এলিজাবেথ প্ৰথম

এলিজাবেথ প্ৰথম ( Elizabeth I; ৭ ছেপ্তেম্বৰ ১৫৩৩ – ২৪ মাৰ্চ ১৬০৩) আছিল ইংলেণ্ড আৰু আয়াৰলেণ্ডৰ ৰাণী, যিয়ে ১৫৫৮ চনৰ পৰা ১৬০৩ চনলৈকে ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁ আছিল হেনৰী অষ্টম আৰু এন্ বোলিনৰ কন্যা আৰু টিউডৰ বংশৰ শেষ শাসক।^১

তেওঁৰ ৰাজত্বকালক সাধাৰণতে “এলিজাবেথীয় যুগ” বুলি কোৱা হয় — সাহিত্য, নাটক (বিশেষকৈ ৱিলিয়াম শ্বেইক্সপিয়াৰ), বিজ্ঞান আৰু সামুদ্ৰিক অভিযানৰ ক্ষেত্ৰত এটা ঐতিহাসিক যুগ।^২

ৰাজনীতিক শাসন

এলিজাবেথে ৰাজত্ব আৰম্ভ কৰাৰ সময়ত ইংলেণ্ড আছিল ধৰ্মীয় বিভাজন, অভ্যন্তৰীণ অস্থিৰতা আৰু বৈদেশিক বিপদৰ মাজত। তেওঁ ৰাজনৈতিক দক্ষতাৰে দেশখনৰ স্থিতিশীলতা স্থাপন কৰে। তেওঁৰ অধীনত ইংলেণ্ডত প্ৰটেষ্টেণ্ট ধৰ্ম পুনৰ প্ৰচলিত হয় আৰু ৰোমান কেথলিক প্ৰভাৱ হ্ৰাস পায়।^৩

প্ৰেম, বিয়া আৰু উত্তৰাধিকাৰী

এলিজাবেথে কোনোদিন বিয়া কৰা নাছিল আৰু তেওঁক বহু সময়ত “ভাৰ্জিন কুইন” বুলি অভিহিত কৰা হয়। যদিও তেওঁৰ বহুজন সম্ভাব্য পুৰুষ সঙ্গী আছিল (বিশেষকৈ Robert Dudley), তেওঁ ৰাজ্যৰ স্বাৰ্থৰ বাবে বিয়া হোৱা নাছিল। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ কোনো সন্তান নাছিল, আৰু স্কটলেণ্ডৰ জেমছ ষষ্ঠ ইংলেণ্ডৰ ৰজা হয়।^২

১৫৮৮: স্পেইনৰ আৰ্মাডা পৰাস্ত

১৫৮৮ চনত স্পেইনৰ ফিলিপ দ্বিতীয়ই ইংলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে “Spanish Armada” পঠিয়াইছিল, কিন্তু ইংলেণ্ডৰ নৌসেনাই সেই অভিযানক পৰাস্ত কৰে। এই বিজয়ে এলিজাবেথক এগৰাকী শক্তিশালী আৰু ৰাষ্ট্ৰবাদী নেত্ৰী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰি তোলে।^৩

মৃত্যু আৰু ঐতিহাসিক প্ৰভাৱ

২৪ মাৰ্চ ১৬০৩ চনত ৰিচমণ্ড প্যালেছত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ মৃত্যুতে টিউডৰ বংশৰ শেষ হয় আৰু ষ্টুৱাৰ্ট বংশ ৰাজত্বলৈ আহে। এলিজাবেথক ইংলেণ্ডৰ ইতিহাসত এজন মহান শাসিকা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ কালছোৱাত সাহিত্য, নাট্যকলা, বাণিজ্য আৰু ঔপনিবেশিক বিস্তাৰত নাটকীয় বৃদ্ধি ঘটিছিল।^১