ইনকাৰমেন গুহা মঠ

ছেইণ্ট ক্লেমেণ্টৰ ইনকাৰমেন মঠ ( Inkerman Cave Monastery) হৈছে ইনকাৰমেন চহৰৰ ব্লেক নদীৰ সন্মুখৰ ওচৰৰ ঠেক শিলৰ ওপৰত নিৰ্মিত এটা গুহা-মঠ। এই স্থানটো প্ৰকৃততে চেভাষ্টোপল সাগৰীয় বন্দৰৰ অংশ হিচাপে পৰিচালিত হয় যদিও আইনগতভাৱে ই ক্ৰিমিয়াৰ স্বায়ত্তশাসিত গণৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত।

ইতিহাস

১৮৫০ চনত মধ্যযুগীয় বাইজেন্টাইন মঠৰ স্থানত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ইয়াত ছেইণ্ট ক্লেমেণ্টৰ ধ্বংসাৱশেষ আছে বুলি ধাৰণা কৰা হয়, পিছলৈ ছেইণ্ট চাইৰিল আৰু মেথডিয়াছে ছান ক্লেমেণ্টলৈ স্থানান্তৰ কৰাৰ পূৰ্বে ৰখা হৈছিল। কোৱা হয় যে আদিম খ্ৰীষ্টানসকলে এই ধ্বংসাৱশেষবোৰ এটা গুহাত ৰাখিছিল, যিটো গুহাত তেওঁৰ মৃত্যুৰ বৰ্ষপূৰ্তিতহে চাব পৰা গৈছিল। উইলিয়াম ৰুব্ৰুকে ইয়াক "ফেৰস্তাৰ হাতেৰে নিৰ্মিত" গীৰ্জা বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।^১

সম্ভৱতঃ অষ্টম শতিকাত নিজৰ গৃহভূমিত নিৰ্যাতনৰ পৰা পলায়ন কৰা পৌত্তলিকসকলে নিৰ্মাণ কৰা বাইজেন্টাইন মঠটোত আঠটা চেপেল আৰু কেইবাটাও মহলাত এটা থানা আছিল, য'ত চিৰিৰে প্ৰৱেশ কৰিব পৰা যায়।^২ ১৭৯৩ চনত পিটাৰ চাইমন পালাছে ইনকাৰমেনৰ গুহাসমূহ জৰীপ কৰিছিল আৰু ১৮৫০ চনত ইংৰাজে লুটপাত কৰিছিল।

ৰাছিয়ানসকলে বৰ্কি কাণ্ড (১৮৯৫) আৰু ক্ৰিমিয়া যুদ্ধ (১৯০৫)ৰ স্মৃতিত দুটা গীৰ্জা নিৰ্মাণ কৰিছিল। ১৯২৭ চনৰ ক্ৰিমিয়াৰ ভূমিকম্পৰ ফলত এই মঠটোৰ ক্ষতিসাধন হয় আৰু ১৯৩১ চনৰ পৰা ১৯৯১ চনৰ ভিতৰত বন্ধ হৈ পৰে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত এই গুহাবোৰত চেভাষ্টোপল ৰক্ষা কৰা ছোভিয়েট সেনাৰ বিষয়াসকল আছিল।^৩ ছোভিয়েট শাসনৰ সময়ত বহুতো গীৰ্জা ভাঙি পেলোৱা হৈছিল।

২০১৯ চনত ৰাছিয়ান অৰ্থডক্স গীৰ্জাৰ ক্ৰিমিয়ান ডাইচৰ মঠৰ ডীন আৰ্চিমেণ্ড্ৰাইট কালিনিক (চেৰ্নিশ্বিয়ভ)ৰ আশীৰ্বাদত ৰোমৰ ক্লেমেণ্ট চাৰ্চত সাপ্তাহিক সেৱা পুনৰ আৰম্ভ কৰা হয়।^৪