বেলাৱাদী মাল্লাম্মা

বেলাৱাদী মাল্লাম্মা (১৬২৪–১৬৭৮) ভাৰতৰ বৰ্তমানৰ কৰ্ণাটকৰ বেলাৱাদী প্ৰদেশৰ এগৰাকী যোদ্ধা ৰাণী। তেওঁৰ নেতৃত্ব আৰু অঞ্চলটোত উল্লেখযোগ্য সংঘাতৰ সময়ৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত।^১২৩

জীৱনী

কৰ্ণাটকৰ বেলগাম জিলাৰ বাইলাহোংগল তালুকাত অৱস্থিত বেলাৱাদী মাল্লাম্মা (১৭ শতিকা)ৰ জন্ম হৈছিল। বিজয়নগৰ সাম্ৰাজ্যৰ সামন্তৰ পূৰ্বপুৰুষ সোদে ৰজা মধূলিংগ নায়কৰ কন্যা আৰু বীৰশৈৱ সম্প্ৰদায়ৰ। সোধে ৰাজ্যৰ মধূলিংগ নায়কে আধুনিক উত্তৰ কানাড়া জিলা আৰু দক্ষিণ গোৱা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল।^৪ মাল্লামা শব্দৰ অৰ্থ হৈছে জেচমিন।^৫

শিক্ষা

এবাৰ মাৰাঠাই মাল্লামৰ গাঁৱত আক্ৰমণ কৰি তেওঁৰ স্বামীক হত্যা কৰি মাল্লামাক ছাৰপতি শিৱাজী মহাৰাজৰ আগলৈ অনা হ’ল। তাৰ পাছত ছত্ৰপতি শিৱাজী মহাৰাজে নিজৰ মাৰাঠা মুখীয়ালজনক শাস্তি দিলে। ছত্ৰপতি শিৱাজী মহাৰাজে মাল্লমাৰ ৰাজ্য ঘূৰাই দি পঠিয়াই দিলে। ইয়াক উপকাৰ বুলি গণ্য কৰি মাল্লমাই নিজৰ গাঁও যাদবাদত ছত্ৰপতি শিৱাজী মহাৰাজৰ মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। ৫ বছৰ বয়সৰপৰাই মাল্লাম্মাৰ শিক্ষা আৰম্ভ হয় আৰু তাৰপৰাই তেওঁ আৰু তেওঁৰ ভাতৃ সদাশিৱ নায়কৰ বাবে দেউতাকে নিৰ্মাণ কৰা এখন বিদ্যালয়ত পঢ়িছিল।^৬ তেওঁৰ মাকৰ নাম ৰাণী বিৰাম্মা। মধূলিংগ নায়কে মাল্লম্মা আৰু তাইৰ ভায়েকক নিশ্চিত কৰিলে। মাল্লাম্মাই ফেন্সিং, ধনুৰ্বিদ, ঘোঁৰা চলোৱা আৰু বল্লম নিক্ষেপতো পাকৈত আছিল আৰু তেওঁৰ প্ৰতিযোগিতামূলক মনোভাব প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।^৭

বিদ্যালয়খনৰ অধ্যক্ষ আছিল শংকৰ ভাট, এজন উল্লেখযোগ্য পণ্ডিত আৰু ১০ জন জ্যেষ্ঠ শাস্ত্ৰীয়ে (দৰ্শন আৰু প্ৰাচীন গ্ৰন্থৰ সন্মানীয় শিক্ষক) মল্লম্মাৰ শিক্ষক হিচাপে কাম কৰিছিল।^৬ ৰাজা মধূলিংগ নায়কে ৰজা বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে যাতে বিস্তৃত সামৰিক প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰাটো নিশ্চিত কৰিছিল। ইয়াৰ বাবে তেওঁ ৰাণাবীৰ সিং নামৰ এজন প্ৰখ্যাত সৈনিকক অনুশাসনৰ বীজ সিঁচিবলৈ আৰু যুদ্ধৰ কলা শিকোৱাৰ বাবে নিযুক্তি দিয়ে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ ভিতৰত মাল্লম্মাৰ ভাতৃ সদাসীনায়কে তৰোৱালবিদ্যাত পাৰদৰ্শিতা দেখুৱাই মাল্লম্মাক তেওঁৰ পদাংক অনুসৰণ কৰিবলৈ প্ৰেৰণা যোগাইছিল। মাল্লাম্মাই সোনকালে তৰোৱালখন আয়ত্ত কৰি ধনুৰ্বিদ, বল্লম নিক্ষেপ আৰু ঘোঁৰা চলোৱাত পাকৈত হৈ পৰে। তেওঁৰ ক্ষমতা কেৱল মিল থকাই নহয়, প্ৰায়ে তেওঁৰ পুৰুষ সমনীয়াৰ সৈতে অতিক্ৰম কৰিছিল, কম বয়সতে ৰাজ্যৰ ভিতৰত এগৰাকী বীৰ ব্যক্তি হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।

মাল্লাম্মাই মাক-দেউতাক আৰু পাৰিবাৰিক পৰম্পৰাৰ প্ৰতি সন্মান জনাইছিল। তেওঁ অনুশাসিত ৰুটিন বজাই ৰাখিছিল, সোনকালে উঠি গা ধুইছিল আৰু ভগৱান শিৱ আৰু বেল গছক প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল।^৮

বিবাহ

মাল্লম্মা বয়স হোৱাত দেউতাকে স্বয়ম্বৰৰ আয়োজন কৰিলে। মাল্লাম্মাই প্ৰণয় প্ৰত্যাশীসকলক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয় যে তেওঁলোকে তেওঁৰ বয়সৰ সমান সংখ্যা আৰু এটা বাঘ চিকাৰ কৰক, এমাহৰ ভিতৰত। বহু দূৰলৈ নিমন্ত্ৰণ পঠিওৱা হৈছিল, যাৰ ফলত দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰপৰা ৰাজকুমাৰসকলক আকৰ্ষণ কৰা হৈছিল। বেলৱাডীৰ ৰাজকুমাৰ ঈশ্বৰপ্ৰভুৱে ২০ বছৰ বয়সতকৈ এটা বেছি ২১টা বাঘ চিকাৰ কৰি বিজয়ী হৈ ওলাই আহিছিল। তেওঁলোকৰ বিবাহ অতি আড়ম্বৰেৰে উদ্‌যাপন কৰা হৈছিল আৰু দম্পতীহালে একেলগে সুখী জীৱন ভাগ কৰিছিল।^৯৪

বেলাৱাড়ীৰ দেশাই ৰাজকুমাৰ ঈশাপ্ৰভুৱে ২০ বছৰ বয়সত এমাহত ২১টা বাঘ চিকাৰ কৰি সফলতাৰে হত্যা কৰি মাল্লম্মাৰ হাত অৰ্জন কৰে।^৪এই সংঘৰ লগে লগে মাল্লাম্মা বেলাৱাদী মাল্লাম্মা নামেৰে পৰিচিত হয় আৰু ইছাপ্ৰভুৰ সৈতে পিছলৈ বেলাৱাদীৰ শাসক দম্পতী হ'ব, যিটো তুলনামূলকভাৱে সৰু ৰাজ্য যাৰ ভূ-খণ্ডে আধুনিক বেলাগাৱী আৰু ধৰৱাড জিলাৰ কিছু অংশ সামৰি লৈছিল।^৪