গোপীনাথ মহান্তি

প্ৰসিদ্ধ ওড়িআ সাহিত্যিক। গোপীনাথ মহান্তিৰ জন্ম ১৯১৪ চনৰ ২০ এপ্ৰিল তাৰিখে ওড়িশাৰ নাগবালি গ্ৰামত। পিতৃৰ নাম সূৰ্য্যমণি মহান্তি আৰু মাতৃৰ নাম দূৰ্গাদেৱী ৷ ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ ৷ ১৯৭৪ চনত জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰে ৷ ১৯৯১ চনৰ ২০ আগষ্ট তাৰিখে মৃত্যু হয় ৷

তেখেতৰ প্ৰসিদ্ধ গ্ৰন্থসমূহ হ’ল —

উপন্যাস: মন গহীনৰ চাষ

অমৃতৰ সন্তান

পৰজা

লয় বিলয়

দাদি বুঢ়া

হৰিজন

মাটিমটাল

দিগ দিহুড়ি

গল্প সংকলন: ঘাস ফুল

ৰণধন্দোল

নববধূ

কাব্য: যুদ্ধ

পুৰস্কাৰ: ১৯৫৫ চনত 'অমৃতৰ সন্তান' উপন্যাসৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় সাহিত্য অকাদেমি পুৰস্কাৰ লাভ কৰে ৷

১৯৭০ চনত ছোভিয়েট দেশ নেহৰু সন্মান লাভ কৰে ৷

১৯৭৪ চনত 'মাটিমটাল' উপন্যাসৰ বাবে ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰে

১৯৮১ চনত পদ্মভূষণ সন্মান লাভ কৰেে ৷