আৰ্চুৰা

আৰ্চুৰা তুৰ্কী পৌৰাণিক কাহিনীৰ এটা আকৃতি সলনি কৰিব পৰা বনাঞ্চলৰ আত্মা, যিয়ে বন্যপ্ৰাণী আৰু অৰণ্যক সুৰক্ষা দিয়ে।

বিৱৰণ

আৰ্চুৰাই সাধাৰণতে মানুহ হিচাপে দেখা দিয়ে যদিও সময়ত তেওঁ নিজৰ আকাৰ ঘাঁহৰ পাতৰ পৰা অতি ওখ গছলৈ সলনি কৰিবলৈ সক্ষম হয়। তেওঁৰ চুলি আৰু দাড়ি জীৱিত ঘাঁহৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়,^১ আৰু কেতিয়াবা ঠেং, খুৰা আৰু শিং আদিৰেও কল্পনা কৰা হয়। ধূসৰৰঙী ভালুকৰ লগত আৰ্চুৰাৰ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক আছে। কিংবদন্তি অনুসৰি তেওঁৰ ৰঙা স্কাৰ্ফ আৰু সোঁ ভৰিত বাওঁ জোতা আছিল।^২ তেওঁৰ কোনো ছাঁও নাথাকে।

আৰ্চুৰাই অৰণ্যত থকা জীৱ-জন্তু আৰু চৰাইবোৰক সুৰক্ষা দিয়ে আৰু কেতিয়া প্ৰব্ৰজন কৰিব লাগে সেই কথাও কয়। তেওঁ বহুতো ভিন্ন ৰূপত আকাৰ আৰু ৰূপ সলনি কৰিব পাৰে। মানুহ হিচাপে তেওঁক জিলিকি থকা চকুৰে কৃষকৰ দৰে দেখা যায়।

আৰ্চুৰাবোৰ ভয়ংকৰভাৱে অলৌকিক সত্তা: ইহঁতে ভয়ংকৰ চিঞৰ-বাখৰ কৰি থাকে, আৰু বিচৰণকাৰী মানুহৰ চিনাকি মাত অনুকৰণ কৰি তেওঁলোকক নিজৰ গুহালৈ ঘূৰাই আনিব পাৰে, য’ত আৰ্চুৰাসকলে তেওঁলোকক মৰিয়াই মৰিয়াই হত্যা কৰিব; তেওঁলোকে নিজৰ বাসস্থানৰ পৰাও চিন আঁতৰাই পেলায়। ইহঁত দুষ্ট নহয়: যদিও ইহঁতে মানুহক বিপথে পৰিচালিত কৰি যুৱতীক অপহৰণ কৰি ভাল পায়, তথাপিও ইহঁতে চৰি থকা গৰু-ম’হবোৰক অৰণ্যত বেছি দূৰলৈ বিচৰণ কৰি হেৰাই যোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰাটোও জনা যায় কেতিয়াবা এটাতকৈ অধিক আৰ্চুৰাই এখন অৰণ্যত বাস কৰে, আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকে নিজৰ ভূখণ্ডৰ বাবে যুঁজিব, গছ-গছনি ভাঙি জীৱ-জন্তুক ভয় খুৱাব।

চোৰ / চুৰা

চুৰা দুটা বেলেগ বেলেগ। এজনী হৈছে বিচুৰা, ঘৰুৱা আত্মা আৰু এভ ইয়েছিৰ পত্নী।

বাহ্যিক সংযোগ

• Türk Mitoloji Sözlüğü, Pınar Karaca (Arçurı)
• Türk Mitolojisinde Ruhlar, Sadettin Buluç
• «Арзюри» М. Фёдорова
• Чуаш халык мифлары.