খোৰ্টিচিয়া

খোৰ্টিচিয়া ( Khortytsia, ) ডিনিপাৰ নদীৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ দ্বীপ। ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য 12.5 কি.মি. আৰু সৰ্বাধিক প্ৰস্থ 2.5 কি.মি.।^১ এই দ্বীপটো খোৰ্টিচিয়া ৰাষ্ট্ৰীয় সংৰক্ষিত অঞ্চলৰ অংশ।^১ এই ঐতিহাসিক স্থান ইউক্ৰেইন জাপৰিঝিয়া চহৰৰ সীমাৰ ভিতৰত অৱস্থিত।^২

দ্বীপটোৱে ইউক্ৰেইনৰ ইতিহাসত, বিশেষকৈ জাপৰিঝিয়ান কোছাকসকলৰ ইতিহাসত, গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে। দ্বীপটোত ওক গছৰ বন, স্প্ৰুচ গছৰ বন, ঘাঁহনি আৰু ষ্টেপকে ধৰি অনন্য উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণীজগত আছে। দ্বীপটোৰ উত্তৰ অংশ অতি শিলাময় আৰু ওখ। ই নদীৰ তলৰ পৰা 30 মিটাৰ পৰ্যন্ত ওপৰলৈ উঠিছে। ইয়াৰ বিপৰীতে দক্ষিণ অংশ নিম্নভূমি আৰু ডিনিপাৰ নদীৰ পানীয়ে প্ৰায়ে ইয়াক বুৰাই পেলায়।

ভূগোল আৰু অৱস্থান

জাপৰিঝিয়া নামটোৰ প্ৰত্যক্ষ অৰ্থ হৈছে "প্ৰপাতসমূহৰ সিপাৰে"। এই নামটো ডিনিপাৰ নদীৰ নৱম প্ৰপাতৰ তলফালে থকা এটা ভৌগোলিক অঞ্চলৰ পৰা আহিছে। ১৯৩০ৰ দশকত ডিনিপাৰ জলবিদ্যুৎ কেন্দ্ৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ সময়ত এই প্ৰপাতসমূহ পানীৰ তলত বুৰ যায়। কেৱল 50 মিটাৰ উচ্চতালৈ উঠা গ্ৰেনাইটৰ শিলাখণ্ডসমূহে অঞ্চলটোৰ মূল শিলাময় ভূখণ্ডৰ সাক্ষ্য বহন কৰে। খোৰ্টিচিয়াৰ দক্ষিণে গ্ৰেট মেড' অৱস্থিত। এয়া ১৯৫০ৰ দশকৰ পৰা ২০২৩ চনলৈ কাখোভকা জলাধাৰৰ পানীত বুৰ গৈ আছিল।

খোৰ্টিচিয়াৰ ছাভুটিন শীৰ্ষত একে নামৰ এটা খাতৰ ওচৰত ৭৪.৫ মিটাৰ ওখ তিনিটা বিদ্যুৎ সঞ্চালন স্তম্ভ আছে। এইবোৰক জাপৰিঝিয়া পাইলন ত্ৰয়ী বুলি কোৱা হয় আৰু ডিনিপাৰ নদী পাৰ হৈ যোৱা ১৫০ কিলোভল্টৰ এটা বিদ্যুৎ পৰিবাহী লাইনৰ অংশ।^৩

ইতিহাস

আটাইতকৈ প্ৰাচীন উল্লেখ

খোৰ্টিচিয়া নামটোৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে কেইবাটাও মত আছে। ইয়াৰ ভিতৰত এটা অধিক সম্ভাৱনীয় মত অনুসৰি দ্বীপটোৰ নাম প্ৰাচীন স্লাভিক দেৱতা খোৰছৰ সন্মানত ৰখা হৈছিল।^৪

খোৰ্টিচিয়াত যোৱা পাঁচ হাজাৰ বছৰ ধৰি নিৰৱচ্ছিন্নভাৱে মানুহে বসবাস কৰি আহিছে। ইয়াৰ ওচৰৰ আন দ্বীপসমূহতো প্ৰোটো-ইণ্ডো-ইউৰোপীয় আৰু স্কিথীয় যুগত ঘন বসতিৰ প্ৰমাণ পোৱা যায়।সৰু খোৰ্টিচিয়া দ্বীপটো ইয়াৰ স্কিথীয় যুগৰ অৱশেষ আৰু পৰিত্যক্ত কোছাক দুৰ্গৰ বাবে জনাজাত। খোৰ্টিচিয়াৰ উত্তৰ-পূবত থকা স্ৰেডেনি ষ্টিহ নামৰ সৰু দ্বীপটো ১৯২৭ চনত জলবিদ্যুৎ কেন্দ্ৰ নিৰ্মাণৰ সময়ত খনন কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ নামৰ পৰাই স্ৰেডনি ষ্টগ সংস্কৃতিৰ নামকৰণ কৰা হয়।

সম্ৰাট কনষ্টেণ্টাইন সপ্তমে প্ৰায় ৯৫০ চনত লিখা তেওঁৰ গ্ৰন্থ দে এডমিনিষ্ট্ৰাণ্ড’ ইম্পেৰিঅ’ত প্ৰপাতসমূহৰ ঠিক নামনিৰফালে থকা ছেইণ্ট জৰ্জ নামৰ এটা দ্বীপৰ উল্লেখ কৰিছে।^৪ তেওঁ উল্লেখ কৰিছে যে প্ৰপাতসমূহ পাৰ হৈ যোৱাৰ সময়ত ৰুছসকল যাযাবৰ পেচেনেগসকলৰ সহজ চিকাৰ হৈ পৰিছিল। কিয়েভান ৰুছৰ ৰাজকুমাৰ স্বিয়াতোস্লাভ প্ৰথমে ৯৭২ চনত প্ৰপাতসমূহ পাৰ হ'বলৈ চেষ্টা কৰাৰ সময়ত আক্ৰমণৰ সন্মুখীন হৈ নিহত হৈছিল।

দ্বীপটোৰ উল্লেখ এবাৰ প্ৰাইমাৰী ক্ৰনিকল (PVL, 277.27–278.3)-ত ৬৬১১ (১১০৩) চনৰ অধীনত পোলোভ্ৎসিসকলৰ বিৰুদ্ধে ১১০৩ চনৰ দোলোবস্ক পৰিষদৰ পিছত স্বিয়াতোপল্ক দ্বিতীয় আৰু ভ্লাদিমিৰ দ্বিতীয় মোনোমাখৰ সামৰিক অভিযানৰ প্ৰসংগত কৰা হৈছে:

"তেওঁলোকে ঘোঁৰা আৰু নাওত আগবাঢ়ি গৈ প্ৰপাতসমূহৰ তলত উপস্থিত হ'ল আৰু প্ৰপাতসমূহৰ ওচৰত খোৰ্টিচিয়া দ্বীপত [въ Хъртичемъ островѣ, vŭ Khŭrtichemŭ ostrově] থমকি ৰ'ল। তাৰ পিছত তেওঁলোকে ঘোঁৰাত উঠিল আৰু পদাতিক সৈন্যসকলে নাওৰ পৰা নামি যোৱাৰ পিছত তেওঁলোকে চাৰিদিন ধৰি স্থলপথেৰে যাত্ৰা কৰি ছুটেন'ত উপস্থিত হ'ল।"^৫

কোছাক যুগ

পিছলৈ ছিচ নামেৰে পৰিচিত হোৱা এটা দুৰ্গৰ আটাইতকৈ পুৰণি উল্লেখ খোৰ্টিচিয়া দুৰ্গৰ সৈতে জড়িত। এই দুৰ্গটো সৰু খোৰ্টিচিয়া দ্বীপত স্থাপন কৰা হৈছিল আৰু ১৫৫০ৰ দশকত ভলিনীয় ৰাজকুমাৰ দিমিত্ৰো বিশ্নেভেস্কি ("বাইদা")-এ ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। এই দ্বীপটোক কান্টছেৰিভস্কি দ্বীপ বুলি চিনাক্ত কৰিব পাৰি নে নোৱাৰি সেয়া নিশ্চিত নহয়। ২০শ শতিকাৰ শেষভাগত বিশ্নেভেস্কিৰ নাম অনুসৰি ইয়াৰ নাম "বাইদা দ্বীপ" কৰা হৈছিল। সৰু খোৰ্টিচিয়া দ্বীপটো খোৰ্টিচিয়াৰ তুলনাত ২০ গুণ সৰু। এই দুৰ্গটোক "ছিচ" বুলি গণ্য কৰিব পাৰি নে নোৱাৰি সেই বিষয়েও বিতৰ্ক আছে, কিয়নো পিছলৈ প্ৰপাতসমূহৰ তলফালে থকা আন কেইবাটাও স্থানত "ছিচ" স্থাপন কৰা হৈছিল, যি অঞ্চলটো পিছলৈ জাপৰিঝিয়ান ছিচৰ সৈতে জড়িত হয়।

আধুনিক যুগ

১৭৮৯ চনত ৰাছিয়ান মেন'নাইটসকলক বাল্টিক সাগৰৰ বন্দৰ চহৰ গডানস্ক (ডানজিগ)ৰ পৰা ৰাছিয়াৰ জাৰে ৰাছিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ বিশাল ষ্টেপ অঞ্চলত বসতি স্থাপন কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়। এই বসতিসমূহৰ এখন খোৰ্টিচিয়া দ্বীপত অৱস্থিত আছিল। তেওঁলোকে দ্বীপটোৰ উৰ্বৰ মাটিত কৃষিকাৰ্য কৰিছিল। তেওঁলোকৰ লাভজনক ব্যৱসায়ৰ ভিতৰত খোৰ্টিচিয়াৰ ওক গছৰ বন আৰু অৰণ্যৰ কাঠৰ ব্যৱসায়ো আছিল। ১৯১৬ চনত মেন'নাইট উপনিবেশিকসকলে খোৰ্টিচিয়া দ্বীপখন আলেকজান্দ্ৰভস্ক পৌৰ পৰিষদক বিক্ৰী কৰে।

১৯৬৫ চনত খোৰ্টিচিয়া দ্বীপক "ঐতিহাসিক আৰু সাংস্কৃতিক সংৰক্ষিত অঞ্চল" হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়।^১ ১৯৭৪ চনত ডিনিপাৰ প্ৰপাতসমূহৰ ৰাজ্যিক ঐতিহাসিক আৰু সাংস্কৃতিক সংৰক্ষিত অঞ্চল স্থাপন কৰা হয়। ইয়াৰ ভিতৰত খোৰ্টিচিয়া দ্বীপ, ইয়াৰ কাষৰীয়া দ্বীপ আৰু শিলসমূহ, লগতে ডিনিপাৰ নদীৰ সোঁ পাৰৰ এটা অংশ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।^১ সংৰক্ষিত অঞ্চলটোৰ মুঠ মাটিকালি 2,359.34 হেক্টৰ।^১ ১৯৯৩ চনত সংৰক্ষিত অঞ্চলটোক ৰাষ্ট্ৰীয় মৰ্যাদা দিয়া হয়।^১

ৰাষ্ট্ৰীয় সংৰক্ষিত অঞ্চল

সংৰক্ষিত অঞ্চলটোৰ বৃহৎ অংশত থকা ঐতিহাসিক উদ্যানখনত জাপৰিঝিয়ান কোছাক সংগ্ৰহালয় আৰু কোছাকসকলৰ ঘোঁৰা প্ৰদৰ্শন অন্তৰ্ভুক্ত। সংগ্ৰহালয়ৰ ভৱনটো আধুনিক আৰু ভূদৃশ্যৰ সৈতে মিলাকৈ নিম্ন উচ্চতাত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। ইয়াৰ পৰা উত্তৰ দিশত থকা ডিনিপাৰ জলবিদ্যুৎ কেন্দ্ৰৰ মনোমোহা দৃশ্য দেখা যায়। ১৯৮৩ চনৰ অক্টোবৰত সংগ্ৰহালয়টো জাপৰিঝিয়াৰ ইতিহাসৰ সংগ্ৰহালয় হিচাপে মুকলি কৰা হৈছিল। ১৯৭০ চনৰ ডিচেম্বৰত ইউক্ৰেইনৰ সংস্কৃতি মন্ত্ৰালয় আৰু ৰাজ্যিক নিৰ্মাণ সমিতিয়ে সংগ্ৰহালয়টোৰ প্ৰকল্প অনুমোদন কৰিছিল। সংগ্ৰহালয়টোৰ প্ৰদৰ্শনী এলেকা 1600 m2 আছিল আৰু ইয়াত তলত দিয়া বিষয়সমূহ উপস্থাপন কৰা হৈছিল: প্ৰাচীন কালত খোৰ্টিচিয়া, জাপৰিঝিয়ান কোছাকসকলৰ ইতিহাস আৰু সমাজবাদ নিৰ্মাণৰ সময়ছোৱাত জাপৰিঝিয়াৰ ইতিহাস।

ইয়াত চাৰিটা ডায়োৰামা আছিল: "প্ৰপাতসমূহত স্বিয়াতোস্লাভৰ যুদ্ধ" (লেখক এম. অভিয়েচকিন), "১৭৬৮ চনত জাপৰিঝিয়ান ছিচত দৰিদ্ৰ কোছাকসকলৰ বিদ্ৰোহ" (এম. অভিয়েচকিন), "ডিনিপাৰ জলবিদ্যুৎ কেন্দ্ৰৰ নিৰ্মাণ" (ভি. ট্ৰ'ছেনকো) আৰু "১৯৪৩ চনৰ অক্টোবৰত জাপৰিঝিয়া চহৰত নিশাৰ আক্ৰমণ" (এম. অভিয়েচকিন)। সংগ্ৰহালয়টোৰ এটা অংশ ওপৰৰ খোৰ্টিচিয়াত অৱস্থিত জাপৰিঝিয়ান ওক গছটো হৈ পৰিছিল। ১৯৯২ চনত সংগ্ৰহালয়টোৰ প্ৰদৰ্শনী নতুনকৈ সজোৱা হয়।

সংগ্ৰহালয়টোত স্কিথীয় যুগৰ পৰা (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭৫০-২৫০) ২০শ শতিকালৈকে শিল যুগৰ বিভিন্ন সময়ৰ প্ৰদৰ্শনীয় বস্তু আছে।

গ্ৰন্থপঞ্জী

• Bürgers, Jana. (2006). Kultur in der Geschichte Russlands. Vandenhoeck & Ruprecht. ISBN 3-525-36293-5
• Ganzer, Christian. (2005). Sowjetisches Erbe und ukrainische Nation. Das Museum der Geschichte des Zaporoger Kosakentums auf der Insel Chortycja. Soviet and Post-Soviet Politics and Society. Vandenhoeck & Ruprecht. ISBN 3-89821-504-0

বাহ্যিক সংযোগ

• খোৰ্টিচিয়া ৰাষ্ট্ৰীয় সংৰক্ষিত অঞ্চলৰ চৰকাৰী ৱেবছাইট
• ঐতিহাসিক সাংস্কৃতিক সমষ্টি জাপৰিঝিয়ান ছিচৰ চৰকাৰী ৱেবছাইট
• লেপিডাৰিয়ামৰ ৱেবছাইট