চিত্ৰা বিশ্বেশ্বৰন

চিত্ৰা বিশ্বেশ্বৰন (ইংৰাজী: Chitra Visweswaran) হৈছে ভাৰতীয় ভাৰত নাট্যম নৃত্যশিল্পী। বৰ্তমান তেওঁ চেন্নাইত চিদাম্বৰম একাডেমী অৱ পাৰফৰ্মিং আৰ্টছ নামৰ নৃত্য বিদ্যালয় চলাই আছে।

১৯৯২ চনত তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ অন্যতম শীৰ্ষ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰে।^{১২৩৪৫৬}

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

সমসাময়িক ভাৰতীয় নৃত্য আৰু ভাৰত নাট্যমৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰা মাতৃ ৰুক্মিণী পদ্মনাভনৰ সৈতে তিনি বছৰ বয়সৰ পৰাই বিশ্বেশ্বৰনে নৃত্য আৰম্ভ কৰে। তাইৰ দেউতাক ভাৰতীয় ৰেলৱেৰ অভিযন্তা আছিল। চাকৰিসূত্ৰে তেওঁলোক লণ্ডনলৈ গৈছিল, তেতিয়া চিত্ৰাই ধ্ৰুপদী বেলেট অধ্যয়ন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। পিছলৈ কলকাতাত মণিপুৰী আৰু কথক নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ লয়। দহ বছৰ বয়সত তাই টি.এ. কলকাতাত বসতি স্থাপন কৰা থিৰুবিদৈমৰুদুৰৰ পৰা অহা অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ দেৱদাসী ৰাজালক্ষ্মীৰ ওচৰত প্ৰায় এটা দশক ধৰি প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।

তেৰ বছৰ বয়সত বিশ্বেশ্বৰনে ভাৰত নাট্যমৰ ৰেপাৰ্টৰীৰ সন্ত ত্যাগৰাজৰ জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত নৃত্যৰ পৰিচালনা কৰিছিল। নৃত্যৰ কেৰিয়াৰ গঢ়িবলৈ অধ্যয়ন শেষ কৰি চেন্নাইলৈ (তেতিয়া মাদ্ৰাজ বুলি কোৱা হৈছিল) যাব খুজিছিল যদিও মাক-দেউতাকে মহাবিদ্যালয়ৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ জোৰ দিছিল। কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ লগতে সমান্তৰালভাৱে তেওঁ নৃত্য তত্ত্ব আৰু নৃত্যৰ ইতিহাস অধ্যয়ন কৰে।

১৯৭০ চনত ভাৰতৰ মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ৰ পৰা ভাৰত নাট্যমত উন্নত অধ্যয়নৰ বাবে বৃত্তি লাভ কৰে। আজিৰ তাৰিখত এনে ২৫ টা বৃত্তি প্ৰদান কৰা হয়, কিন্তু সেই সময়ত দেশজুৰি বছৰি দুটাকৈহে বৃত্তি প্ৰদান কৰা হৈছিল। চাৰি বছৰীয়া বৃত্তিৰ সময়ছোৱা চেন্নাইত ভাজুভূৰ ৰমাইয়া পিল্লাইৰ অধীনত অধ্যয়ন কৰি কটায়। তিনিমাহৰ ভিতৰতে তেওঁ বিশ্বেশ্বৰনক নিজৰ নৃত্য নাটকত অভিনয় কৰিবলৈ বাছি লৈছিল। সংগীত বিজ্ঞানী পি.সম্বমূৰ্তি, শিল্প ইতিহাসবিদ কপিলা বাট্স্যায়ন, নৃত্য সমালোচক সুনীল কোথাৰীয়ে আটাইকেইজনে তেওঁৰ এই কাম-কাজ লক্ষ্য কৰিছিল। বিশ্বেশ্বৰন ৰবীন্দ্ৰনৃত্য, ৰবীন্দ্ৰসংগীত আৰু থিয়েটাৰ আদি বিষয়তো সুপৰিচিত।^৭

বঁটা আৰু সন্মান

১৯৮০ চনত ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান শ্ৰীকৃষ্ণ গণসভাই বিশ্বেশ্বৰনক নৃত্য চূড়ামণি বঁটা প্ৰদান কৰে।^৮ ১৯৯৬ আৰু ১৯৯৭ চনত তেওঁ সভাৰ নাট্য কলা সন্মিলন আহ্বান কৰে, যিটো ভাৰতৰ এই ধৰণৰ একমাত্ৰ নৃত্য আলোচনা চক্ৰ। তেওঁ হৈছে ইণ্ডিয়া ফাউণ্ডেশ্যন ফৰ দ্য আৰ্টছৰ সন্মানীয় সদস্য আৰু ভাৰত নাট্যমত বৃত্তি আৰু ফেল’শ্বিপৰ বাবে প্ৰাৰ্থী নিৰ্বাচন কৰা ভাৰত চৰকাৰৰ কমিটীৰ সদস্য। মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সূক্ষ্ম কলাৰ অধ্যক্ষ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ, ভাৰতৰ শীৰ্ষ প্ৰদৰ্শন কলা সংস্থা সংগীত নাটক একাডেমীৰ সাধাৰণ পৰিষদ আৰু কাৰ্যবাহী মণ্ডলীৰো সদস্য।

১৯৮২ চনত তামিলনাডু চৰকাৰে তেওঁক "কলাইমামণি" উপাধি প্ৰদান কৰে। ১৯৮৭ চনত সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা আৰু ১৯৯২ চনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পৰা পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰে। ইয়াৰোপৰি ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ ৫০ সংখ্যক বছৰত তেখেতক মহিলা শিৰোমণি (ভাৰতীয় মূলৰ বিশিষ্ট মহিলা) আৰু শ্ৰী ৰত্ন (মহিলাৰ মাজত ৰত্ন) উপাধি প্ৰদান কৰা হয়। ২০০০ চনত জাপান ফাউণ্ডেচনে তেওঁক বিশেষ অতিথি হিচাপে নিমন্ত্ৰণ জনাইছিল। ২০১৩ চনত তেওঁ মিউজিক একাডেমীৰ নৃত্যৰ নাট্য কলা আচাৰ্য বঁটা লাভ কৰিছিল। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ইউনেস্কোতো তেওঁৰ কৰ্মৰাজি উপস্থাপন কৰা হৈছে।^৭

ব্যক্তিগত জীৱন

বিশ্বেশ্বৰনৰ স্বামী হৈছে কৰ্ণাটকী সংগীতজ্ঞ জি.এন. বালাসুব্ৰমণিয়ামৰ নাতি শ্ৰী আৰ. বিশ্বেশ্বৰন। তেওঁ আছিল চলচ্চিত্ৰ সংগীতৰ বিস্তৃত অভিজ্ঞতা থকা এজন কণ্ঠশিল্পী, বাদ্যযন্ত্ৰবাদক, আৰু সুৰকাৰ। তেওঁ চন্তুৰ, বীণা আৰু ফ্লেমেংকো গীটাৰ বজাইছিল আৰু পত্নীৰ বাবে সংগীত ৰচনা আৰু পৰিচালনা কৰিছিল।