মিনাল ৰোহিত

মিনাল ৰোহিত ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থা (ইছৰো)ৰ এজন ভাৰতীয় বিজ্ঞানী আৰু চিষ্টেম অভিযন্তা। তেখেতে মঙ্গলগ্ৰহত মঙ্গলযান মহাকাশ অনুসন্ধান প্ৰেৰণ কৰাত সহযোগ কৰিছিল।^১

নিৰ্মা ইনষ্টিটিউট অফ টেকন'লজীৰ পৰা স্নাতক হোৱাৰ পিছত, ৰোহিতে ইছৰোত যোগদান কৰে।^২ তেওঁ এম.ও.এম.-ৰ দলত যান্ত্ৰিক অভিযন্তাসকলৰ সৈতে কাম কৰিছিল।^৩ তাই মহাকাশযানৰ সৈতে জড়িত ব্যৱস্থা আৰু মিথেন চেন্সৰবোৰ নিৰীক্ষণ কৰিছিল। তাই মহাকাশযানখনৰ সৈতে জড়িত ব্যৱস্থা আৰু মিথেন চেন্সৰসমূহ নিৰীক্ষণ কৰিছিল। তেওঁ এম অ' এমত চিষ্টেম ইণ্টিগ্ৰেচন ইঞ্জিনীয়াৰ হিচাপে আৰম্ভ কৰা দলটোৰ অংশ হৈ পৰিছিল।^৩

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

মিনাল সম্পাত^৪ ভাৰতৰ ৰাজকোটত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।^৫ শৈশৱতে, ৰোহিতে চিকিৎসক হোৱাৰ সপোন দেখিছিল, কিন্তু দূৰদৰ্শনত মহাকাশ সম্পৰ্কীয় এটা অনুষ্ঠান উপভোগ কৰাৰ পাছত ৮ম শ্ৰেণীত মিনালে মন সলনি কৰিছিল।^৬ শিক্ষা আহৰণৰ সময়চোৱাত তেওঁ লক্ষ্য কৰিছিল যে তেওঁৰ মহিলা সমনীয়াসকলে জ্ঞানৰ অন্বেষণৰ সলনি সম্ভাৱ্য দৰমহাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিহে বৈজ্ঞানিক কৰ্মজীৱন বাছনি কৰাৰ লক্ষ্য বান্ধি লৈছিল। যি সেই সময়ত তেওঁ কলেজীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিছিল,সেই সময়ত তেওঁৰ চৌপাশৰ বহু ছোৱালীয়ে মাত্ৰ আংশিক শিক্ষাহে লাভ কৰিছিল।^৩ তেওঁ ১৯৯৯ চনত গুজৰাট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ,^৭ স্পেচ এপ্লিকেচন চেণ্টাৰৰ পৰা কমিউনিকেশ্বনত বি টেক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ আহমেদাবাদৰ নিৰ্মা ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন'লজী এণ্ড চাইন্সৰ পৰা ইলেক্ট্ৰনিক্স আৰু কমিউনিকেশ্বনত অভিযান্ত্ৰিকত স্বৰ্ণ পদক বিজয়ী আছিল।

কৰ্মজীৱন

ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থা (ISRO)ত উপগ্ৰহ যোগাযোগ অভিযন্তা হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰি ৰোহিতে মহাকাশ প্ৰয়োগ কেন্দ্ৰত কাম কৰিবলৈ লয়। মংগল গ্ৰহ কক্ষপথ অভিযানত কাম কৰা ৫০০ বিজ্ঞানী^৮ আৰু অভিযন্তাৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম আছিল। এই অভিযানৰ বাবে চিষ্টেম ইঞ্জিনিয়াৰ হিচাপে তেওঁ অৰ্বিটাৰখনে কঢ়িয়াই নিয়া চেন্সৰসমূহ একত্ৰিত আৰু পৰীক্ষা কৰাত সহায় কৰিছিল।^৪ তাই দুবছৰৰ বাবে যিকোনো পাত লোৱাৰ পৰা বিৰত আছিল। ^৬

ৰোহিত এগৰাকী মুখ্য অভিযন্তা^৯ আৰু আগন্তুক প্ৰকল্প যেনে দ্বিতীয় চন্দ্ৰযানৰ প্ৰকল্প পৰিচালক আছিল। ^১০ সম্পাত বৰ্তমান ইছৰোৰ উপ প্ৰকল্প সঞ্চালক।^১১ তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় মহাকাশ সংস্থাৰ মুৰব্বী হোৱা প্ৰথম গৰাকী মহিলা পৰিচালক হোৱাৰ লক্ষ্য ৰাখিছে।^১২

গৱেষণাৰ অৱদান

ইছৰোৰ(ISRO)নেতৃত্বত মঙ্গলযান অভিযানত কাম কৰা ৫০০ বিজ্ঞানীৰ ভিতৰত ৰোহিত অন্যতম আছিল আৰু এই প্ৰকল্পত নিযুক্তি দিয়া ১০ গৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী আছিল তেওঁ।^৭ তেওঁ প্ৰকল্প মেনেজাৰ ৰ লগতে চিষ্টেম ইঞ্জিনিয়াৰ হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু অৰ্বিটাৰত মিথেন চেন্সৰ (MSM), লাইমেন-আলফা ফটোমিটাৰ (LAP), থাৰ্মাল ইনফ্ৰাৰেড ইমেজিং স্পেক্ট্ৰোমিটাৰ (TISS), আৰু মাৰ্চ কালাৰ কেমেৰা (MCC)ৰ উপাদানসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ সৈতে জড়িত আছিল। ^৩ তেওঁ ইছৰোৰ এগৰাকী জ্যেষ্ঠ অভিযন্তা।

বৰ্তমান তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম সফল চন্দ্ৰ অনুসন্ধান চন্দ্ৰযান-১ৰ অনুসৰণমূলক অভিযান চন্দ্ৰযান-IIৰ সৈতে জড়িত।^৩ প্ৰকল্পটোৰ ওপৰত তেওঁৰ প্ৰাথমিক কামত বায়ুমণ্ডলীয় তথ্য আৰু প্ৰাপ্ত মানদণ্ড বৃদ্ধি কৰাৰ বাবে ইনছেট-৩(Insat-3DS) ডিএছ উপগ্ৰহ উন্নত কৰা অন্তৰ্ভুক্ত আছে।

উত্তৰাধিকাৰ

ভাৰতক মংগল গ্ৰহলৈ অনা ৫০০ বিজ্ঞানীৰ ভিতৰত মিনাল ৰোহিত এগৰাকী আছিল। ভাৰতক প্ৰথম প্ৰচেষ্টাতে উপগ্ৰহৰ দ্বাৰা মংগল গ্ৰহক প্ৰদক্ষিণ কৰা প্ৰথমখন দেশ হিচাপে গঢ়ি তোলাত তেওঁ সহায় কৰিছিল।^৫

ৰোহিতক স্নেপশ্বটছ ফ্ৰম আফাৰ নামৰ এখন চুটি ছবি এখনত অভিনয়ৰ বাবে দেখুওৱা হৈছিল য'ত তেওঁ মংগল গ্ৰহলৈ মঙ্গলযান মহাকাশ অনুসন্ধানত তেওঁৰ অৱদানৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল।^১৩

বঁটা আৰু সাফল্য

ৰোহিতে ২০০৭ চনত ইছৰোৰ পৰা তেওঁলোকৰ টেলিমেডিচিন কাৰ্যসূচীত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে ইছৰোৰ পৰা যুৱ বিজ্ঞানী মেধা বঁটা আৰু ২০১৩ চনত ইনছেট ৩ডি(INSAT 3D) বতৰ বিজ্ঞানৰ পেলোডৰ ওপৰত কৰা কামৰ বাবে ইছৰো দলৰ উৎকৰ্ষ বঁটা লাভ কৰিছিল।এম.ও.এম. (MOM) প্ৰকল্পসন্দৰ্ভত, ৰোহিত আৰু তেওঁৰ মহাবিদ্যালয়সমূহে প্ৰধানমন্ত্ৰী মনমোহন সিঙৰ এক ভাষণত ১৫ মাহৰ সময়সীমাৰ মিছনত তেওঁলোকৰ কামক লৈ প্ৰশংসা কৰে। তেওঁ গুজৰাট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইলেক্ট্ৰনিক আৰু কমিউনিকেশ্বন অভিযান্ত্ৰিকত সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল। ^৭

টেলিমেডিচিন কাৰ্যসূচীত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁ ইছৰো ইয়ং চাইণ্টিষ্ট মেৰিট এৱাৰ্ড ২০১৩ লাভ কৰিছিল।^১৪ সম্পাটক চিএনএন (CNN) ৰ ২০১৪ চনৰ ৱিমেন অফ দ্য ইয়েৰৰ এগৰাকী হিচাপে মনোনীত কৰা হৈছিল।^১৫

ব্যক্তিগত জীৱন

ৰোহিতৰ এজন পুত্ৰ সন্তান আছে।^১৬