নগৰবধু

নগৰবধু আছিল প্ৰাচীন ভাৰতৰ কিছুমান ঠাইত পালন কৰা পৰম্পৰা। মহিলাসকলে নগৰবধূৰ খিতাপ লাভৰ বাবে প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, আৰু এই প্ৰথাৰ বিৰুদ্ধে কোনো নিষেধাজ্ঞা নাছিল।^১ আটাইতকৈ ধুনীয়া আৰু বিভিন্ন নৃত্যৰ ৰূপত আটাইতকৈ প্ৰতিভাশালী নাৰীক নগৰবধু হিচাপে বাছনি কৰা হৈছিল। এগৰাকী নগৰবধুক সন্মান কৰা হৈছিল, আৰু তাই আছিল ৰাজকীয় নৃত্যশিল্পী; মানুহে তাইৰ নৃত্য আৰু গান চাব পাৰিছিল।^২ এগৰাকী নগৰবধুৰ এৰাতিৰ নৃত্যৰ দাম বহুত আছিল।

; ৰাজা ৰবি বৰ্মাৰ চিত্ৰ।]]

বিখ্যাত নগৰবধু

• আম্ৰপালি, ৰাজ্যিক কৰ্টেছান আৰু বৌদ্ধ শিষ্য, বৈশালি কী নগৰবধুত আচাৰ্য চতুৰসেনে বৰ্ণনা কৰিছে।
• বসন্তসেনা, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাত শূদ্ৰকৰ দ্বাৰা ৰচিত মৃচ্ছকটিকম নামৰ ধ্ৰুপদী সংস্কৃত কাহিনীৰ এটা চৰিত্ৰ।
• মাধৱী, ইলাংগো আদিগালৰ দ্বাৰা ৰচিত ধ্ৰুপদী তামিল কাহিনী চিলাপ্পতিকাৰৰ এটা চৰিত্ৰ।

অনুৰূপ বৃত্তি

• দেৱদাসী (ভাৰত)
• দেউকি (ভাৰত)
• গণিকা (ভাৰত)
• তৱাইফ (ভাৰত)
• গেজী (চীন)
• কা ট্ৰু (ভিয়েটনাম)
• গেইছা (জাপান)
• শিৰাবোশী (জাপান)
• কিছায়েং (কোৰিয়া)
• কিয়ান (আৰব)