ইছৰাৰ আহমেদ

ড° ইছৰাৰ আহমদ ( ইংৰাজী: Dr.Israr Ahmed ) আছিল পাকিস্তানী ইছলামিক পণ্ডিত, বক্তা আৰু ধৰ্মতত্ত্ববিদ। পাকিস্তান আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰ বাকী অংশত তেওঁৰ অনুগামী গঢ় লৈ উঠিছিল যদিও মধ্যপ্ৰাচ্য, পশ্চিম ইউৰোপ, উত্তৰ আমেৰিকাৰ কিছুমান দক্ষিণ এছিয়ান মুছলমানৰ মাজতো তেওঁৰ অনুগামী গঢ় লৈ উঠিছিল।^১

ইছলাম আৰু পাকিস্তানৰ ওপৰত উৰ্দু ভাষাত প্ৰায় ৬০খন গ্ৰন্থ লিখিছে।^২ ইয়াৰে উনবিশখন ২০১৭ চনলৈকে ইংৰাজীকে ধৰি আন কেইবাটাও ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছে।১৯৫৬ চনত তেওঁ নিৰ্বাচনী ক্ষেত্ৰত জড়িত হৈ পৰা জামাত-ই-ইছলামী এৰি থৈ যায় ৰাজনীতি, তানজীম-ই-ইছলামী প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ।^৩ আন বহু চুন্নী ইছলামিক কৰ্মী/পুনৰুজ্জ্বলতাৰ দৰে তেওঁ প্ৰচাৰ কৰিছিল। যে কোৰআন আৰু চুন্নাহৰ শিক্ষা আৰু শ্বৰীয়তৰ ঐশ্বৰিক আইন জীৱনৰ সকলো ক্ষেত্ৰতে কাৰ্যকৰী কৰিব লাগিব। খিলাফতক প্ৰকৃত ইছলামিক ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে পুনৰুদ্ধাৰ কৰিব লাগিব, আৰু পশ্চিমীয়া মূল্যবোধ আৰু প্ৰভাৱ ইছলাম আৰু পাকিস্তানৰ বাবে ভাবুকি আছিল। আৰব ভূমি নহয়। পাকিস্তানে নতুন খিলাফতৰ ভেটি হ’ব লাগে গণতান্ত্ৰিক শাসন অইছলামিক বুলি বিশ্বাসৰ বাবেও তেওঁ পৰিচিত আছিল। ১৯৮১ চনত তেওঁক পাকিস্তানৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা সীতাৰা-ই-ইমটিয়াজ প্ৰদান কৰা হয়।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৩২ চনৰ ২৬ এপ্ৰিলত পঞ্জাৱৰ হিছাৰত (বৰ্তমান ভাৰতৰ হাৰিয়ানাত) ৰঙাঘৰ মুছলমান ৰাজপুত পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল ইছৰাৰ আহমেদৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষৰ শিপা মুজাফ্ফৰনগৰ জিলাত (বৰ্তমান ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশত) কিন্তু ১৮৫৭ চনৰ স্বাধীনতা যুদ্ধৰ পিছত তেওঁৰ দাদাৰ সম্পত্তি জব্দ কৰা হয় গতিকে পৰিয়ালটো হিছাৰলৈ গুচি যায়। তেওঁৰ পিতৃ ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ চৰকাৰী কৰ্মচাৰী আছিল। স্থানীয় হাইস্কুলৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত ইছৰাৰ আহমেদে ১৯৫০ চনত কিং এডৱাৰ্ড মেডিকেল ইউনিভাৰ্চিটিত পঢ়িবলৈ লাহোৰলৈ গুচি যায়। তেওঁ কিং এডৱাৰ্ড মেডিকেল ইউনিভাৰ্চিটিৰ পৰা এমবিবিএছ ডিগ্ৰী লাভ কৰে ১৯৫৪ চনত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ চৰ্চা আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও ১৯৬৫ চনত কৰাচী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইছলামিক অধ্যয়নত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।ইছৰাৰ আহমেদে স্বাধীনতা আন্দোলনত মুছলিম ছাত্ৰ ফেডাৰেচনৰ বাবে আৰু ১৯৪৭ চনত পাকিস্তান সৃষ্টিৰ পিছত ইছলামী জামি`য়াত-ই- তালাবা আৰু তাৰ পিছত ১৯৫০ চনত আবুল আলা মৌদুদীৰ নেতৃত্বত জামাত-ই-ইছলামীত যোগদান কৰে। ১৯৫৭ চনত জাতীয় ৰাজনীতিত জড়িত হোৱাটো ১৯৪৭ চনৰ পূৰ্বৰ সময়ছোৱাত জামাতে গ্ৰহণ কৰা বিপ্লৱী পদ্ধতিৰ সৈতে অমিলনীয় বুলি বিশ্বাস কৰি তেওঁ দল এৰি থৈ যায়। ইছলাম আৰু দৰ্শনৰ প্ৰতি তেওঁৰ আগ্ৰহ আৰু বাঢ়ি যায় আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ ১৯৬০ চনত কৰাচীলৈ গুচি যায় আৰু ইছলাম অধ্যয়নৰ বাবে কৰাচী বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে।

কেৰিয়াৰ

জামাত-ই-ইছলামী মূলতঃ জামাত-ই-ইছলামীৰ সদস্য ইছৰাৰ আহমেদে কয় যে নিৰ্বাচনী কাৰ্যকলাপৰ দিশত ইয়াৰ ঢালত তেওঁ হতাশ হৈছিল। ইয়াৰ সৈতে "উল্লেখযোগ্য নীতিগত বিষয়"ত মতানৈক্য প্ৰকাশ কৰিছিল। য'ত তেওঁ "ইছলামিক নৱজাগৰণ সৃষ্টিৰ প্ৰচেষ্টাৰ অভাৱ" বুলি ভাবে বিপ্লৱী প্ৰক্ৰিয়া।" তেওঁ জামাত-ই-ইছলামীৰ "শক্তিৰ ৰাজনীতিৰ ক্ষেত্ৰখনত" "ডুব যোৱা"ক "বিপৰ্যয়জনক" বুলি গণ্য কৰিছিল। তেওঁ আৰু আন কিছুমান ব্যক্তিয়ে জি আইৰ পৰা পদত্যাগ কৰি ১৯৫৬ চনত তনজীম-ই-ইছলামীৰ কেন্দ্ৰবিন্দু প্ৰতিষ্ঠা কৰি এটা প্ৰস্তাৱ গৃহীত কৰে "যিটো পৰৱৰ্তী সময়ত তানজীম-ই-ইছলামীৰ মিছন ষ্টেটমেন্টত পৰিণত হয়।তেওঁৰ কামৰ লগতে তেওঁ কোৱা "কুৰ"ক পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ কাম 'an-centered Islamic perennial philosophy and world-view" ইছৰাৰ আহমেদে কয় যে তেওঁৰ লক্ষ্য আৰু তেওঁৰ সংগঠনসমূহৰ লক্ষ্য আছিল "এটা প্ৰকৃত ইছলামিক ষ্টেট বা খিলাফাহ ব্যৱস্থা প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ চূড়ান্ত উদ্দেশ্যেৰে সমাজখনক ব্যৱহাৰিকভাৱে সংস্কাৰ কৰা।

তথ্য উৎস

বহিঃ সংযোগ