হামিদা বানু বেগম

হামিদা বানু বেগম (প্ৰায় ১৫২৭ – ২৯ আগষ্ট ১৬০৪) দ্বিতীয় মোগল সম্ৰাট হুমায়ুনৰ সম্ৰাজ্ঞী পত্নী আৰু তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী তৃতীয় মোগল সম্ৰাট আকবৰৰ মাতৃ আছিল।^১২ পুত্ৰ আকবৰে তেওঁক মৰিয়ম মাকানি (শব্দ অৰ্থত 'মৰিয়ামৰ সৈতে বাস কৰা') উপাধি প্ৰদান কৰে।^৩ আকবৰৰ দিনত তেখেতে পাদশাহ বেগম উপাধিও বহন কৰিছিল।^৪

পৰিয়াল

হামিদা বানু বেগমৰ সম্ভৱতঃ ১৫২৭ চনত পাৰ্চী বংশৰ এটা পৰিয়ালত জন্ম হয়।^৫ তেওঁৰ পিতৃ শ্বেখ আলী আকবৰ জামি, এজন ছিয়া, প্ৰথম মোগল সম্ৰাট বাবৰৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ মোগল ৰাজকুমাৰ হিন্দল মিৰ্জাৰ গুৰু আছিল। আহমদ জামি জিন্দা-ফিলৰ বংশৰ অন্তৰ্গত আলী আকবৰ জামীক মিঞা বাবা দস্ত বুলিও জনা গৈছিল। তেওঁৰ বংশৰপৰা অনুমান কৰা অনুসৰি হামিদা এগৰাকী গোড়া মুছলমান আছিল।^৬ তাইৰ খোৱাজা মুআজ্জাম নামৰ এজন সৰু সতীয়া ভাতৃ আছিল।^৭

হুমায়ুনৰ সৈতে সাক্ষাৎ

চৈধ্যবছৰীয়া ছোৱালী হিচাপে আৰু মিৰ্জা হিন্দলৰ ঘৰত সঘনাই অহা-যোৱা কৰা হুমায়ুনক লগ পাইছিল আলৱাৰত তেওঁৰ মাক দিলদাৰ বেগম (প্ৰয়াত বাবৰৰ পত্নী [বিধৱা] আৰু হুমায়ুৰ সতীয়া মাক)ৰ ভোজত। দিল্লীত আফগান শাসন পুনৰুদ্ধাৰ কৰাৰ উচ্চাকাংক্ষা থকা শ্বেৰ শ্বাহ ছুৰীৰ সৈন্যৰ বাবে হুমায়ুনে দিল্লীৰপৰা পলায়নৰ পিছত নিৰ্বাসনত আছিল।^৮

যেতিয়া হামিদা বানু বেগমৰ সৈতে হুমায়ুনৰ বিবাহৰ আলোচনা চলি আছিল, তেতিয়া হামিদা আৰু হিন্দাল দুয়োজনেই বিবাহৰ প্ৰস্তাৱৰ তিক্ত বিৰোধিতা কৰিছিল, সম্ভৱতঃ কাৰণ তেওঁলোক ইজনে সিজনৰ লগত জড়িত আছিল।^৯ হামিদা হিন্দলৰ প্ৰেমত পৰিছিল বুলি সম্ভৱ যেন লাগে যদিও ইয়াৰ পৰিস্থিতিগত প্ৰমাণহে পোৱা গৈছে।^৯ হিন্দলৰ ভগ্নী আৰু হামিদাৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু গুলবদন বেগমৰ গ্ৰন্থ হুমায়ুন-নামাই আঙুলিয়াই দিছে যে সেই দিনবোৰত হামিদাক তেওঁৰ ভাতৃৰ ৰাজপ্ৰাসাদত সঘনাই দেখা গৈছিল, আনকি তেওঁলোকৰ মাতৃ দিলদাৰ বেগমৰ ৰাজপ্ৰাসাদতো দেখা গৈছিল।^১০

প্ৰথম অৱস্থাত হামিদাই সম্ৰাটক লগ ধৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল; অৱশেষত চল্লিছ দিন খেদি ফুৰাৰ পিছত আৰু দিলদাৰ বেগমৰ জোৰত তাই তেওঁক বিয়া কৰাবলৈ সন্মত হয়। তেওঁ হুময়ুনামাত তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক অনিচ্ছাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে,^১১

মই কাৰোবাক বিয়া কৰাম; কিন্তু তেওঁ এনে এজন মানুহ হ’ব, যাৰ কলাৰ মোৰ হাতখনে স্পৰ্শ কৰিব পাৰে, আৰু যাৰ স্কাৰ্টত হাত নপৰে।