
গছৰ ওপৰত নোমাল বা বুৰুজৰ দৰে গজা অংশক শুং বোলে।
যৱ বা ৰাইৰ দৰে ঘাঁহৰ বীজত ইহঁতে শিয়ালনেজীয়া গঠনৰ ৰূপ দিয়ে, যিয়ে কাঁইটীয়া কৰি বীজ বিয়পাই দিয়াত সহায় কৰে আৰু তেনেকৈয়ে পাৰ হৈ যোৱা জীৱ-জন্তুৰ লগত লাগি থাকে। তদুপৰি, শুংবোৰ তিতিলে বা শুকাই গ’লে কেকোৰা বা বিন্ধিব পাৰে আৰু এই কাৰ্যই সৰি পৰা বীজবোৰক ফাঁক বা গাতত নপৰালৈকে বাগৰি যাবলৈ বাধ্য কৰিব পাৰে।
ঘাঁহৰ উপৰিও আন উদ্ভিদৰ পৰিয়াল যিবোৰৰ শুং থাকে, সেইবোৰৰ ভিতৰত এষ্টেৰাচিয়া যেনে সূৰ্য্যমুখী আৰু জেৰানিয়াচিয়া যেনে জেৰেনিয়াম আদি অন্তৰ্ভুক্ত। পিছৰটোত শুংবোৰে বীজবোৰ বিয়পাই দিয়াত সহায় কৰে আৰু এটা টান সৃষ্টি কৰে যিয়ে তাৰ পিছত বীজৰ মূৰটো পকি শুকাই গ’লে বীজবোৰক উৰন্ত কৰি পেলায়।
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “শুং (উদ্ভিদ)” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৬১৪৬৮৯ (২৭ জুন ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।