জোচেফিন কেছি

জোচেফিন কেছি (Josephine Casey; ১ জানুৱাৰী ১৮৭৮(?) – ২৭ জানুৱাৰী ১৯৫০) এগৰাকী শ্ৰমিক সংগঠক আৰু নেত্ৰী আছিল, আৰু এগৰাকী মহিলা অধিকাৰৰ সমৰ্থক আছিল।^১

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

কেছি চাৰিটা সন্তানৰ ভিতৰত সৰু আছিল৷ তেওঁ টেনেচিৰ মেম্ফিছত জন্ম হৈছিল৷ তেওঁ চিকাগোত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল৷ তেওঁৰ কেথলিক পিতৃ-মাতৃ কৰ্নেলিয়াছ আৰু ব্ৰীজেট ষ্টিফেন্স কেছি আইৰিছ অনুপ্ৰৱেশকাৰী আছিল।^১

জীৱন

১৯০৪ চনত চিকাগোৰ ষ্ট্ৰীটকাৰৰ টিকট এজেণ্ট হিচাপে কাম কৰাৰ সময়ত তেওঁ কাম কৰা মহিলাসকলক ইউনিয়ন গঠন কৰাৰ বিষয়ে বুজাইছিল। ১৯০৬ চনৰ পৰা ১৯০৯ চনলৈকে বষ্টন মহিলা ট্ৰেড ইউনিয়ন লীগৰ সংগঠক হিচাপে তেওঁ কাম কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ আন্তৰ্জাতিক লেডিজ গাৰ্মেণ্ট ৱৰ্কাৰছ ইউনিয়নৰ বাবে সংগঠক হিচাপে কাম কৰিছিল আৰু ১৯১১ চনৰ পৰা ১৯১৪ চনৰ ভিতৰত ক্লিভলেণ্ডৰ কালামজু আৰু চেণ্ট লুইছত কাপোৰৰ শ্ৰমিকসকলৰ ধৰ্মঘটৰ নেত্ৰী আছিল।^২ ১৯১২ চনৰ মাৰ্চ মাহত মিচিগানত কেছিৰ প্ৰচেষ্টা কম মজুৰি, অস্বাস্থ্যকৰ পৰিস্থিতিত দীঘলীয়া সময় আৰু পুৰুষ ফ'ৰমেনৰ পৰা যৌন নিৰ্যাতনকে ধৰি কালামজু কৰ্চেট কোম্পানীত মহিলা শ্ৰমিকসকলৰ উদ্বেগৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিত আছিল। পলিন নিউমেন আৰু গেৰ্ট্ৰুড বাৰ্নামকে ধৰি আয়োজকসকলে,^৩আৰু ধৰ্মঘটকাৰী কৰ্মচাৰীসকলে বিশৃংখল পিকেট লাইনত বাধা দিবলৈ আদালতৰ নিৰ্দেশৰ প্ৰতিক্ৰিয়াত নিৰৱ পিকেটিং আৰু প্ৰাৰ্থনা সভাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত মনোযোগ লাভ কৰে। ১২ জুনত এনে এক চুক্তিত উপনীত হয় যিখন মজুৰিৰ যথেষ্ট লাভৰ অভাৱত পৰিছিল, কিন্তু মহিলা শ্ৰমিকৰ অধিকাৰৰ বাবে অগ্ৰগতি লাভ কৰিছিল।^৪

প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত কেছিয়ে দক্ষিণত কেৱল মহিলাৰ বাবে শ্ৰম আইন প্ৰণয়নৰ বিৰোধিতা কৰিছিল। তেওঁ ভোটাধিকাৰৰ কৰ্মী আছিল আৰু নিউয়ৰ্কৰ মহিলা ৰাজনৈতিক সংঘৰ বাবে কাম কৰিছিল। ১৯২০ চনত তেওঁ সম অধিকাৰ সংশোধনীৰ পথ-প্ৰদৰ্শক আছিল। ধাৰাবাহিক দুৰ্ভাগ্যৰ পিছত তেওঁ গৃহকৰ্মী হিচাপে কাম কৰি প্ৰতি সপ্তাহত ৫ ডলাৰ উপাৰ্জন কৰিছিল। ১৯৩১ চনত নেচনেল উইমেনছ পাৰ্টিয়ে (NWP) তেওঁৰ সৈতে যোগাযোগ কৰি আটলাণ্টালৈ পঠিয়াই দক্ষিণ কাউন্সিল আৰু কটন টেক্সটাইল ইনষ্টিটিউটে লিংগভিত্তিক আইন প্ৰণয়নৰ প্ৰচেষ্টাৰ বিৰোধিতা কৰে। তেওঁৰ প্ৰতিবেদনসমূহক এন ডব্লিউ পিৰ সাপ্তাহিক বুলেটিন ইকুৱেল ৰাইটছত উল্লেখ কৰা নিয়মীয়া স্তম্ভ হিচাপে প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল।^২