চ্যাব্ৰুং

চ্যাব্ৰুং, নেপালৰ লিম্বু ভাষাত যাক কায় বা কে বুলিও জনা যায়, ই নেপাল, ছিক্কিম, দাৰ্জিলিং পাহাৰ আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ লিম্বু সম্প্ৰদায়ৰ মাজত প্ৰচলিত এটা পৰম্পৰাগত ঢোল। চ্যাব্ৰুং হৈছে প্ৰায় দুই মিটাৰ ব্যাসৰ আৰু দুফুট দৈৰ্ঘ্যৰ এটা দীঘলীয়া কাঠৰ ঢোল। ঢোল বাদকজনৰ পেটৰ ওপৰত পৰাকৈ ডিঙিত ৰছীৰে বান্ধি শুভ উৎসৱৰ সময়ত বা লিম্বু সম্প্ৰদায়ৰ চাচোক টাংনাম উৎসৱৰ সময়ত এই ঢোল বজোৱা হয়।^১২

গঠন

চ্যাব্ৰুঙৰ দুয়ো মূৰত দুটাকৈ খোলা থাকে, প্ৰতিটো মূৰ গৰু আৰু ম’হৰ ছালেৰে টানকৈ টানি থোৱা থাকে: ক্ৰমে সোঁ আৰু বাওঁ মূৰত। গৰুৰ ছালেৰে আবৃত মুখখনে চোকা ট্ৰেবল টোন উৎপন্ন কৰাৰ বিপৰীতে ম’হৰ ছালেৰে আবৃত মুখখনে সমতল বেছ শব্দ উৎপন্ন কৰে।

গৰুৰ ছালৰ মুখখনক হুকছাগায় বুলি কোৱা হয় আৰু হাতৰ তলুৱাৰে বজোৱা হয় আৰু ম’হৰ ছালেৰে তৈয়াৰী ফালটোক সিংসাগায় বোলে আৰু কায় ছাৰি নামৰ লাঠিৰে বজোৱা হয়।

চ্যাব্ৰুং নৃত্য

লিম্বুসকলে চ্যাব্ৰুং বজোৱাৰ সময়ত চাচোক টাংনাম আৰু য়ালকমা (ধান নাচ বা ধান চপোৱাৰ নৃত্য) উৎসৱৰ সময়ত চ্যাব্ৰুং নৃত্য কৰে। নৃত্যৰ একমাত্ৰ সংগীত হৈছে চ্যাব্ৰুঙৰ ছন্দময় স্পন্দন আৰু নৃত্যশিল্পীসকলে বন্যপ্ৰাণী আৰু চৰাইৰ লয়লাস গতিবিধি চিত্ৰিত কৰা আৰু সমন্বিত আৰু জটিল ভৰিৰ কাম সম্পন্ন কৰে।^৩৪৫