চাৰ্চ অৱ দ্য আৰ্চেঞ্জেল মাইকেল, উঝোক

চাৰ্চ অৱ দ্য আৰ্চেঞ্জেল মাইকেল, উঝোক অৰ্থাৎ উঝোকৰ চেইণ্ট মাইকেল আৰ্চেঞ্জেল গীৰ্জা (St. Michael Church) ১৭৪৫ চনত ইউক্ৰেইনৰ উঝোক নামৰ এক উপকণ্ঠ অঞ্চলত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।^১ এই ঐতিহাসিক গাঁথনিটো তিনিটা কাঠৰ নেভ আৰু ইটাৰে নিৰ্মিত এটা ধৰ্মীয় কোঠাৰে গঠিত।

২০১৩ চনbaseৰ ২১ জুনত ৰাষ্ট্ৰসংঘ শিক্ষা, বিজ্ঞান আৰু সংস্কৃতি সংস্থা বিশ্ব ঐতিহ্য কমিটিৰ ৩৭ সংখ্যক অধিৱেশনত এই গীৰ্জাটো ইউনেস্ক’ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।^২ পোলেণ্ড আৰু ইউক্ৰেইনৰ কাৰ্পেথিয়ান অঞ্চলৰ যিবোৰ ১৬টা কাঠৰ চেৰ্কভা এই তালিকাত যোগ কৰা হৈছিল, এই গীৰ্জাটো তাৰে অন্যতম আছিল।^৩৪

ইতিহাস

উঝ নদীৰ উচ্চ অংশত অৱস্থিত এই গীৰ্জাসমূহ বয়কো স্থাপত্য শৈলীৰ অন্তৰ্গত। ইয়াৰ অনুৰূপ শৈলীৰ প্ৰায় ৫০টা গীৰ্জা লভিভ ওব্লাষ্টৰ স্কোল আৰু তুৰ্কা জিলাত আৰু কেইটামান ইভানো-ফ্ৰাঙ্কিভস্ক ওব্লাষ্ট আৰু পোলেণ্ডত দেখা পোৱা যায়। অৱশ্যে ট্ৰান্সকাৰ্পেথিয়ান গীৰ্জাসমূহে এক সুকীয়া উপ-শৈলী প্ৰদৰ্শন কৰে— য'ত সাধাৰণ বয়কো গীৰ্জাৰ দৰে তিনিটা গম্বুজৰ মাজত কেন্দ্ৰীয় গম্বুজটো প্ৰধান হৈ থকাৰ নিয়মটো ইয়াত কিছু সলনি কৰা হৈছে। ইয়াৰ পশ্চিম অংশৰ ওপৰৰ অংশটো এটা টাৱাৰলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছে। বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে উঝ নদীৰ উচ্চ উপত্যকাৰ প্ৰায় প্ৰতিখন গাঁৱতে এনে ধৰণৰ গীৰ্জা আছিল। বৰ্তমান ইয়াৰে মাত্ৰ পাঁচটা সংৰক্ষিত হৈ আছে, যদিও তাৰে তিনিটা টিনৰ পাতেৰে ঢাকি বিকৃত কৰা হৈছে।^৫

জনশ্ৰুতি অনুসৰি, প্ৰাচীন কালত উঝোক এক ডাঙৰ বসতি আছিল আৰু ইয়াত সাতটাকৈ মিল আছিল। কিন্তু সমগ্ৰ ইউৰোপত প্লেগ মহামাৰী বিয়পি পৰাৰ পিছত গাঁওখনত মাত্ৰ এজনহে মানুহ জীৱিত আছিল, যিয়ে গীৰ্জাটোৰ ওপৰৰ অংশত বাস কৰিছিল। পিছলৈ চুবুৰীয়া গালিচিয়ান গাঁও হ্নীলা, যাভোৰিভ আৰু চ্যাংকাৰ পৰা নতুন বসতি স্থাপনকাৰীসকল ইয়ালৈ আহে। এই গীৰ্জাটো কাৰ্পেথিয়ান পৰ্বতমালাৰ লভিভ দিশৰ চুবুৰীয়া বিট্লীয়া গাঁৱৰ কাৰিকৰ পাভলো টনিভ আৰু টিখী গাঁৱৰ কাৰিকৰ ইভান চিহানিমে নিৰ্মাণ কৰিছিল। নিৰ্মাণকাৰীসকলে ১৭৪৫ চনৰ ১১ জুনত ইয়াৰ কাম সম্পূৰ্ণ কৰে। গাঁথনিটোত থকা আন কিছুমান খোদিত লিপিৰ পৰা জানিব পৰা যায় যে, ১৮৯৫ চনত পেট্ৰ’ হাইৰিচ নামৰ এজন কিউৰেটৰে গীৰ্জাটোৰ মেৰামতি কৰিছিল আৰু তলৰ কাঠৰ কুণ্ডাবোৰ সলনি কৰিছিল। আনহাতে ভাভ্ৰিলকো ভাচিল নামৰ এজন কিউৰেটৰে এই গুৰুত্বপূৰ্ণ মেৰামতিৰ কাম পৰিচালনা কৰিছিল, যিটো টিখী গাঁৱৰ কাৰিকৰ চিহানিমৰ (সম্ভৱতঃ মূল নিৰ্মাণকাৰীৰ বংশধৰ) দ্বাৰা সম্পন্ন কৰা হৈছিল। কোৱা হয় যে গীৰ্জাটো প্ৰথমতে পাহাৰৰ বহু ওপৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, কিন্তু বৃদ্ধ লোকসকলৰ বাবে তাত আৰোহণ কৰা কঠিন হোৱাৰ বাবে ইয়াক তলৰ ঢাললৈ, বাটৰ কাষলৈ নমাই অনা হয়। ১৭৫১ চনৰ ধৰ্মীয় পৰিদৰ্শনৰ নথিপত্ৰত উঝোকৰ এই নতুন গীৰ্জাটোৰ উল্লেখ পোৱা যায়, য’ত ধৰ্মীয় পুথি আৰু দুটা ঘণ্টা আছিল।^৫

ছোভিয়েট শাসনৰ সময়ত এই গীৰ্জাটো ইউক্ৰেনীয়ান এছ এছ আৰৰ এক স্থাপত্য কীৰ্তিচিহ্ন (নং ১৯৮) হিচাপে সংৰক্ষিত কৰা হৈছিল। ২০১৮ চনত ইয়াক ৰাষ্ট্ৰীয় গুৰুত্বৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ হিচাপে স্বীকৃতি দি ইউক্ৰেইনৰ স্থাৱৰ কীৰ্তিচিহ্নৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পঞ্জীয়নত (নং ০৭০০২২) অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।^৬

উঝোকৰ এই গীৰ্জাটো যোৱা ১০০ বছৰ ধৰি অত্যন্ত জনপ্ৰিয়। ইয়াৰ আলোকচিত্ৰসমূহ বিভিন্ন সময়ত কিতাপ, পত্ৰিকা আৰু সাময়িকী আদিত প্ৰকাশ পাইছে। ট্ৰান্সকাৰ্পেথিয়ান অঞ্চলৰ বহুতো শিল্পীয়ে এই অনন্য কীৰ্তিচিহ্নটোক নিজৰ চিত্ৰশিল্পত স্থান দিছে আৰু ইয়াৰ প্ৰতিচ্ছবিয়ে উঝহোৰোডৰ শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ আৰু বিচপৰ উপাসনা গৃহৰ সৌন্দৰ্য বৰ্ধন কৰিছিল।^৫