰ ফলত জৰুৰীকালীন পৰিস্থিতিৰ মন্ত্ৰী নেষ্টৰ শ্বুফ্ৰিচে এখন বিশেষ সমিতি গঠন কৰে।^১৯

জৰুৰীকালীন পৰিস্থিতি মন্ত্ৰালয়ৰ তথ্য অনুসৰি তেওঁলোকে নিৰ্মাণ মন্ত্ৰালয়, কিয়েভ চহৰ প্ৰশাসন আৰু কিয়েভ চহৰৰ জৰুৰীকালীন পৰিস্থিতি মন্ত্ৰালয়ৰ বিভাগৰ সহায়ত ভৱনটোৰ ভেটি আৰু নিৰ্মাণৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিব।