পৰসাহিত্য

পৰসাহিত্যই (Paraliteraure) সাহিত্য নহয় বুলি উলাই কৰা লিখিত ৰচনাসমূহক সামৰি লয়। ইয়াত বাণিজ্যিক কল্পকাহিনী, জনপ্ৰিয় কল্পকাহিনী, পাল্প কল্পকাহিনী, কমিক বুক আৰু আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্যভাৱে কল্পবিজ্ঞান, কল্পনা, ৰহস্য আৰু অন্যান্যৰ ৰচনাৰ সৈতে ধাৰা কল্পকাহিনী অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।^১২:361

এই শব্দটো প্ৰথমে ফৰাচী সাহিত্য অধ্যয়নত 'গণ যোগাযোগৰ যুগৰ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ এটা পৰিঘটনাক নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল - গণ সাহিত্যৰ কল্পনাতীত বিস্তাৰ' আৰু ১৯৭০ চনৰ পৰাই ফ্ৰান্সত পৰসাহিত্যৰ ওপৰত সমালোচনাত্মক প্ৰবন্ধৰ বিশেষ সংকলন প্ৰকাশ পাইছিল।^৩:95-96 শিল্প সমালোচক আৰু পণ্ডিত ৰোজালিণ্ড ক্ৰাউছে তেওঁৰ গ্ৰন্থ 'পোষ্টষ্ট্ৰাকচাৰেলিজম এণ্ড দ্য "পেৰালিটাৰেৰী"' (১৯৮০)ৰ জৰিয়তে আমেৰিকাত এই শব্দটোক প্ৰাধান্য প্ৰদান কৰে।^৪৪:37 ক্ৰাউছে যুক্তি আগবঢ়ায় যে অৰ্ধসাহিত্যিক হৈছে ‘বিতৰ্ক, উদ্ধৃতি, পক্ষপাতিত্ব, বিশ্বাসঘাটকতা, মিলনৰ স্থান; কিন্তু আমি সাহিত্যৰ ৰচনা গঠন কৰা বুলি ভবা ঐক্য, সংহতি বা সংকল্পৰ স্থান নহয় সাহিত্য হ'ব লাগে অৰ্ধসাহিত্যিক ৰূপত ৰচনা কৰা সমালোচনাত্মক পাঠ্য।'^৪

"পৰসাহিত্য" শব্দটোৰ ওপৰত উৰ্চুলা কে লে গুইনে মন্তব্য কৰিছিল যে "ইয়াৰ অস্তিত্ব আছে। মই যি কৈছো সেয়া হ'ল মই এই বিভাজনক স্থায়ী কৰিব নিবিচাৰো। গতিকে মই ইয়াক সদায় উদ্ধৃতিত ৰাখিম, বা সেইটো দেখুৱাবলৈ কিবা এটা কৰিম।" মই ব্যৱহাৰ কৰিবলগীয়া এটা শব্দ নাকচ কৰিছো"।^৫:182