তুবা আজমুদেহ

টুবা আজমুদেহ (১৮৭৮–১৯৩৬) এজন ইৰাণী শিক্ষাবিদ যিয়ে ১৯০৭ চনত ইৰাণত ছোৱালীৰ বাবে প্ৰথমখন বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল।^১ সমাজৰ পৰা অহৰহ বিৰোধিতা হোৱাৰ পিছতো তেওঁ বিদ্যালয়খন ৰক্ষণাবেক্ষণ আৰু সম্প্ৰসাৰণ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

আজমুদেহে চৈধ্য বছৰ বয়সত সেনাবাহিনীৰ এজন বিষয়াক বিয়া কৰাইছিল। স্বামীয়ে তেওঁৰ অবিৰত শিক্ষাত সহায় কৰিছিল।^২

নামুছ স্কুল

১৯০৭ বা ১৯১১ চনত ইৰাণৰ ছোৱালীৰ শিক্ষাৰ উন্নতিৰ দিশত আলোচনা আৰু কাম কৰিবলৈ তেহৰাণত মহিলাৰ এটা দল মিলিত হয়।^২৩ সেই সময়ত ছোৱালীবোৰ সাধাৰণতে ঘৰৰ বাহিৰত পঢ়া-শুনা কৰা নাছিল। যদিও ১৮৭৪ চনৰ পৰাই বিদেশীয়ে ছোৱালীৰ বাবে কম সংখ্যক বিদ্যালয় মুকলি কৰিছিল, ইৰাণ চৰকাৰে ১৮৯৬ চনলৈকে মুছলমান ছোৱালীক বিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ অনুমতি দিয়া নাছিল।^৩৪

এই বৈঠকৰ পিছত আজমুদেহে ইৰাণত ছোৱালীৰ বাবে প্ৰথমখন ইৰাণী বিদ্যালয় মুকলি কৰে, যাক নামুছ স্কুল^৪ (নামুছৰ নামেৰে, মোটামুটিভাৱে সন্মান) বুলি কোৱা হয়। তেখেতে তেহৰাণৰ নিজৰ ঘৰত বিদ্যালয়খন চলাইছিল আৰু বিশগৰাকী ছোৱালীক পঢ়ুৱাইছিল।^২ যিহেতু ই চৰকাৰী বিদ্যালয় নাছিল, সেয়েহে আজমুদেহে নিজেই ইয়াক সুৰক্ষা দিয়াৰ দায়িত্ব লৈছিল৷ তেওঁ আৰু তেওঁৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে সমাজ আৰু চৰকাৰৰ পৰা যথেষ্ট সমালোচনা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে নিজৰ ঘৰৰ বাহিৰত পঢ়াৰ বাবে সমালোচনা কৰা হৈছিল, আৰু বেশ্যা বুলি অভিযোগ কৰা হৈছিল।^২৪ আজমুদেহৰ জীৱন আৰু বিদ্যালয় উভয়ৰে প্ৰতি অহৰহ ভাবুকি আহিছিল আৰু অনৈতিক বুলি বদনাম কৰা হৈছিল।^৩

নামুছ স্কুলৰ আকাৰ আৰু পাঠ্যক্ৰমৰ সম্প্ৰসাৰণ ঘটিল আৰু অৱশেষত আজমুদেহে নিজৰ স্বামী আৰু বন্ধু-বান্ধৱীক পঢ়োৱাত সহায় কৰিবলৈ আনিছিল। অৱশেষত বিদ্যালয়খনে কিছু প্ৰতিপত্তি লাভ কৰিলে আৰু প্ৰগতিশীল ইৰাণীসকলে নিজৰ ছোৱালীক তাত পঢ়িবলৈ পঠিয়াবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। পিছলৈ আজমুদেহে প্ৰাপ্তবয়স্ক মহিলাসকলক সাক্ষৰতাৰ শ্ৰেণীও আগবঢ়াবলৈ আৰম্ভ কৰে।^২

উত্তৰাধিকাৰ

ইৰাণৰ আন মহিলা শিক্ষাবিদসকলক অনুপ্ৰাণিত কৰাৰ বাবে আজমুদেক কৃতিত্ব দিয়া হৈছে। পিছলৈ তেওঁৰ কেইবাজনো শিক্ষাৰ্থীয়ে নিজেই মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক হ'বলৈ অধ্যয়ন কৰে।^২ পিছত নামুছ স্কুলৰ নাম সলনি কৰি শ্বাহনাজ হাইস্কুল কৰা হয়।