নীৰ ডোছা

নীৰ ডোছা, আক্ষৰিক অৰ্থত তুলু ভাষাত পানীৰ ড’ছা হৈছে চাউলৰ বেটাৰৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা ক্ৰেপ। নীৰ ডোছা ভাৰতৰ কৰ্ণাটকৰ তুলুনাডুৰ পৰা পোৱা এক সুস্বাদু খাদ্য আৰু মেংগলোৰৰ খাদ্যৰ অংশ।^১২৩

অভাৰভিউ

নীৰ হৈছে তুলু আৰু কন্নড় ভাষা দুয়োটা ভাষাতে পানীৰ শব্দ।^২৪

অন্যান্য ডোছাৰ দৰে নহয়, নীৰ ডোছা ইয়াৰ সৰল প্ৰস্তুতি পদ্ধতি আৰু কিম্বন কৰাৰ অভাৱৰ বাবে জনাজাত।^৫ সাধাৰণতে নীৰ দোছা নাৰিকলৰ চাটনি, সাম্বাৰ, চাগু আৰু নিৰামিষভোজী তৰকাৰী যেনে কুকুৰা, মাটন, মাছ আৰু কণীৰ তৰকাৰীৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়।^৬

উপাদানসমূহ

যদিও নীৰ ডোছা বেটাৰৰ বাবে বহুতো ভিন্নতা আছে, ইয়াৰ সকলোবোৰৰ বাবে সাধাৰণ দুটা মূল উপাদান হ'ল কেৱল তিয়াই থোৱা চাউল (বা চাউলৰ গুৰি) আৰু নিমখ।^৭

প্ৰস্তুতি

নীৰ ডোছা প্ৰস্তুত কৰিবলৈ চাউল কিম্বন কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই। চাউলখিনি কমেও ২ ঘণ্টা তিয়াই থ’ব লাগে। সোনকালে ধুই নিষ্কাশন কৰাৰ পিছত চাউলখিনি পানী দি পিহিব লাগে যাতে অতি মিহি বেটাৰ এটা পোৱা যায়। বেটাৰৰ ডাঠতাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি অতিৰিক্ত পৰিমাণৰ পানী দিব পাৰি আৰু তাৰ পিছত সোৱাদৰ বাবে নিমখ দিব পাৰি। শেষত বেটাৰ ব্যৱহাৰ কৰি ডোছা প্ৰস্তুত কৰা হয়।^৮৯