তুৰ্কী কাহিনী
১৫ প্ৰবন্ধ
-
কনৰুল
তুৰ্কী পৌৰাণিক কাহিনীত কনৰুল, বা কংৰুল আৰু কনক্ৰুল হৈছে ফিনিক্সৰ দৰেই চক্ৰীয়ভাৱে পুনৰুত্পাদন বা পুনৰ জন্ম লোৱা এটা দীৰ্ঘজীৱী চৰাই।
-
ছুড়েল
ছুড়েল তুৰ্কী পৌৰাণিক কাহিনীৰ (বিশেষকৈ তাটাৰ আৰু বাছকিৰ) এটা বন আত্মা। কিংবদন্তি অনুসৰি ছুড়েলে বনাঞ্চলত বাস কৰে। দীঘল আঙুলি, কপালত শিং আৰু নোমাল শৰীৰ। তেওঁ মানুহক জংঘলৰ মাজলৈ প্ৰলোভিত কৰি লৈ যায় আৰু তিল তিলকৈ মাৰিব পাৰে।
-
পিটচেন
পিটচেন চাইবেৰিয়ান টাটাৰসকলৰ মাজত প্ৰচলিত পৌৰাণিক কাহিনীৰ এটা বনপ্ৰাণী। পিটচেনৰ ভূমিকা পৰস্পৰ বিৰোধী। ই ভাগ্য কঢ়িয়াই আনিব পাৰে, কিন্তু বিপদো আনিব পাৰে, মানুহক বন্য জন্তুলৈ সলনি কৰাব পাৰে।
-
আচেনা
আচেনা মধ্যযুগৰ তুৰ্কীৰ গকতুৰ্ক সংস্কৃতিত পৌৰাণিক কাহিনীৰ সৈতে জড়িত এগৰাকী মাইকী পহুৰ নাম। গকতুৰ্কসকলৰ পূৰ্বপুৰুষ এগৰাকী মাইকী পহু বুলি দুটা ভিন্ন "পহু কাহিনী"ত উল্লেখ কৰা হৈছে যদিও নাম উল্লেখ কৰা হোৱা নাই।
-
আৰ্চুৰা
আৰ্চুৰা তুৰ্কী পৌৰাণিক কাহিনীৰ এটা আকৃতি সলনি কৰিব পৰা বনাঞ্চলৰ আত্মা, যিয়ে বন্যপ্ৰাণী আৰু অৰণ্যক সুৰক্ষা দিয়ে।
-
ইৰচি
তুৰ্কী পৌৰাণিক কাহিনীত ইৰচি (তুৰ্কী: İrşi) এক প্ৰকাৰৰ পৌৰাণিক সত্তা বা কিংবদন্তি পৰী সদৃশ জীৱ যিটো আত্মাৰ ৰূপত থাকে, প্ৰায়ে অতিপ্ৰাকৃতিক বা অপ্ৰাকৃতিক বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়।
-
উময় (দেৱী)
তুৰ্কী পৌৰাণিক কাহিনী আৰু টেংগ্ৰিজমত উময় উৰ্বৰতাৰ দেৱী আৰু সেইবাবেই ই নাৰী, মাতৃ আৰু শিশুৰ সৈতে জড়িত।উময়ে কেৱল কেঁচুৱাক সুৰক্ষা আৰু শিক্ষা দিয়াই নহয়, বিশেষকৈ সৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ আত্মাক মৃত্যুৰ পৰা পৃথক কৰিব পাৰে। তেওঁ স্বৰ্গত বাস কৰে আৰু সাধাৰণ মানুহৰ বাবে অদৃশ্য।
-
গুন আনা
গুন আনা সাধাৰণ তুৰ্কী সৌৰ দেৱতা, যাক কাজাখ আৰু কিৰ্গিজ পৌৰাণিক কাহিনীত দেৱী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। গুন আনা বা কুন আনা মানে তুৰ্কী ভাষাত "সূৰ্য্য মাতৃ"।
-
চাই নেনেচি
চাই নেনেচি পানীত থকা তুৰ্কী আত্মা, যি সাধাৰণতে খালৰ বাবে প্ৰয়োগ কৰা এটা নাম। জলাশয় আৰু হ্ৰদত মানুহক চুহি খোৱাৰ লগতে নিস্তব্ধ পানীৰ ওচৰত থিয় হৈ থকা জীৱ-জন্তুবোৰক হত্যা কৰাৰ কৰ্তৃত্বও তেওঁৰ।
-
ছু ইয়েছি
তুৰ্কী পৌৰাণিক কাহিনীত ছু ইয়েছি (আক্ষৰিক অৰ্থত "পানীৰ মাষ্টাৰ") এটা জল আত্মা। তুৰ্কী সংস্কৃতিত ই অপেশ্বৰৰ সৈতে মিল খায়। ই এটা অশৰীৰী, অস্পষ্ট সত্তা, কিন্তু ই ইয়েৰ টানৰীৰ কন্যা পুৰুষৰ লগতে নাৰী জীৱলৈও ৰূপান্তৰিত হ’ব পাৰে। কেতিয়াবা পানীৰ মালিকক বলধৰ ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হয়।.
-
জিলেণ্ট
জিলেণ্ট তুৰ্কী পৌৰাণিক কাহিনীত (বিশেষকৈ টাটাৰ) এটা ড্ৰেগন আৰু এটা ৱাইভাৰ্নৰ মাজৰ কিবা এটা মিল থকা এটা কিংবদন্তি জীৱ। ১৭৩০ চনৰ পৰা ই কাজানৰ চৰকাৰী প্ৰতীক হৈ আছে। এই পাখিযুক্ত সাপটোৰ কথা কাজানৰ ভেটিৰ বিষয়ে কিংবদন্তিত উল্লেখ আছে।
-
ডিভ (পৌৰাণিক কথা)
ডিভ বা ডেৱ (ধ্ৰুপদী পাৰ্চী: دیو dēw; ইৰাণী পাৰ্চী: دیو dīv) (দানৱ বা দানৱৰ দৰে) মধ্যপ্ৰাচ্যৰ লোক-কাহিনিৰ ভিতৰৰ দানৱীয় প্ৰাণী, আৰু সম্ভৱতঃ পাৰ্চী উৎপত্তি।
-
মানাস মহাকাব্য
মানাস মহাকাব্য (Манас дастаны, Manas dastany, ماناس داستانی, 瑪納斯) হৈছে কেন্দ্ৰীয় এছিয়া আৰু পূব এছিয়াৰ কিৰ্গিজসকলৰ এখন দীঘলীয়া আৰু পৰম্পৰাগত মহাকাব্য। ১৯শ শতিকাৰ সংস্কৰণসমূহত ১৮শ শতিকাৰ ঐতিহাসিক ঘটনাসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত আছে, যদিও কিৰ্গিজ পৰম্পৰাৰ মতে এই মহাকাব্য বহু পুৰণি।
-
লুৱাৰ
লুৱাৰ তুৰ্কী আৰু নিভখ পৌৰাণিক কাহিনীৰ এটা কিংবদন্তি মাইকী প্ৰাণী। ই হৈছে সৃষ্টিকৰ্তা ওৱাইল্ড ডাক।
-
শ্বাহমাৰান
শ্বাহমাৰান ভাৰত-ইৰাণ আৰু তুৰ্কী লোককথাৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা এটা পৌৰাণিক জীৱ, যাৰ শৰীৰৰ আধা নাৰী আৰু আধা সাপৰ।
