গৌড় (সম্প্ৰদায়)

গৌড় (গড়া, গাৰ্হ বুলিও বানান কৰা হয়) উপমহাদেশৰ এটা মুছলমান সম্প্ৰদায়। এওঁলোক প্ৰধানকৈ পঞ্জাৱ, দিল্লী, উত্তৰ প্ৰদেশ, হাৰিয়ানা, উত্তৰাখণ্ড আৰু ৰাজস্থান ৰাজ্যত বাস কৰে।

ইতিহাস আৰু উৎপত্তি

গৌড়সকলৰ মাজত ৫১টা বিভাগ আছে,^১ যি বিৰাদৰী নামেৰে জনাজাত। ইয়াৰে কিছুমান ভূ-খণ্ডীয় গোটৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি আৰু কিছুমান ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাৰ আগতে তেওঁলোক থকা পন্থা আৰু জাতিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছে। তেওঁলোকৰ প্ৰধান বিৰাদৰী হৈছে গৌড় ব্ৰাহ্মণ। কিছুমান গৌড় উপগোট ৰাজপুতৰ গৌড়(গোত্ৰ)ৰ বংশধৰ। কিন্তু গৌড় গোটৰ বেছিভাগেই গৌড় ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ বংশধৰ, আৰু গাৰ্হ হৈছে মূল সংস্কৃত শব্দ "গৌড়া"ৰ খৰী বোলি ৰূপান্তৰ যাৰ অৰ্থ হৈছে "উপযুক্ত" যিটো বিদ্বান আৰু উচ্চ মৰ্যাদাৰ ইংগিত।

কিছুমান গৌড় বিৰাদৰী উপগোট মহম্মদ ঘোৰী বা ঘোৰৰ মহম্মদ জনগোষ্ঠীৰো বংশধৰ। বিবাহ আৰু ৰাজনৈতিক মিত্ৰতাৰ জৰিয়তে গৌড় মুছলমানৰ লগত একত্ৰিত হৈ ঘোৰী বা গৌড়ী আৰু গাজী উপাধি ব্যৱহাৰ কৰে। যদিও ঐতিহাসিক প্ৰমাণ অনুসৰি মহম্মদ ঘোৰীৰ কোনো পুত্ৰ নাছিল, তথাপি তেওঁৰ একমাত্ৰ সন্তান আছিল তেওঁৰ জীৱনকালত মৃত্যু হোৱা তেওঁৰ কন্যা।

এইদৰে এই সিদ্ধান্তত উপনীত হ’ব পাৰি যে গৌড় মুছলমানসকল গৌড় ব্ৰাহ্মণ (প্ৰধান আৰু মূল অংশ), ৰাজপুত আৰু গৌড়ী তুৰ্কৰ মিশ্ৰিত সম্প্ৰদায়।

গৌড়সকলৰ এটা জাতি সংঘ আছে, যাক অঞ্জুমান গৌড় (গড়া সংঘ) বুলি কোৱা হয়, যাৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য হৈছে তেওঁলোকৰ আৰ্থ-সামাজিক কল্যাণ চোৱা-চিতা কৰা। সংস্থাটোৱে শিক্ষা প্ৰদান কৰি বিদ্যালয় চলায় আৰু দৰিদ্ৰসকলৰ বাবে বৰ্ডিং হাউছৰ ব্যৱস্থা কৰে। বহুজাতিক গাঁৱত বাস কৰে, নিজা ঘৰ দখল কৰে আৰু তেওঁলোক মাটিৰ মালিক আৰু সুশিক্ষিত হোৱাৰ লগতে শক্তিশালী। ইহঁত উচ্চ জাতি আৰু স্বৰ্ণ বা আশ্ৰফ নামে জনা যায়।^২

এই সম্প্ৰদায়টোত বেছিভাগেই উত্তৰ প্ৰদেশৰ দোয়াব অঞ্চল আৰু উত্তৰাখণ্ডৰ চুবুৰীয়া হৰিদ্বাৰ জিলা আৰু হাৰিয়ানাৰ যমুনা নগৰ জিলাত কেন্দ্ৰীভূত লেম্বৰদাৰ, গৌড়, পাজান, জমিন্দাৰ, জায়গীৰদাৰ, চৌধুৰী, গৌড়ী আৰু গাজী নামৰ কৃষকসকল। তেওঁলোকৰ প্ৰতিটো অঞ্চলতে গাঁওভিত্তিক জাতি পৰিষদ থাকে, যাক বিৰাদৰী পঞ্চায়ত বুলি জনা যায়, যিয়ে সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণৰ আহিলা হিচাপে কাম কৰে আৰু সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰৰ বিবাদ নিষ্পত্তি কৰে। ধৰ্মৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁলোক মোটামুটি গতানুগতিক চুন্নী মুছলমান, আৰু চুবুৰীয়া অন্যান্য মুছলমান কৃষক জাত যেনে মুছলমান তাগা, মুছলমান জাট, ৰাংঘাৰ আৰু ৰোহিল্লাৰ দৰেই ৰীতি-নীতি আছে। গৌড়সকলে উৰ্দু, হিন্দী, পাঞ্জাবী আৰু স্থানীয় খৰী বোলি উপভাষা কয়।^২