অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ খাদ্য

অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ খাদ্য (Andhra cuisine), সাংস্কৃতিকভাৱে তেলেগু খাদ্য বুলি জনাজাত ভাৰতৰ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ ৰাজ্যৰ স্থানীয় খাদ্য আৰু তেলেগু জনগোষ্ঠীৰ ৰন্ধন শৈলী। সাধাৰণতে ই টেঙা,জলা আৰু মছলাযুক্ত সোৱাদৰ বাবে জনাজাত।^১

আঞ্চলিক তাৰতম্য

উপকূলীয় অন্ধ্ৰ (উত্তৰান্ধ্ৰ আৰু দক্ষিণান্ধ্ৰকে ধৰি), আৰু ৰয়ালসীমা অঞ্চলসমূহে অন্ধ্ৰ খাদ্যৰ সুকীয়া ভিন্নতা উৎপন্ন কৰে। ধান অন্ধ্ৰ আৰু ৰায়ালসীমাৰ জলসিঞ্চিত অঞ্চলত প্ৰধান খাদ্য। ৰাগি ৰ জনপ্ৰিয়তাও পালনাডুত। এই অঞ্চলসমূহত উৎপাদিত তৰকাৰী, জলপান, মিঠাইৰ নাম আৰু প্ৰস্তুত কৰাৰ পদ্ধতি দুয়োটা অঞ্চলভেদে বেলেগ বেলেগ। অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ ভাৰতৰ ৰঙা মৰিচা আৰু ধানৰ অগ্ৰণী উৎপাদনকাৰী দেশ। অন্ধ্ৰ প্ৰদেশত ৰঙা মৰিচাৰ উৎপাদন কেন্দ্ৰীভূত হোৱাৰ বাবে অন্ধ্ৰ খাদ্যত মছলাৰ উদাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। নিৰামিষ খাদ্যৰ লগতে উপকূলীয় অঞ্চলৰ মাংস, আৰু সাগৰীয় খাদ্যৰ বৈশিষ্ট্য উল্লেখযোগ্য। টমেটো পাপু, গংগুৰা, আৰু অমিতা তৰকাৰী ৰন্ধাত বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আচাৰৰ টেঙা আৰু গৰম জাতসমূহো অন্ধ্ৰ খাদ্যৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ, য'ত Avakaya (ஆவகாயா) অন্তৰ্ভুক্ত। উপকূলীয় অন্ধ্ৰ গুন্টুৰৰ পৰা "ডেল্টিক" খাদ্য অন্ধ্ৰ খাদ্যৰ আটাইতকৈ টেঙা জাত হিচাপে জনা যায়, মূলতঃ এই অঞ্চলত পৰম্পৰাগতভাৱে উৎপাদিত ৰঙা মৰিচাৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে। হিন্দু ৰাজকীয় আৰু ব্ৰাহ্মণৰ খাদ্যাভ্যাসে ঐতিহাসিকভাৱে অন্ধ্ৰ খাদ্যৰ ওপৰত প্ৰচণ্ড প্ৰভাৱ পেলাইছে। অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ পশ্চিম, মধ্য আৰু পূব ভাৰতৰ সান্নিধ্যই সেই সীমান্ত অঞ্চলসমূহৰ খাদ্যৰ বৈচিত্ৰ্যকো প্ৰভাৱিত কৰিছিল, কাৰণ তেলেগু ভাষী জনসংখ্যা চুবুৰীয়া ৰাজ্যসমূহলৈ বিয়পি পৰিছিল। বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ে নিজৰ নিজৰ ভিন্নতা গঢ়ি তুলিছে, আৰু গ্ৰাম্য অঞ্চলসমূহে এতিয়াও শতিকা পুৰণি ৰন্ধন পদ্ধতি আৰু ৰেচিপি অনুসৰণ কৰে।^২

উপকূলীয় অন্ধ্ৰ