গীতালু গীত

গীতালু গীত হৈছে একপ্ৰকাৰ নৃত্য-গীত। অসমৰ হাজং সকলৰ মাজত প্ৰচলিত মনসা -বিষহৰী পূজাৰ প্ৰসংগত অনুষ্ঠিত ওজাপালিয়েই হৈছে গীতালু গীত। গীতালে গোৱা গীতেই 'গীতালুগীত'। গীতাল বা গীতালুৰ সহায়কাৰীসকল পালিৰূপে পৰিচিত। তেওঁ এখন হাতেৰে চোঁৱৰ ঘূৰাই আনখন হাতেৰেসাধাৰণভাৱে মুদ্ৰাভংগী প্ৰদৰ্শন কৰি মজুৰ চাৰিওফালে ঘূৰি ঘূৰি নাচি নাচি মুখ পৰম্পৰা প্ৰচলিত বিষহৰী বিষয়ক গীত -পদ লগাই দিয়ে আৰু পালিসকলে খোল-তাল সংগত কৰি সেই গীত -পদবোৰ নৃত্য়সহ দোহাৰে। মজুৰ চাৰিওফালে পঞ্চতী আয়তীয়েও (অৰ্থাৎ দধনী বা দেওধনী)গীতালৰ লগে লগে ঘূৰি ঘূৰি নাচে। 'মাৰে গান'ৰ দৰে গীতালু -গীতো অৰ্ধ নাটকীয় উপাদান বিশিষ্ট অনুষ্ঠান।^১২

বৰাক উপত্য়কাত অনুষ্ঠিত মনসা পূজা বা নৌকা পূজাৰ অনুষংগত ওজাপালি ধৰ্মী এটি অনুষ্ঠান প্ৰদৰ্শিত হয়। ইয়াৰ নাম 'বিষহৰী গীত'। এই অনুষ্ঠানত বগা সাজপাৰ পিন্ধা এজন লোকে হাতেৰে চোৱঁৰ ঘূৰাই 'পদ্মা-পুৰাণ 'ৰ পৰা গীত-পদ লগাই দিয়ে। এওঁৰ নাম ওজা,দুজন পালি বা বায়নে খোল -তাল বজাই নৃত্য়সহ ওজাই লগাই দিয়া গীতবোৰ দোহাৰে।^১৩