অসমীয়া বিশ্বকোষঅসম আৰু অসমীয়া ভাষাৰ জ্ঞানকোষ
কলা আৰু সংস্কৃতি

আইফেল টাৱাৰ

আইফেল টাৱাৰ (The Eiffel Tower, La Tour Eiffel) হৈছে ফ্ৰান্সৰ পেৰিছত অৱস্থিত লোৰে নিৰ্মিত এটা টাৱাৰ। আলেকজেণ্ডাৰ গুষ্টাভ আইফেল নামৰ স্থাপত্যবিদ এজনে পেৰিছৰ এই বিখ্যাত টাৱাৰৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰি উলিয়াইছিল।

হালনাগাদ: ২৬ ছেপ্তেম্বৰ ২০২৬ ৯০৪ শব্দ · ৫ মিনিট সংগৃহীত ৭৫
সংশোধনৰ পৰামৰ্শ

আইফেল টাৱাৰ (The Eiffel Tower, La Tour Eiffel) হৈছে ফ্ৰান্সৰ পেৰিছত অৱস্থিত লোৰে নিৰ্মিত এটা টাৱাৰ। আলেকজেণ্ডাৰ গুষ্টাভ আইফেল নামৰ স্থাপত্যবিদ এজনে পেৰিছৰ এই বিখ্যাত টাৱাৰৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰি উলিয়াইছিল। ৩২৪ মিটাৰ ওখ টাৱাৰটো নিৰ্মাণৰ বাবে ৯৪৪১ টন ওজনৰ ১৮০৩৮ টুকুৰা উৎকৃষ্ট মানৰ লোৰ টুকুৰা ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল আৰু ১৮৮৭ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীৰ পৰা নিৰ্মাণ আৰম্ভ হোৱা এই সুউচ্চ টাৱাৰটো ২ বছৰ ২ মাহ আৰু ৫ দিনৰ কষ্টসাধ্য শ্ৰমৰ বিনিময়ত, ১৮৮৯ চনৰ ৩১ মাৰ্চ তাৰিখে নিৰ্মাণ কাৰ্য সম্পন্ন হয়। এশ বৰ্গ মিটাৰ কালি আৱৰি থকা আইফেল টাৱাৰক প্ৰতি সাত বছৰৰ মূৰত এবাৰ ৰং বুলোৱা হয়। টাৱাৰটো ভ্ৰমণকাৰীৰ বাবে মুকলি কৰাৰ দিন ধৰি বৰ্তমানলৈকে প্ৰায় ২০ কোটি লোকে ইয়াক দৰ্শন কৰিছে। আইফেল টাৱাৰ হৈছে পৃথিৱীৰ প্ৰৱেশ মাচুলৰ সৈতে আটাইতকৈ বেছি ভ্ৰমণ কৰা স্মৃতিস্তম্ভ।১আইফেল টাৱাৰ ১৯৬৪ চনত এটা ঐতিহাসিক স্মাৰক হিচাপে মনোনীত কৰা হৈছিল আৰু ১৯৯১ চনত ইয়াক ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্যক্ষেত্ৰৰ ("পেৰিছ, বেংকচ অফ দ্য ছেইন") অংশ হিচাপে মনোনীত কৰা হৈছিল।২যিদৰে তাজমহল আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত ভাৰতৰ পৰিচয়, আইফেল টাৱাৰ হৈছে ফ্ৰান্সৰ পৰিচয়।

ইতিহাস

আইফেল টাৱাৰৰ নক্সাটো মৰিছ কোয়েচলিন আৰু এমিল নুগুয়াৰ নামৰ দুজন জ্যেষ্ঠ অভিযন্তাই নক্সা প্ৰস্তুত কৰিছিল। অভিযন্তা দুজন কম্পাগ্নি ডেচ এটেবলিচমেণ্টচ আইফেলৰ বাবে কাম কৰিছিল। ১৮৮৯ চনত ফৰাচী বিপ্লৱৰ শতবাৰ্ষিকী উপলক্ষে বিশ্ব মেলাৰ আয়োজন কৰা হয়। চৰকাৰে এই মেলাৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ হিচাপে এটা টাৱাৰ নিৰ্মাণ কৰিব বিচাৰিছিল। এই টাৱাৰটোৰ বাবে চৰকাৰৰ তিনিটা মুখ্য চৰ্ত আছিল:

  • টাৱাৰটোৰ উচ্চতা ৩০০ মিটাৰ হ'ব লাগে
  • টাৱাৰটো লোৰ হ'ব লাগিব।
  • টাৱাৰটোৰ চাৰিটা মুখ্য স্তম্ভৰ মাজৰ দূৰত্ব ১২৫ মিটাৰ হ'ব লাগে। এই প্ৰস্তাৱত, ১০৭জন অভিযন্তাই ডিজাইনটো দিছিল, যাৰ ভিতৰত গুস্তাভ আইফিলৰ প্ৰকল্পটো অনুমোদিত হৈছিল। মৰিছ কোয়েচলিন, এমিল নিউগি প্ৰকল্পটোৰ গাঁথনিগত অভিযন্তা আছিল আৰু ষ্টিফেন সৌভেষ্ট্ৰে স্থপতিবিদ আছিল। ৩০০জন শ্ৰমিকে ২ বছৰ, ২ মাহ আৰু ৫ দিনত আইফেল টাৱাৰ সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ একেলগে কাম কৰিছিল। এই টাৱাৰটো ১৮৮৯ চনৰ ৩১ মাৰ্চত উদ্বোধন কৰা হৈছিল আৰু ৬ মে'ৰ পৰা টাৱাৰটো ৰাইজৰ বাবে মুকলি কৰা হৈছিল।

যদিও আইফেল টাৱাৰ সেই সময়ৰ ঔদ্যোগিক বিপ্লৱৰ প্ৰতীক আছিল আৰু বিশ্ব মেলাৰ সময়ত সাধাৰণ ৰাইজে ইয়াক যথেষ্ট প্ৰশংসা কৰিছিল, কিছুমান বিশিষ্ট ব্যক্তিয়ে এই নিৰ্মাণৰ সমালোচনা কৰিছিল। সেই সময়ৰ সকলো বাতৰি কাকত পেৰিছৰ কলা সম্প্ৰদায়ৰ দ্বাৰা লিখা নিন্দা পত্ৰৰে ভৰি আছিল। বিদ্ৰূপাত্মকভাৱে, প্ৰথমতে টাৱাৰটোক গৰিহণা দিয়া চেলিব্ৰিটিসকলৰ মাজত, তেওঁলোকৰ বহুতে পৰিৱৰ্তনশীল সময়ৰ সৈতে তেওঁলোকৰ মতামত সলনি কৰা চেলিব্ৰিটি আছিল। এনে প্ৰসিদ্ধ ব্যক্তিসকলৰ ভিতৰত আছিল বিখ্যাত সংগীতজ্ঞ চাৰ্ল গুনো, যিয়ে ১৮৮৭ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীৰ "লে টেম্পছ" বাতৰি কাকতত আইফেল টাৱাৰক পেৰিছৰ অপমান বুলি অভিহিত কৰিছিল। পিছত, তেওঁৰ দৃষ্টিভংগী সলনি হয় আৰু তেওঁ আইফেল টাৱাৰৰ প্ৰশংসাত এটা সংগীতানুষ্ঠান ৰচনা কৰে।

আৰম্ভণিতে, ধাৰণাটো আছিল যে আইফেল টাৱাৰটো মাত্ৰ ২০ বছৰৰ বাবে ৰখা হ'ব আৰু ১৯০৯ চনত ধ্বংস কৰা হ'ব। কিন্তু এই 20 বছৰত, টাৱাৰটোৱে পৰ্যটকসকলক ইমান আকৰ্ষিত কৰিছিল আৰু ইয়াক বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিকোণৰ পৰা ইমান উপযোগী বুলি গণ্য কৰা হৈছিল যে ইয়াক ধ্বংস কৰাৰ পৰিৱৰ্তে, ইয়াক বিশ্ব ঐতিহ্য হিচাপে বজাই ৰখাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল।

আকাৰ

টাৱাৰটোৰ চাৰিটা স্তম্ভ চাৰিটা মুখ্য দিশত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে আৰু স্তম্ভবোৰৰ নাম সেই দিশবোৰ অনুসৰি ৰখা হৈছে যেনে উত্তৰ স্তম্ভ, দক্ষিণ স্তম্ভ, পূব স্তম্ভ আৰু পশ্চিম স্তম্ভ। বৰ্তমান, নৰ্থ পিলাৰ, চাউথ পিলাৰ আৰু ইষ্ট পিলাৰত টিকট ঘৰ আৰু প্ৰৱেশদ্বাৰ আছে য'ৰ পৰা মানুহে টিকট কিনি টাৱাৰত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে। উত্তৰ আৰু পূব স্তম্ভবোৰত এলিভেটৰ আছে আৰু দক্ষিণ স্তম্ভত চিৰি আছে যি প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় মহলালৈ লৈ যায়। চাউথ পিলাৰত আন দুটা ব্যক্তিগত এলিভেটৰ আছে, যাৰ এটা হৈছে চাৰ্ভিচ লিফট আৰু আনটো দ্বিতীয় মহলাত 'লা জুলভাৰ্নছ' নামৰ ৰেষ্টুৰেণ্ট এখনৰ বাবে।

প্ৰথম মহলা

৫৭ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত আইফেল টাৱাৰৰ এলেকা ৪২০০ বৰ্গ মিটাৰ, য'ত একেলগে ৩০০০ লোক ৰখাৰ ক্ষমতা আছে। মজিয়াখন বাহিৰত এটা জালিৰ বাৰাণ্ডাৰে আগুৰি আছে। য'ত পৰ্যটকৰ সুবিধাৰ বাবে মনোৰম মেজ আৰু বাইনোকুলাৰ ৰখা আছে,যাতে পৰ্যটকসকলে পেৰিছ চহৰৰ অন্যান্য ঐতিহাসিক অট্টালিকাৰ দৃশ্য চাব পাৰে। ইয়াত এখন কাঁচৰ বেৰৰ ৰেষ্টুৰেণ্টো আছে, য'ত পৰ্যটকসকলে বিভিন্ন ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ সোৱাদ লোৱাৰ সময়ত চহৰখনৰ সৌন্দৰ্য উপভোগ কৰিব পাৰে। লগতে এখন কেফেটেৰিয়াও আছে।

দ্বিতীয় মহলা

১১৫ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত আইফেল টাৱাৰৰ দ্বিতীয় মহলাত ১৬৫০ বৰ্গ মিটাৰ এলেকা আছে, য'ত একেলগে ১৬০০ লোক ৰখাৰ ক্ষমতা আছে। দ্বিতীয় মহলাটোৰ পৰা পেৰিছৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ দৃশ্য চাব পৰা যায়। বতৰ পৰিষ্কাৰ হ'লে ৭০ কিলোমিটাৰ পৰ্যন্ত দেখা যায়। এই মজিয়াত এখন কেফেটেৰিয়া আৰু স্মাৰক ক্ৰয়ৰ দোকান অৱস্থিত।

তৃতীয় মহলা

২৭৫ মিটাৰ উচ্চতাত আইফেল টাৱাৰৰ তৃতীয় মহলাৰ এলেকা ৩৫০ বৰ্গ মিটাৰ। য'ত একেলগে ৪০০জন লোক ৰখাৰ ক্ষমতা আছে। এই মজিয়াখন সকলো ফালৰ পৰা গ্লাছৰ দ্বাৰা বন্ধ হৈ আছে। গুস্তাভ আইফিলৰ গ্লাছ অফিচো ইয়াত অৱস্থিত। পৰ্যটকসকলে ইয়াক বাহিৰৰ পৰা চাব পাৰে। গুস্তাভ আইফিলৰ এটা মমৰ মূৰ্তিও এই কাৰ্যালয়ত ৰখা হৈছে। তৃতীয় মহলাৰ ওপৰত এটা উপ-মহলা আছে যাক চিৰিৰে প্ৰৱেশ কৰিব পাৰি। উপ-মহলাটো জালিৰে আগুৰি আছে আৰু পেৰিছৰ সৌন্দৰ্য ল'বলৈ বাইনোকুলাৰো সজ্জিত কৰা আছে। ইয়াৰ ওপৰত এটা দ্বিতীয় উপ-মহলা আছে য'ত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ নিষেধ কৰা হৈছে। ৰেডিঅ' আৰু টেলিভিছন সম্প্ৰচাৰ এণ্টেনা আছে।

পৰ্যটক

যোৱা কেইবাবছৰ ধৰি তথা প্ৰতি বছৰে প্ৰায় ৬.৫ নিযুতৰ পৰা ৭ নিযুত পৰ্যটনকাৰীয়ে আইফেল টাৱাৰ ভ্ৰমণ কৰিছে। ২০০৭ চনত সৰ্বাধিক ৬৯.৬০ লাখ লোক টাৱাৰত প্ৰৱেশ কৰিছিল। ১৯৬০-ৰ দশকৰ পৰা 'গণ পৰ্যটন' বিকশিত হোৱাত পৰ্যটকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছে। ২০০৯ চনত কৰা জৰীপ অনুসৰি সেই বছৰ অহা পৰ্যটকসকলৰ ৭৫% বিদেশী আছিল। ইয়াৰ ভিতৰত ৪৩% পশ্চিম ইউৰোপৰ আৰু ২% এছিয়াৰ আছিল।

প্ৰথম মহলাৰ নৱীকৰণ

প্ৰথম মহলাটো ২০১২ চনৰ পৰা ২০১৩ চনলৈ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ফলস্বৰূপে, টাৱাৰটো অধিক আধুনিক আৰু আকৰ্ষণীয় হৈ পৰিছে। ইয়াৰ মুখ্য আকৰ্ষণ হৈছে যে ইয়াৰ মজিয়াৰ এটা অংশ কাঁচেৰে নিৰ্মিত, যাৰ ওপৰত পৰ্যটকসকলে ৬০ মিটাৰ তলৰ মাটি চাব পাৰিব।

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

  1. ↑ Normand, Jean-Michel. (2007-07-23). Tour Eiffel et souvenirs de Paris, par Jean-Michel Normand. Le Monde.fr
  2. ↑ Clayson, S. Hollis. (2020-02-26). Eiffel Tower. Architecture, Planning, and Preservation. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-092246-7

সম্পৰ্কিত শ্ৰেণী

স্থাপত্যফ্ৰান্স

উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ

উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “আইফেল টাৱাৰ” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৬৩৮৪৩৫ (২৬ ছেপ্তেম্বৰ ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।