বিবি মুবাৰিকা

বিবি মুবাৰিকা বা বিবি মুবাৰিকা ইউছুফজাই আছিল মোগল সাম্ৰাজ্যৰ সম্ৰাজ্ঞী পত্নী। তেওঁ মোগল সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্ৰাট বাবৰৰ পঞ্চম পত্নী আছিল।^১

হুমায়ুন-নামাত তেওঁৰ কথা সঘনাই উল্লেখ কৰা আছে, তেওঁৰ সতীয়া মাক গুলবদন বেগমৰ দ্বাৰা, যিয়ে তেওঁৰ সতীয়া সন্তান বিবি মুবাৰিকাক 'আফগান লেডী' বা 'আফগানি আঘাচা' বুলি কয়।^২ "আফগান" শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে পাষ্টুন জনগোষ্ঠীক বুজাই দিয়া এটা নৃতাত্ত্বিক নাম।

পৰিয়াল

বিবি মুবাৰিকা আছিল পষ্টুন ইউছুফজাইৰ মুখীয়াল মালিক শ্বাহ মনছুৰৰ কন্যা। তেওঁ মালিক চুলাইমান শ্বাহৰ নাতিনী, আৰু টাউছ খানৰ ভাগিনীয়েক।^৩

১৫২৫ চনত মীৰ জামাল নামৰ তেওঁৰ এজন ভাতৃয়ে বাবৰৰ লগত ভাৰতলৈ যায় আৰু হুমায়ুন আৰু আকবৰৰ অধীনত উচ্চ পদবীত অধিষ্ঠিত হয়।^৪তাত তেওঁক খান উপাধি দিয়া হৈছিল।

বিবাহ

১৫১৯ চনৰ ৩০ জানুৱাৰীত বাবৰে কেহৰাজত তেওঁৰ পঞ্চম পত্নী হিচাপে মুবাৰিকাক বিয়া কৰায়।^৫ বিবাহৰ চুক্তি হৈছিল, বাবৰ আৰু ইউছুফজাই পাষ্টুন জনগোষ্ঠীৰ মাজত মিত্ৰতাৰ স্বাক্ষৰ আৰু মোহৰ। এগৰাকী বুদ্ধিমান মহিলা মুবাৰিকাই মোগল আৰু ইউছুফজাই পাষ্টুন মুখীয়ালসকলৰ মাজত বন্ধুত্বপূৰ্ণ সম্পৰ্ক স্থাপনত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।^৬ বিবি মুবাৰিকা সম্ৰাট বাবৰৰ অতি প্ৰিয় আছিল, যাৰ প্ৰমাণ এইটোৱেই যে ১৫২৯ চনত ভাৰতত তেওঁৰ সৈতে প্ৰথমে যোগদান কৰা মহিলাসকলৰ সৰু আৰু নিৰ্বাচিত দলৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম আছিল।^২

মৃত্যু

বিবি মুবাৰিকাই হুমায়ুনৰ ৰাজত্বকালত জীয়াই আছিল আৰু আকবৰৰ ৰাজত্বকালৰ আৰম্ভণিতে তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল।^২

জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত

বিবি মুবাৰিকা ফাৰ্জানা মুনৰ ঐতিহাসিক উপন্যাস বাবৰ: ভাৰতত প্ৰথম মোগল (১৯৭৭)ৰ এটা বিশেষ চৰিত্ৰ।^৭