আমিনথ ফাইজা

আমিনথ ফাইজা (ইংৰাজী ভাষা: Aminath Faiza; ২৯ ছেপ্টেম্বৰ ১৯২৪ – ২৫ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১১), যি ডেইজীমা নামেৰেও অধিক জনপ্ৰিয় আছিল, মালদ্বীপৰ দিভেহি ভাষাৰ এগৰাকী কবি আৰু লেখিকা আছিল।

জীৱনী

আমিনথ ফাইজাই ১৬ বছৰ বয়সৰ পৰাই কবিতা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ তেওঁৰ মোমায়েক তথা বিখ্যাত কবি বদফেনভালহুগে চিধিৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। ১৯৫০-ৰ দশকত ফাইজাই তেওঁৰ কৰ্মৰাজি প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। সেই সময়তে মালদ্বীপৰ প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰপতি মহম্মদ আমিন দিদিয়ে লেন ভেৰিংগে গুলজাৰ (দিভেহি কবিসকলৰ উদ্যান) সৃষ্টি কৰিছিল।^১ আমিনথ ফাইজাক মালদ্বীপৰ কবিতাৰ 'ডেইজী ফুল' বুলি অভিহিত কৰা হৈছিল। তেওঁৰ কবিতা আৰু অন্যান্য ৰচনাসমূহ বিভিন্ন আলোচনী আৰু বাতৰি কাকতত প্ৰকাশ পাইছিল। তেওঁ ৰোমান্টিকতা, সামাজিক সমস্যা, ধৰ্ম, জাতীয় ঐক্য আৰু জাতীয় অনুষ্ঠানকে ধৰি বিভিন্ন বিষয়ত কবিতা লিখিছিল।

ফাইজাই মালদ্বীপৰ প্ৰথমটো ৰাজনৈতিক দল ৰায়িথুংগে মুথাগাদ্দিম পাৰ্টিৰ উপদেষ্টা গোটত সেৱা আগবঢ়াইছিল।^২ তেওঁ পূৰ্বৰ মাদ্ৰাছাত-উল চানিয়া স্কুলৰ (বৰ্তমানৰ আমিনিয়া স্কুল) উপ-প্ৰধান শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপেও কাম কৰিছিল।^৩ ইয়াৰ উপৰিও ফাইজাই মালদ্বীপৰ ঐতিহাসিক আৰু ভাষিক গৱেষণা কেন্দ্ৰত কাম কৰিছিল আৰু দিভেহি অভিধান সংকলনত সহায় কৰিছিল।

২০১১ চনৰ ৫ ফেব্ৰুৱাৰীত ইচকান্ধৰ স্কুলৰ সোণালী জয়ন্তী উপলক্ষে তেওঁ তেওঁৰ অন্তিমটো কবিতা লিখিছিল।

মৃত্যু

২০১১ চনৰ ২৫ ফেব্ৰুৱাৰীত ষ্ট্ৰোকত আক্ৰান্ত হৈ ৮৬ বছৰ বয়সত মালেৰ ইন্দিৰা গান্ধী মেম’ৰিয়েল হাস্পতালত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।^১ মালেৰ আ ছাহাৰা কবৰস্থানত তেওঁক সমাধিস্থ কৰা হয়। তেওঁৰ তিনিটা সন্তান আছিল— আহমেদ আব্বাছ, আমিনথ আব্বাছ আৰু মহম্মদ হিলমী।^২

বঁটা আৰু সন্মান

ফাইজাই দুটা ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল:^৩

• ৰাষ্ট্ৰীয় স্বীকৃতি বঁটা (১৯৮০)
• ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মান বঁটা (১৯৯৬)

বাহ্যিক সংযোগ

• আমিনথ ফাইজাৰ কৰ্মৰাজিৰ আৰ্কাইভযুক্ত ৱেবছাইট