আম্ব্ৰিণ বাত

আম্ব্ৰিন বাত (জন্ম ১৯৬৯) বষ্টনত বাস কৰা এগৰাকী পাকিস্তানী আমেৰিকান শিল্পী যিয়ে তেওঁৰ অংকন, চিত্ৰকলা, প্ৰিণ্ট আৰু কোলাজৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত আৰু তেওঁৰ শ্ৰম নিবিড়, অংকন কৰা আত্মচিত্ৰৰ বাবে স্বীকৃতি লাভ কৰিছে যিয়ে পৰম্পৰাগত পাৰ্চী শিল্পৰ জৰিয়তে নাৰীবাদী আৰু ৰাজনৈতিক ধাৰণাক চিত্ৰিত কৰে।^১ এতিয়া তেওঁ টিএক্সৰ ডালাছত বাস কৰে।

শিক্ষা

বাতে লাহোৰৰ নেশ্যনেল কলেজ অৱ আৰ্টছৰ পৰা পৰম্পৰাগত ভাৰতীয় আৰু পাৰ্চী ক্ষুদ্ৰ চিত্ৰকলাত সূক্ষ্ম কলাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পিছলৈ ১৯৯৩ চনত বষ্টনলৈ গুচি যায় আৰু ১৯৯৭ চনত মেছাচুচেটছ কলেজ অৱ আৰ্ট^২ (বৰ্তমান মেছাচুচেটছ কলেজ অৱ আৰ্ট এণ্ড ডিজাইন)ৰ পৰা পেইণ্টিঙৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কলা

বাতৰ কাম তেওঁৰ দ্বি-সাংস্কৃতিক পৰিচয়ত শিপাই আছে আৰু ভাৰতীয় আৰু পাৰ্চী ক্ষুদ্ৰ চিত্ৰকলাৰ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ জটিল, সজ্জাগত আৰ্হি বজাই ৰাখিছে।^৩ তেনে এটা কাম, আই এম মাই লষ্ট ডাইমণ্ড (২০১১), চিনচিনাটি কন্টেম্পৰেৰী আৰ্ট চেণ্টাৰত তেওঁৰ ৰিয়েলমছ অৱ ইনটিমেচি প্ৰদৰ্শনীৰ বাবে সৃষ্টি কৰা, ২০,০০০ তকৈ অধিক ভাস্কৰ্য্যযুক্ত মূৰৰ পৰা ভৰিৰ আঙুলিলৈকে ৰেজিনত ঢালাই কৰি দূৰৰ পৰা দেখাকৈ আতচবাজী বা ফুলৰ ফুলৰ ছবি সৃষ্টি কৰিছিল।^৪ বাতৰ গৃহ চহৰ লাহোৰত আত্মঘাতী বোমা বিস্ফোৰণৰ পৰা সংকীৰ্ণভাৱে পলায়ন কৰা এজন বন্ধুৰ অভিজ্ঞতাৰ দ্বাৰা এই কামৰ প্ৰভাৱ পৰিছিল।^১মাধ্যমটোৰ কষ্টকৰ কৌশলটো নতুন সামগ্ৰীৰে আপডেট কৰিছে, যেনে পিইটি ফিল্ম, থ্ৰেড আৰু কলাজ।

আম্ব্ৰিন বাটৰ কাম, তেওঁৰ ক্ষুদ্ৰ চিত্ৰকলা, অধিক নিৰ্দিষ্টভাৱে ক’বলৈ গ’লে, সামাজিক বিষয়ৰ উদাহৰণ দিবলৈ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। বিশেষকৈ বাটৰ কামত লিংগ ভূমিকা, সাংস্কৃতিক পাৰ্থক্য, স্বাধীনতাৰ ধাৰণা আৰু মানৱ অধিকাৰৰ অৰ্থ আদিৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। বাতৰি কাকতৰ পৰা চিত্ৰকল্প আৰু তেওঁৰ কেনভাছত ঐতিহাসিক চিত্ৰকল্পৰ মিশ্ৰণেৰে এই কাম সম্ভৱ হয়।^৫ তেনে এটা সামাজিক বিষয়, উল্লেখ কৰা মতে, পুৰুষ আৰু মহিলাৰ চিত্ৰণৰ মাজত পাৰ্থক্য। এটা সাক্ষাৎকাৰত বাটে এই পৰ্যবেক্ষণৰ বিষয়ে ব্যাখ্যা কৰিছে; “ক্ষুদ্ৰ শিল্পত মহিলাৰ প্ৰতিনিধিত্বই মোক বিশেষভাৱে আচৰিত কৰি তুলিছিল। প্ৰায়ে তেওঁলোকক সৰু সৰু প্ৰলোভনমূলক জীৱ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছিল। পুৰুষ আইকনসমূহক অধিক দেৱতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ দৰে আছিল।"^৬ “মই মহিলাগৰাকীৰ শৰীৰতকৈ, মহিলাগৰাকীৰ প্ৰতিহে বেছি চিন্তা কৰিছিলোঁ।”

বাটে নিজৰ কামত প্ৰিন্ট মেকিং কৌশলো ব্যৱহাৰ কৰিছে। ২০০৮ চনত তেওঁৰ ধাৰাবাহিক ডাৰ্টি প্ৰিটিয়ে এচিং, ছিল্কস্ক্ৰীণ আৰু লিথ'গ্ৰাফীৰ কৌশলৰ সংমিশ্ৰণ ঘটায়, আনহাতে পূৰ্বৰ শিৰোনামহীন ধাৰাবাহিকখনত এচিং আৰু একুৱাটিণ্টৰ সংমিশ্ৰণ ঘটিছে।^৭

শেহতীয়াকৈ বাতৰ কাম ইছাবেলা ষ্টুৱেৰ্ট গাৰ্ডেনাৰ মিউজিয়ামৰ বাহিৰৰ অংশত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। ডাঙৰ শিল্পকৰ্মটোত মুখতাৰ মাই নামৰ এগৰাকী মহিলাৰ বীৰত্বক চিত্ৰিত কৰা হৈছে, যিগৰাকী মহিলাই তেওঁৰ স্থানীয় পৰিষদৰ নিৰ্দেশত প্ৰতিশোধৰূপে দলবদ্ধ ধৰ্ষণৰ বলি হৈছিল।^৮ আমেৰিকাৰ বিদেশ মন্ত্ৰালয়েও এটা বৃহৎ পৰিসৰৰ কামৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল, যি এতিয়া ইছলামবাদত থকা আমেৰিকাৰ দূতাবাসত ওলমি আছে।^৯

বঁটা

১৯৯৯ চনত বাতে বষ্টনৰ ইনষ্টিটিউট অৱ কণ্টেম্পৰেৰী আৰ্টৰ পৰা জেমছ এণ্ড অড্ৰে ফষ্টাৰ বঁটা লাভ কৰে। সেই বছৰতে বাট ইছাবেলা ষ্টুৱেৰ্ট গাৰ্ডনাৰ সংগ্ৰহালয়ত শিল্পী-ইন-ৰেচিডেন্স আছিল, য'ত তেওঁ এই কাৰ্যসূচীত প্ৰথম শিল্পী আছিল যিয়ে নিজৰ ষ্টুডিঅ' জনসাধাৰণৰ বাবে মুকলি কৰিছিল আৰু দৰ্শনাৰ্থীৰ সৈতে পোনপটীয়াকৈ জড়িত হৈছিল। ২০০২ চনত এন চিৰ চাৰ্লটৰ মেককল চেণ্টাৰ ফৰ আৰ্ট + ইনোভেচনত আৰ্টিষ্ট-ইন-ৰেচিডেন্স হিচাপে কাম কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও বষ্টন ফাউণ্ডেশ্যনৰ পৰা ব্ৰাদাৰ থমাছ ফেল’শ্বিপ, বষ্টনৰ মিউজিয়াম অৱ ফাইন আৰ্টছৰ পৰা ম’ড মৰ্গান বঁটা আৰু জোয়ান মিচেল ফাউণ্ডেশ্যনৰ অনুদান লাভ কৰিছে। ২০০৯ চনত তেওঁ আৰ্টাডিয়া বঁটা লাভ কৰে।^১০