লুৱাৰ

লুৱাৰ তুৰ্কী আৰু নিভখ পৌৰাণিক কাহিনীৰ এটা কিংবদন্তি মাইকী প্ৰাণী। ই হৈছে সৃষ্টিকৰ্তা ওৱাইল্ড ডাক।

সৃষ্টিৰ কাহিনী

আলটাই সৃষ্টিৰ কাহিনীত আৰম্ভণিতে পৃথিৱীখন পানীৰ পৰাই নিৰ্মিত হৈছিল।^১ প্ৰাচীন তুৰ্কী বিশ্বাসত টাংৰি (ঈশ্বৰ) কাইৰা খান হৈছে এজাতি বিশুদ্ধ বগা হাঁহ যিয়ে অন্তহীন পানীৰ (সময়) ওপৰত অনবৰতে উৰি থাকে। কিন্তু আক-আনাই কাইৰা খানক সৃষ্টি কৰিবলৈ আহ্বান জনোৱা যেন দেখাৰ আগতেই তেওঁৰ শান্তিৰ বিঘিনি ঘটে।^২ পানীৰ তলৰ পৰা এটা "পবিত্ৰ হাঁহ" লুৰাই বালি, মাটি আৰু পলস ওপৰলৈ তুলি লৈছিল, যাৰ পৰা পৃথিৱীখন সৃষ্টি হৈছিল। অস্তিত্বৰ সকলো বস্তুৰে প্ৰাৰম্ভিক অৱস্থা আছিল পানী।

প্ৰাচীন তুৰ্কী বিশ্বাসত টাংৰি (ঈশ্বৰ) কাৰা হান হৈছে এটা বিশুদ্ধ, বগা হাঁহ যিয়ে অন্তহীন পানীৰ (সময়) বিস্তৃতিৰ ওপৰেৰে অহৰহ উৰি থাকে। গেণ্ডৰ (মতা হাঁহ) হিচাপে কাৰা-হান বায়ু, পানী আৰু ভূমিৰ তিনিটা ক্ষেত্ৰৰ প্ৰভু।

হাংগেৰীৰ পৌৰাণিক কাহিনীত সাগৰীয় হাঁহ এটা আত্মা প্ৰাণী কাৰণ হাঁহে বতাহত উৰি পানীত ডুব যায়। এইদৰে হাঁহবোৰ সৰগীয় জগত আৰু মৰতৰ জগত দুয়োটাৰ মাজতে আছে। সাগৰৰ তলৰ পৰা প্ৰথম জীৱ-জন্তুবোৰ উদ্ধাৰ কৰিবলৈ সূৰ্য্যই সোণালী ডাইভিং-হাঁহৰ ৰূপ লয়। অৰণ্য আত্যই হাঁহটোক পানীৰ তলৰ পৰা বোকা ওপৰলৈ আনি মাটি সৃষ্টি কৰিবলৈ ক’লে। কিন্তু তাই বোকাখিনিত মুখ লুকুৱাই ৰাখিলে আৰু ফলত তেওঁক ভৰি দুখন ভাঙি যোৱাৰ শাস্তি দিয়া হ'ল যাতে তেওঁ খোজ কাঢ়িব নোৱাৰে।^৩

সাহিত্যত

চিংগিজ আইটমাটভে তেওঁৰ "পাইবাল্ড ডগ ৰানিং এলং দ্য শ্ব'ৰ" নামৰ কিতাপখনত লুৱাৰৰ কাহিনী কৈছিল, যিটো ভ্লাদিমিৰ চাংগীৰ পৰা শুনা যায়:^৪

আৰম্ভণিতে সকলো আৰম্ভণিৰ আৰম্ভণিতে প্ৰকৃতিত কোনো মাটি নাছিল, আনকি বালিৰ কণিকাও নাছিল। সকলোতে পানী আছিল, পানীৰ বাহিৰে একো নাছিল। (...) কিন্তু লুভ্ৰ দ্য ডাক, হয়, আজিলৈকে জাক-জাককৈ আমাৰ মূৰৰ ওপৰেৰে উৰি যোৱা সেই একেটা সাধাৰণ ব্ৰডবিল চৰাইয়েই সেই সময়ত পৃথিৱীৰ ওপৰেৰে অকলে উৰি আছিল, আৰু তাইৰ কণী পাৰিবলৈ ক’তো ঠাই নাছিল। গোটেই পৃথিৱীত পানীৰ বাহিৰে একো নাছিল, বাহ সাজিব পৰা নলো নাছিল। (...) তাৰ পাছত লুভ্ৰ হাঁহে পানীৰ ওপৰত থিতাপি লৈ বুকুৰ পৰা পাখিবোৰ উলিয়াই বাহ সাজিলে। আৰু সেই ভাসমান বাহৰ পৰাই ভূমি গঠন হ’বলৈ ধৰিলে। লাহে লাহে ভূমি বাহিৰলৈ বিয়পি পৰিল, লাহে লাহে পৃথিৱীত সকলো ধৰণৰ জীৱই বসতি স্থাপন কৰিলে।^৫