লালকিল্লাৰ লাহোৰী গেট

লাহোৰী গেট পুৰণি দিল্লীৰ লালকিল্লাৰ মূল প্ৰৱেশদ্বাৰ। ছত্তা চ’ক নামৰ ধেনুভিৰীয়া এপাৰ্টমেণ্টৰ কাষে কাষে থকা এটা আবৃত ৰাস্তাৰে কিল্লাটোৰ কাষ চাপিব পাৰি। দুৰ্গৰ পশ্চিম দেৱালত অৱস্থিত এই গেটখনে ইয়াৰ নাম লাভ কৰিছিল কাৰণ ইয়াৰপৰা লাহোৰ চহৰ, (বৰ্তমানৰ পাকিস্তান)লৈ গৈছিল। গৌণ প্ৰৱেশদ্বাৰ হ’ল দিল্লী গেট।

প্ৰৱেশ পথটো তিনিটা মহলাৰে গঠিত, প্ৰতিটো মহলা বৰ্গক্ষেত্ৰ, আয়তাকাৰ আৰু কেইবাতৰপীয়া তোৰণেৰে পেনেলেৰে সজাই তোলা হৈছে। এইবোৰৰ দুয়োফালে অৰ্ধ অষ্টভুজ টাৱাৰ আছে যাৰ মুকুটত দুটা মুকলি অষ্টভুজ পেভিলিয়ন আছে। পেভিলিয়নৰ চালিৰ বাহিৰে গোটেই গেটখন বেলেগ বেলেগ ৰঙৰ শিলৰে আবৃত, য’ত বগা শিল ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দুয়োটা পেভিলিয়নৰ মাজত সাতটা ক্ষুদ্ৰ মাৰ্বলৰ গম্বুজ থকা ক্ষুদ্ৰ ছাত্ৰীৰ পৰ্দা। গোটেই দেৱালখনৰ চাৰিওফালে এটাৰ পিছত এটাকৈ আছে শিখা আকৃতিৰ সজ্জা।

গেটখনত ঔৰংজেবে (১৬৫৮-১৭০৭) ১০.৫ মিটাৰ উচ্চতাৰ বাৰ্বিকেন এটাৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল, যাৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ উত্তৰ দিশত আছিল। কোৱা হয় যে শ্বাহজাহানে গৃহবন্দী হৈ থকাৰ সময়তে ঔৰংজেবলৈ চিঠি লিখি তেওঁৰ সিদ্ধান্তক সমালোচনা কৰিছিল:"তুমি দুৰ্গটো এজনী কইনাৰ দৰে কৰিলা আৰু তাৰ ওপৰত ওৰণি লগাইছা।"^১

১৯৪৭ চনৰ ভাৰতীয় স্বাধীনতা দিৱসৰপৰা প্ৰতি বছৰে ৰাষ্ট্ৰীয় পতাকা উত্তোলন কৰি প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে গেটত প্ৰাচীৰৰপৰা ভাষণ দি আহিছে। আশীৰ দশকত স্নাইপাৰৰ আক্ৰমণৰ বিৰুদ্ধে নিৰাপত্তাৰ ব্যৱস্থা হিচাপে টাৱাৰৰ খিৰিকী বন্ধ কৰি অঞ্চলটোৰ নিৰাপত্তা বৃদ্ধি কৰা হয়। গেটখনত লিফ্ট এখনো সংযোজন কৰা হৈছিল।^২