আল-কোৰআনৰ ছূৰাসমূহ
৪৬ প্ৰবন্ধ
-
লুকমান (ছূৰা)
লুকমান (لقمان) হৈছে পবিত্ৰ কোৰআনৰ ৩১তম ছূৰা য’ত ৩৪টা আয়াত আছে। ৩৪টা আয়াতৰে গঠিত আৰু ইয়াৰ শিৰোনাম লুকমানৰ উল্লেখ আৰু ১২–১৯ আয়াতত তেওঁৰ পুত্ৰক দিয়া পৰামৰ্শৰ পৰা লোৱা হৈছে।
-
আছ-ছাজদা
আছ-ছাজদা (السجدة), হৈছে পবিত্ৰ কোৰআনৰ ৩২তম ছূৰা (অধ্যায়) য’ত ৩০টা আয়াত (শ্লোক) আছে। ছূৰাটোৰ নাম ۩ "ছিজদাহ" বা "আৰাধনা" বুলি অনুবাদ কৰা হৈছে। আৰু পোন্ধৰ নং আয়াতৰ পৰা লোৱা হৈছে, য'ত "... প্ৰভুৰ প্ৰশংসা গীত গোৱা"সকলৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে।
-
আদ-দুখান
আদ-দুখান (الدخان, ad-dukhān; meaning: ধোঁৱা) কোৰআনৰ ৪৪তম ছূৰা (অধ্যয়) আৰু ইয়াৰ ৫৯টা আয়াত (পদ) আছে। দুখান অৰ্থাৎ 'ধোঁৱা' শব্দটো ১০নং আয়াতত উল্লেখ কৰা হৈছে। حم প্ৰথম আয়াতটো কোৰআনৰ মুকাতাআতৰ অন্যতম, কিছুমান অধ্যায়ৰ আৰম্ভণিতে প্ৰকাশ পোৱা আখৰৰ সংমিশ্ৰণ।
-
আয-জুমৰ
আয-জুমৰ ( الزمر, ’az-zumar; অৰ্থ: "সৈন্য, ভিৰ") ইছলামৰ মূল ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ কোৰআনৰ ৩৯ নং অধ্যায় (ছূৰা)। ইয়াত ৭৫টা পদ (আয়াত) আছে। এই ছূৰাটোৰ নামটো আৰবী শব্দ জুমাৰ (সৈন্য)ৰপৰা লোৱা হৈছে যিটো ৭১ আৰু ৭৩ আয়াতত পোৱা গৈছে।
-
আয-যুখৰুফ
আয-যুখৰুফ (الزخرف, "সোণৰ অলংকাৰ, বিলাসিতা") হৈছে ইছলাম ধৰ্মৰ মূল ধৰ্মগ্ৰন্থ কোৰআনৰ ৪৩তম অধ্যয় (ছূৰা)। ইয়াৰ ৮৯টা শ্লোক (আয়াত) আছে। ৩৫ নং আয়াত আৰু ৫৩ নং আয়াতত স্বীকৃতি পোৱা সোণৰ অলংকাৰৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা এই ছূৰাখন হজৰত মুহাম্মাদ মদিনালৈ প্ৰব্ৰজন কৰাৰ আগৰ দ্বিতীয় মক্কা যুগৰ।
-
আল-জাছিয়া
আল-জাছিয়া, ( الجاثية, al-jāthiyah; অৰ্থ: 'আঁঠুৰ ওপৰত', 'আঁঠু') পবিত্ৰ কোৰআনৰ ৪৫ নং অধ্যয় (ছূৰা) যাৰ ৩৭টা শ্লোক (আয়াত) আৰু ৪৮৮টা শব্দ আছে। ই এটা মক্কান ছূৰা, ইছলামিক পৰম্পৰা অনুসৰি মুহাম্মদৰ নবীত্বৰ মক্কা পৰ্যায়ত অৱতীৰ্ণ হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
-
আল-ফুৰকান
আল-ফুৰকান (الفرقان, ’al-furqān; অৰ্থ: মাপকাঠী) হৈছে কোৰআনৰ ২৫ নং ছূৰা (অধ্যায়) যাৰ ৭৭টা আয়াত আছে। নাম আল-ফুৰকান, বা "মাপকাঠী"য়ে কোৰআনক নিজেই ভাল আৰু বেয়াৰ মাজৰ নিৰ্ণায়ক কাৰক হিচাপে বুজায়। এই ছূৰাটোৰ নাম প্ৰথম আয়াতত থকা শব্দৰ পৰা আল-ফুৰকান ৰাখা হৈছে।
-
আল-লাহাব
আল-লাহাব (ألْمَسَدْ, (ওৰফে "টুইষ্টেড ষ্ট্ৰেণ্ডচ", "দ্য পাম ফাইবাৰ") ইয়াক আল-মাছাদ নামেৰেও জনাজাত কোৰআনৰ ১১১ তম অধ্যায় (ছূৰা) ৫টা শ্লোক (আয়াত) আছে। আবু লাহাবৰ হাত নষ্ট হওক, আৰু ধ্বংস হওক তেওঁ। তেওঁৰ সম্পদে তেওঁক বা যি লাভ কৰিছিল সেইটো লাভ নকৰিব।
-
আৰ-ৰুম
আৰ-ৰুম (الروم) হৈছে কোৰআনৰ ৩০তম অধ্যয় (ছূৰা), য’ত ৬০টা শ্লোক (আয়াত) আছে। ৰুম শব্দটোৰ উৎপত্তি ৰোমান শব্দৰ পৰা হৈছিল আৰু ইছলামিক নবী মুহাম্মাদৰ সময়ত ই পূব ৰোমান সাম্ৰাজ্যক বুজাইছিল; শিৰোনামটোক কেতিয়াবা "গ্ৰীক" বা "বাইজেণ্টাইন" বুলিও অনুবাদ কৰা হয়।
-
ফাতিৰ
ফাতিৰ (فاطر, fāṭir; অৰ্থ: উৎপত্তিকাৰী), আল-মালা’ইকাহা নামেৰেও জনাজাত (ﺍﻟملائكة, ’al-malā’ikah; অৰ্থ: "ফৰিষ্টা"), হৈছে পবিত্ৰ কোৰআনৰ ৩৫তম ছূৰা (অধ্যায়) যাৰ ৪৫টা আয়াত (শ্লোক) আছে। কোৰআন৩৫:৩৯-৪৯ৰ কিছু অংশ Ṣan‘ā’১ তলৰ পাঠত সংৰক্ষিত কৰা হৈছে।
-
শাবা (ছূৰা)
শ্বাবা’ (سبأ, saba’; "শ্বেবা" নামৰ নগৰৰ পৰা। ) হৈছে পবিত্ৰ কোৰআনৰ ৩৪তম ছূৰা, য’ত ৫৪টা আয়াত আছে। ইয়াত চলোমন আৰু দাউদৰ জীৱনৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে, শ্বেবাৰ লোকসকলৰ বিষয়ে লিখা কাহিনী, কাফিৰসকলৰ বিৰুদ্ধে প্ৰত্যাহ্বান আৰু সতৰ্কবাণীৰ লগতে বিচাৰৰ দিনটোৰ সৈতে জড়িত প্ৰতিজ্ঞাসমূহৰ বিষয়েও আলোচনা কৰা…
-
আছ-ছাফাত
আছ-ছাফ্ফাত (الصافات, ’aṣ-ṣāffāt, অৰ্থ: যিসকলে নিজকে ক্ৰম অনুসৰি ৰেংক কৰে, "ৰেঞ্জেড ইন ৰো", "দ্য ৰেঞ্জাৰছ।" ) হৈছে কোৰআনৰ ৩৭ নং ছূৰা (অধ্যায়) য'ত ১৮২টা আয়াত (শ্লোক) আছে।
-
আল-আহকাফ
আল-আহকাফ (الأحقاف, al-aḥqāf; অৰ্থ: "বালিৰ টিলাবোৰ" বা "আঁকোৰগোজ বালিৰ ট্ৰেক্টবোৰ") কোৰআনৰ ৪৬তম ছূৰা যাৰ ৩৫টা আয়াত আছে। এইটো মুকাত্তা'আত আখৰ হাʼ মিম ৰপৰা আৰম্ভ হোৱা সপ্তম আৰু শেষ ছূৰা। বিশ্বাস কৰা হয় (আছবাব আল-নুজুল)ৰ সময় আৰু প্ৰসংগভিত্তিক পটভূমিৰ সন্দৰ্ভত ই মক্কাৰ শেষৰ ছূৰাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম।
-
আল-ইখলাছ
ছূৰা আল ইখলাছ (আৰবী:الإخلاص) মুছলিম সকলৰ ধৰ্ম গ্ৰন্থ কোৰআনৰ ১১২ নম্বৰ ছূৰা, ইয়াৰ আয়াতৰ সংখ্যা ৪ টা আৰু ইয়াৰ ৰূকুৰ সংখ্যা এটা। আল ইখলাছ ছূৰাটো মক্কাত অৱতীৰ্ণ হৈছে। এই ছূৰাটোক ইছলামৰ শেষ পয়গম্বৰ মুহম্মদ(ছাঃ)ৰ দ্বাৰা বিশেষ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ বুলি ব্যাখ্যা কৰা হৈছিল।
-
আল-ক্বদৰ (ছুৰা)
আল-ক্বদৰ (القدر, "শক্তি, ভাগ্য") হৈছে কোৰআনৰ ৯৭ তম অধ্যায় (ছূৰা) যাৰ ৫টা শ্লোক (আয়াত) আছে। এইটো এটা মক্কান ছুৰা হ'ল যিটো সেই নিশাত অৱতীৰ্ণ কৰে যেতিয়া কোৰআন কি হ'ব তাৰ প্ৰথম প্ৰকাশ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। প্ৰথম আয়াতটোত আল-ক্বদৰ শব্দটোৰ পিছত অধ্যায়টো ইমান মনোনীত কৰা হৈছে। এইটো মুখ্যতঃ শক্তিৰ বিষয়ে।
-
আশ-শুৰা
আশ-শুৰা (الشورى, aš-šūrā, "পৰিষদ, পৰামৰ্শ") হৈছে কোৰআনৰ ৪২তম ছূৰা (অধ্যয়)। ইয়াৰ ৫৩টা আয়াত (পদ) আছে। ইয়াৰ শিৰোনামটো ৩৮ পদত উল্লেখ কৰা "শ্বুৰা" (পৰামৰ্শ) পৰা উদ্ভৱ হৈছে। এই শব্দটো কোৰআনৰ পাঠত (৪২:৩৮) আয়তত মাত্ৰ এবাৰহে দেখা গৈছে আৰু ইয়াৰ কোনো প্ৰাক-কোৰানৰ পূৰ্বসূৰী নাই।