কম কথাৰে বহু অৰ্থ প্ৰকাশ কৰিবলৈ মানুহে যত্ন কৰে আৰু তেনে প্ৰক্ৰিয়াকে বাক-সংহতি বুলি অভিহিত কৰা হয়। অসমীয়া ব্যাকৰণৰ এটা বিষয় হ’ল বাক-সংহতি। বাক-সংহতিৰ দ্বাৰা ভাষা শুনিবলৈ শুৱলা হয় আৰু মূলতঃ বাক্যাংশৰ প্ৰতি শব্দৰে বা সমাসৰ দ্বাৰা এনে বাক-সংহতি কৰা হয়৷১
বাক-সংহতিৰ উদাহৰণ
বহুপদৰ পৰা একপদ
- যাৰ পুুত্ৰ নাই: অপুুত্ৰক
- এটি সন্তান হোৱা তিৰোতা: একুতী
- পুৰণি হৈ ভেঁকুৰা চাউল: মলঙা
- কষ্টেৰে যাক পাব পাৰি: দুৰ্লভ
- আনৰ উন্নতি দেখিব নোৱাৰা: পৰশ্ৰীকাতৰ,চকুচৰহা
- আদিৰ পৰা অন্তলৈকে: আদ্যোপান্ত
- যাৰ পূৰ্বজন্মৰ কথা মনত আছে: জাতিস্মৰ
- কাৰো নাম নধৰাকৈ পৰা গালি: গুৱাল গালি
- তিনি কালৰ কথা যি জনে জানে: ত্ৰিকালজ্ঞ
- যাক সহজে পাব পাৰি: সুুুলভ
- শিং নথকা গৰু: লাওমূৰা
- বৰষুণ নোহোৱা যি বতৰ: খৰাং
- সোণৰ দৰে বৰণ যাৰ: সোণালী
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ মুক্ত ৰাজ্যিক বিশ্ববিদ্যালয়. আধুনিক অসমীয়া ভাষা (MIL) BPP-MIL(AS F)
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “বাক-সংহতি” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৫১১২৪৮ (২২ মে’ ২০২৫)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।