হিমৱত

হিমৱত হিন্দু ধৰ্মত হিমালয়ৰ পৰ্বতৰ মূৰ্তি। তেওঁ হিমালয়ৰ ৰক্ষক দেৱতা, আৰু মহাকাব্য মহাভাৰত আৰু অন্যান্য হিন্দু শাস্ত্ৰসমূহত তেওঁৰ উল্লেখ পোৱা যায়।^১

নামকৰণ

বিভিন্ন হিন্দু শাস্ত্ৰত হিমালয়ৰ ব্যক্তিত্বক বিভিন্ন নামেৰে উল্লেখ কৰা হৈছে আৰু সেয়েহে হিমৱতক হিমৱন্ত (সংস্কৃত ভাষা: हिमवन्त), (সংস্কৃত ভাষা: हिमराज: হিমৰাজ- হিমৰ ৰজা), আৰু পাৰ্বতেশ্বৰ (সংস্কৃত ভাষা: पर्वतेश्वर) পৰ্বতৰ ঈশ্বৰ বুলিও কোৱা হয়।

কিংবদন্ত

হিমৱত নদী দেৱী গংগাৰ লগতে ৰাগিনী^২ আৰু শিৱৰ দ্বিতীয় পত্নী পাৰ্বতীৰ পিতৃ তেওঁৰ পত্নী আৰু ৰাণী পত্নী ৰামায়ণ অনুসৰি মেৰু পৰ্বতৰ কন্যা বৈদিক দেৱী মাইনাৱতী^৩ বা বিষ্ণু পুৰাণৰ দৰে আন কিছুমান উৎসৰ মতে পিতৃ পৰ্বৰ সদস্য স্বাধা আৰু তেওঁৰ স্বামী কবিৰ কন্যা।

শিৱ পুৰাণত হিমৱত আৰু মেনাৰ বিবাহৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।^৪

দেৱী-ভাগৱত পুৰাণৰ সপ্তম স্কন্ধৰ শেষৰ নটা অধ্যায়ত (৩১-৪০) পোৱা দেৱী গীতাৰ পৱিত্ৰ গ্ৰন্থখন পাৰ্বতী আৰু পিতৃ হিমৱতৰ সংলাপ। ইয়াত দেৱীৰ সৰ্বজনীন ৰূপ, উপনিষদৰ প্ৰধান গ্ৰন্থৰ ধ্যান, অষ্টংগ-যোগ, জ্ঞান, কৰ্ম আৰু ভক্তিৰ যোগ, দেৱীৰ বাবে উৎসৰ্গিত মন্দিৰৰ স্থান আৰু তেওঁৰ পূজাৰ লগত জড়িত আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে।

ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণ আৰু কেনোপনিষদতো তেওঁৰ কাহিনীৰ উল্লেখ পোৱা যায়।^৫

হিমৱতক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ কৃষ্ণই এবাৰ হিমালয়ৰ শৃংগত তপস্যা কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁৰ প্ৰিয় পত্নী ৰুক্মিণীৰপৰা তেওঁৰ ডাঙৰ পুত্ৰ প্ৰদ্যুম্নৰ জন্ম হৈছিল।^৬