অসমীয়া বিশ্বকোষঅসম আৰু অসমীয়া ভাষাৰ জ্ঞানকোষ
সমাজ আৰু জীৱনধাৰা

ৰামেন নুডল্‌চ

ৰামেন নুডল্‌চ হৈছে জাপানৰ এবিধ খাদ্য। ইয়াত চীন দেশৰ ঘেঁহুৰ নুডলছ জোলৰ লগত পৰিবেশন কৰা হয়। সাধাৰণ সোৱাদসমূহ হ'ল সৰিয়হ আৰু মিছ', য'ত শেষত কাটি লোৱা গাহৰিৰ মাংস (চাছু), ন'ৰি (শুকান সাগৰীয় শাক-পাচলি), মেনমা (বাঁহৰ গাজ), আৰু স্কেলিয়ন আদিৰে পৰিবেশন কৰা হয়।

হালনাগাদ: ২৩ জানুৱাৰী ২০২৬ ৪৮৫ শব্দ · ৩ মিনিট সংগৃহীত ৮০
সংশোধনৰ পৰামৰ্শ

ৰামেন নুডল্‌চ হৈছে জাপানৰ এবিধ খাদ্য। ইয়াত চীন দেশৰ ঘেঁহুৰ নুডলছ জোলৰ লগত পৰিবেশন কৰা হয়। সাধাৰণ সোৱাদসমূহ হ'ল সৰিয়হ আৰু মিছ', য'ত শেষত কাটি লোৱা গাহৰিৰ মাংস (চাছু), ন'ৰি (শুকান সাগৰীয় শাক-পাচলি), মেনমা (বাঁহৰ গাজ), আৰু স্কেলিয়ন আদিৰে পৰিবেশন কৰা হয়। ৰামেনৰ শিপা চীনা নুডলছৰ খাদ্য আৰু জাপানী-চীনা খাদ্য দুয়োটাৰে পৰা অহা।১ জাপানৰ প্ৰায় প্ৰতিটো অঞ্চলতে ৰামেনৰ নিজস্ব ভিন্নতা আছে, যেনে কিউছুৰ টনকোটছু (গাহৰিৰ হাড়ৰ জোল) ৰামেন আৰু হোকাইডোৰ মিছো ৰামেন।

ৰামেনৰ উৎপত্তি ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে যোকোহামা চাইনাটাউনৰ পৰাই হোৱা বুলি অনুসন্ধান কৰিব পাৰি। "ৰামেন" শব্দটো জাপানী ভাষাত চীনৰ লেমিয়ান শব্দৰ পৰা ধাৰলৈ লোৱা, যাৰ অৰ্থ হৈছে "টানি লোৱা নুডলছ", কিন্তু উত্তৰ চীনৰ লেমিয়ানৰ খাদ্যৰ পৰা আহৰণ কৰা হোৱা নাই। বৰঞ্চ গুৱাংঝোৰ দৰে অঞ্চলৰ পৰা দক্ষিণ চীনৰ নুডলছৰ খাদ্যৰ পৰা এই খাদ্যৰ বিকাশ হয়, যিয়ে যোকোহামাত চীনা বসতিপ্ৰধান লোকসকলৰ জনগাঁথনি প্ৰতিফলিত কৰে। বিশেষকৈ দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পিছত খাদ্যৰ অভাৱৰ সময়ত জাপানত ৰামেন নুডুল্চে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল। ১৯৫৮ চনত মোমোফুকু আণ্ডোৱে তৎক্ষণাত নুডলছ আৱিষ্কাৰ কৰি এই খাদ্যক আৰু অধিক জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল।

আজি জাপানৰ ৰামেন এক সাংস্কৃতিক প্ৰতীক, ইয়াৰ বহুতো আঞ্চলিক প্ৰকাৰ আৰু বহুতো উপাদান আছে। উদাহৰণস্বৰূপে ছাপ’ৰ’ৰ ৰিচ মিছ’ ৰেমেন, হাকোডাটেৰ নিমখৰ সোৱাদযুক্ত ৰেমেন, কিটাকাটাৰ গাহৰিৰ মাংস আৰু নিবোছি জোলত ডাঠ, সমতল নুডলছ, সৰিয়হৰ সোৱাদযুক্ত চিকেন ব্ৰথৰ সৈতে টকিঅ’ ষ্টাইলৰ ৰামেন, সৰিয়হৰ সোৱাদযুক্ত গাহৰিৰ জোলৰ সৈতে যোকোহামাৰ ইকেই ৰেমেন, ৱাকায়ামাৰ সৰিয়হৰ চচ আৰু... গাহৰিৰ হাড়ৰ জোল, আৰু হাকাটাৰ গাখীৰৰ দৰে টনকোটছু (গাহৰিৰ হাড়) জোল। ৰামেন বিভিন্ন অঞ্চলৰ দোকানত পোৱা যায়, কিন্তু বিশেষ ৰামেন মাত্ৰ ৰামেনিয়া দোকানতহে পোৱা যায়।

জাপানৰ বাহিৰতো ৰামেনৰ জনপ্ৰিয়তা বিয়পি পৰিছে। কোৰিয়াত ৰামেনক ইয়াৰ মূল নাম ৰেমিয়ন বুলিও জনা যায়, ইয়াৰ খাদ্যৰ নিজস্ব ভিন্নতা আছে। চীনত ৰেমেনক ৰিচি লামিয়ান ("জাপানী শৈলীৰ লেমিয়ান") বুলি কোৱা হয়। পশ্চিমীয়া ৰেষ্টুৰেণ্টৰ স্থান লাভ কৰিছে ৰমেনে। ১৯৭১ চনত জাপানৰ পৰা তৎক্ষণাত ৰেমেন ৰপ্তানি কৰা হৈছিল আৰু তাৰ পিছৰ পৰাই ই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্বীকৃতি লাভ কৰিছে।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

চেইচি যোছিডাৰ পৰা, সুস্বাদু আৰু কম খৰচৰ চীনা খাদ্য কেনেকৈ প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি (১৯২৮)
চেইচি যোছিডাৰ পৰা, সুস্বাদু আৰু কম খৰচৰ চীনা খাদ্য কেনেকৈ প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি (১৯২৮)ছবি: 吉田誠一 (Seiichi Yoshida) · Public domain

ৰামেন শব্দটো মেণ্ডেৰিন চীনা লেমিয়ান (টানি লোৱা নুডলছ)ৰ ধাৰ কৰা শব্দ।২৩

ৰামেন শব্দটো প্ৰথম জাপানত ছেইচি যোছিডাৰৰ 'হাউ টু প্ৰেপাৰ ডেলিচিয়াছ এণ্ড ইকনমিকেল চাইনিজ ডিচ(১৯২৮)' নামৰ কিতাপখনত প্ৰকাশ পাইছিল।৪ কিতাপখনত যোছিদাই চিত্ৰৰে হাতেৰে গুড়ি কৰি, আটা আৰু কানছুই ব্যৱহাৰ কৰি টানিলে ৰামেন কেনেকৈ বনাব পাৰি তাৰ বৰ্ণনা কৰিছে। তেওঁ লগতে কয় যে বেকড নুডলছতকৈ চূপ বা ঠাণ্ডা নুডলছৰ বাবে ৰামেন বেছি উপযোগী। এই ক্ষেত্ৰত অৱশ্যে ৰামেনে খাদ্যক নহয়, চীনা নুডলছক বুজায়। ৰামেনক খাদ্য হিচাপে প্ৰথম উল্লেখ কৰা হৈছে হাটছুকো কুৰোডাৰ 'এনজয়েবল হোম কুকিং' (১৯৪৭) নামৰ কিতাপত।৫

ইতিহাস

উৎপত্তি

ৰ বিজ্ঞাপন দিয়া হৈছে।]]

ৰামেন হৈছে চীনা ঘেঁহুৰ নুডলছ চূপৰ প্ৰভাৱত উৎপত্তি হোৱা জাপান দেশৰ নুডলচ্।৬৭৮৯১০ ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ইয়োকোহামা চাইনাটাউনত ইয়াৰ আবিৰ্ভাৱ হোৱা বুলি প্ৰথম লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে।১১১২ যদিও ৰেমেনৰ নাম লেমিয়ানৰ পৰা লোৱা হৈছে, তথাপিও ইয়াৰ উৎপত্তি উত্তৰ চীনৰ হাতেৰে টানি অনা লেমিয়ান নুডলছৰ পৰা হোৱা নাছিল, কাৰণ ৰেমেনত ব্যৱহৃত নুডলছ টানি লোৱা নহয়, কাটি লোৱা হয়।১৩ বৰঞ্চ ৰেমেন দক্ষিণ চীনৰ নুডলছৰ খাদ্যৰ পৰা আহৰণ কৰা হয় যেনে গুৱাংডঙৰ পৰা অহা চাৰ ছিউ টাংমিয়ান (ৰোষ্ট গাহৰিৰ মাংসৰ নুডলছৰ চূপ), আৰু জিয়াংনানৰ পৰা ৰৌছি টাংমিয়ান (স্লাইচড মাংসৰ নুডলছৰ চূপ)।১৪১৫১৬১৭ এইটোৱে যোকোহামা চাইনাটাউনৰ জনগাঁথনিৰ প্ৰতিফলন ঘটায়, কিয়নো তাত থকা বেছিভাগ চীনা বসতিপ্ৰধান লোকেই আছিল কেণ্টনীজ বা চাংহাইজ।১৮১৯

তথ্যসূত্ৰ

  1. ↑ "日本のラーメンの歴史 – 新横浜ラーメン博物館". Raumen.co.jp. Retrieved 25 May 2022
  2. ↑ "Unearth the secrets of ramen at Japan's ramen museum". Archived from the original on 28 June 2018. Retrieved 7 March 2018
  3. ↑ Kodansha encyclopedia of Japan, Volume 6 (1st ed.). Tokyo: Kodansha. 1983. p. 283. ISBN 978-0-87011-626-1
  4. ↑ Yoshida, Seiichi (1928). 美味しく経済的な支那料理の拵へ方 [How to Prepare Delicious and Economical Chinese Dishes] (in Japanese). Hakubunkan. pp. 368–370. doi:10.11501/1170640
  5. ↑ Kuroda, Hatsuko (1947). 楽しい家庭料理 (in Japanese). Keihoku Shobo. p. 36. doi:10.11501/1065551
  6. ↑ "How Did Ramen Become Popular?". Atlas Obscura. 2007
  7. ↑ Rupelle, Guy de la (2005). Kayak and land journeys in Ainu Mosir: Among the Ainu of Hokkaido. Lincoln, NE: iUniverse. p. 116. ISBN 978-0-595-34644-8
  8. ↑ Asakawa, Gil (2004). Being Japanese American. Berkeley, California: Stone Bridge Press. p. 49. ISBN 978-1-880656-85-3
  9. ↑ NHK World. Japanology Plus: Ramen. 2014. Accessed 2015-03-08
  10. ↑ Okada, Tetsu (202). ラーメンの誕生 [The birth of Ramen] (in Japanese). Chikuma Shobō. ISBN 978-4480059307
  11. ↑ Okuyama, Tadamasa (2003). 文化麺類学・ラーメン篇 [Cultural Noodle-logy;Ramen] (in Japanese). Akashi Shoten. ISBN 978-4750317922
  12. ↑ Kosuge, Keiko (1998). にっぽんラーメン物語 [Japanese Ramen Story] (in Japanese). Kodansha. ISBN 978-4062563024
  13. ↑ Kushner, Barak (2012). Slurp!: a social and culinary history of ramen – Japan's favorite noodle soup. Leiden: Global Oriental. ISBN 978-90-04-22098-0. OCLC 810924622
  14. ↑ "Japanese Noodles (No. 4)". Kikkoman Corporation (in Japanese). Retrieved 20 July 2022
  15. ↑ Media, USEN. "Indespensable Knowledge For Every Ramen Lover! A Glossary with Shop Recommendations". SAVOR JAPAN. Retrieved 20 July 2022
  16. ↑ "Part 1: China Origin". Ramen Culture. Retrieved 20 July 2022
  17. ↑ "榨菜肉丝面的南北差异及制作方法". Sohu
  18. ↑ "Yokohama Chinatown Part 2 – Yokohama, Kanagawa". JapanTravel. 14 November 2020. Retrieved 20 July 2022
  19. ↑ "Yokohama Chinatown". THE GATE. Retrieved 20 July 2022

সম্পৰ্কিত শ্ৰেণী

খাদ্যজাপানৰ সংস্কৃতি

উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ

উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “ৰামেন নুডল্‌চ” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৫৭১০৩৫ (২৩ জানুৱাৰী ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।