কান্নুৰ দুৰ্গ বা চেণ্ট এঞ্জেলো দুৰ্গ আৰব সাগৰৰফালে থকা এটা দুৰ্গ, যিটো কেৰেলাৰ কান্নুৰৰপৰা ৩ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত।১২
ইতিহাস
১৪৯৮ চনত ভাস্কো দা গামাৰ ভাৰত ভ্ৰমণৰ সময়ত স্থানীয় কোলাথিৰি ৰজাই বৰ্তমানৰ কেৰালাত বসতি স্থাপনৰ বাবে পৰ্তুগীজসকলক সেই মাটি প্ৰদান কৰে। ১৫০৫ চনৰ ২৩ অক্টোবৰত তেওঁ পৰ্তুগীজ নেতা ফ্ৰান্সিস্কো ডি আলমেইডাক সেই স্থানত এটা দুৰ্গ নিৰ্মাণৰ অনুমতি দিয়ে। তাৰ পাছদিনাখনেই, ১৫০৫ চনৰ ২৪ অক্টোবৰত গনকালো গিল বাৰ্বোছাই - কানানোৰ (কান্নুৰ)ৰ পৰ্তুগীজসকলে - আধাৰশিলা স্থাপন কৰাৰ পাছত নিৰ্মাণ কাৰ্য্য আৰম্ভ হয়। ১৫০৫ চনৰ ৩০ অক্টোবৰত কাঠৰ দুৰ্গটো নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হয়: ইয়াৰ প্ৰথম কেপ্তেইন আছিল লৌৰেংকো ব্ৰিট্টো, যিয়ে ১৫০ জন পৰ্তুগীজ লোকৰ এটা বাহিনীৰ নেতৃত্ব দিছিল আৰু সাগৰত দুখন জাহাজ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল। দুৰ্গটো সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত আলমেইডাই "ভাইচৰয়" উপাধি ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ১৫০৭ চনত তেওঁ এই ঠাইত শিলৰ দুৰ্গ নিৰ্মাণ আৰম্ভ কৰে।৩
পৰৱৰ্তী সময়ত কানানোৰ ঘেৰাও (১৫০৭)ত স্থানীয় ভাৰতীয় শাসক জামোৰিন আৰু কোলাথিৰীয়ে দুৰ্গটো অসাৰভাৱে আক্ৰমণ কৰে।
১৫০৯ চনৰ আগষ্ট মাহত আলমেইডাই আফন্সো ডি আলবাকুৱেৰ্কক নিজৰ ঠাই ল’বলৈ নতুন পৰ্তুগীজ গৱৰ্ণৰ হিচাপে স্বীকৃতি দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰি ডিউৰ নৌসেনাৰ যুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ পাছত তেওঁক এই দুৰ্গত গ্ৰেপ্তাৰ কৰে। ছমাহৰ কাৰাবাসৰ পিছত আফন্সো ডি আলবাকুৱেৰ্কক মুকলি কৰি দিয়া হয় আৰু ১৫০৯ চনৰ অক্টোবৰ মাহত বৃহৎ জাহাজৰ সৈতে পৰ্তুগালৰ গ্ৰেণ্ড মাৰ্শ্বালৰ আগমনৰ লগে লগে তেওঁ গৱৰ্ণৰ হয়।৪
পৰ্তুগীজ গোৱা বিজয় আৰু মামলুকৰ বিৰুদ্ধে পৰ্তুগীজ যুদ্ধৰ বাবে এই দুৰ্গৰ নৌসেনাৰ সামগ্ৰী যোগান ধৰিছিল। কান্নুৰত স্থানীয় পৰ্তুগীজ বসতিস্থলত ৰাজহৰ কোনো উৎস নাছিল, গতিকে ভাৰতত পৰ্তুগীজ শাসনৰ মুখ্য স্থান গোৱাৰপৰা পোৱা ধনেৰে দুৰ্গৰ খৰচ পূৰণ কৰা হৈছিল।৩
১৬৬৩ চনৰ ১৫ ফেব্ৰুৱাৰীত ডাচ্চসকলে পৰ্তুগীজৰপৰা দুৰ্গটো দখল কৰে।৩ তেওঁলোকে দুৰ্গটোক আধুনিকীকৰণ কৰি বৰ্তমানৰ গঠনৰ প্ৰধান বৈশিষ্ট্য হ’লণ্ডিয়া, জিলেণ্ডিয়া আৰু ফ্ৰিছলেণ্ডিয়া দুৰ্গ নিৰ্মাণ কৰে। মূল পৰ্তুগীজ দুৰ্গটো পিছত ভাঙি পেলোৱা হয়। এই দুৰ্গ আৰু ইয়াৰ পিছফালে থকা মাছ ধৰা ফেৰীখনৰ এখন ছবি ৰাইক্সমিউজিয়াম আমষ্টাৰডামত দেখা যায়। ১৭৭২ চনত ডাচসকলে আৰাক্কালৰ ৰজা আলী ৰাজাক এই দুৰ্গটো বিক্ৰী কৰে। ১৭৯০ চনত ইংৰাজে ইয়াক জব্দ কৰি ১৯৪৭ চনলৈকে মালাবাৰত নিজৰ মুখ্য সামৰিক ষ্টেচন হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।
এই দুৰ্গটো কেনানোৰ কেণ্টনমেণ্ট অঞ্চলত। ভাৰতৰ প্ৰত্নতাত্ত্বিক জৰীপৰ অধীনত ই এক সংৰক্ষিত কীৰ্তিচিহ্ন হিচাপে মোটামুটি ভালদৰে সংৰক্ষিত। ছেইণ্ট এঞ্জেলোৰ দুৰ্গটো এটা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ ঐতিহাসিক কীৰ্তিচিহ্ন আৰু পৰ্যটকৰ জনপ্ৰিয় আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু। ইয়াত সুৰক্ষা কৰ্তব্যৰ বাবে ছয়জন পৰ্যটন আৰক্ষীক নিযুক্তি দিয়া হৈছে।
২০১৫ চনত দুৰ্গ চৌহদৰপৰা কেইবা কিলো ওজনৰ হাজাৰ হাজাৰ কামানৰ গুলী আৱিষ্কাৰ কৰা হৈছিল। এই খননৰ নেতৃত্ব দিয়া ভাৰতীয় প্ৰত্নতাত্ত্বিক জৰীপ সংস্থাই বিশ্বাস কৰে যে সামৰিক প্ৰস্তুতিৰ অংশ হিচাপে এইবোৰ সমাধিস্থ কৰা হৈছিল।
বৰ্তমানৰ অৱস্থা
দুৰ্গৰ ওচৰতে মাপিলা উপসাগৰৰ বন্দৰ আৰু আৰাক্কাল মছজিদ। বৰ্তমান ভাৰতৰ প্ৰত্নতাত্ত্বিক জৰীপ বিভাগৰ তত্বাৱধানত এই দুৰ্গটো ভালদৰে ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰা হৈছে। এই দুৰ্গটো পৰ্যটকৰ বাবে মুকলি।
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ St. Angelo Fort or Kannur Fort, Kannur. www.keralatourism.org
- ↑ Saint Angelo's Fort · DTPC. DTPC kannur
- ↑ K. M. Mathew. (1988). History of the Portuguese Navigation in India, 1497-1600. Mittal. পৃ. 165–166. ISBN 978-81-7099-046-8
- ↑ Neto, Ricardo Bonalume. (2002-04-01). Lightning rod of Portuguese India. MHQ: The Quarterly Journal of Military History. Cowles Enthusiast Media Spring. পৃ. 68
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “কান্নুৰ দুৰ্গ” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৬২৪০০৪ (৭ আগষ্ট ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।