ৰাণী অৰ’নচেন

ৰাণী অৰ’নচেন ইয়োৰুবা পৌৰাণিক কাহিনীৰ এগৰাকী ওৰিছা(দেৱী)। তেওঁ আছিল অলোৱ’ ৰিৰেঞ্জেনৰ পত্নী। ওৱোত তেওঁৰ সন্মানত বাৰ্ষিক ইগোগো উৎসৱ পালন কৰা হয়।^১২৩

প্ৰায় ৬০০ বছৰ আগতে ওৱ’ৰ ৰজা ৰিৰেঞ্জেনে তেওঁৰ এটা চিকাৰ অভিযানৰ সময়ত অৰ’নচেন নামৰ এগৰাকী কণমানি কুমাৰীক লগ পাইছিল। নিমিষতে তাইৰ সৌন্দৰ্য্যৰ সৈতে লৈ যোৱা তেওঁ পৰৱৰ্তী সময়ত তাইক নিজৰ ৰাজপ্ৰসাদলৈ লৈ যায় আৰু তাইক নিজৰ হাৰেমৰ সদস্য হিচাপে স্থাপন কৰাইছিল। তেওঁলোকৰ বিয়াৰ পিছত অৰনচেনে স্বামীৰ আগত নিজৰ প্ৰকৃত স্বৰূপ প্ৰকাশ কৰিলে: কেৱল কুমাৰী হোৱাতকৈ অৰনচেন আচলতে এগৰাকী অৰিছা(দেৱী) আছিল।

ৰজাক কেলেংকাৰী কৰা হ’ল। সাধাৰণতে তেওঁ তাইৰ লগত যিদৰে কৰি আহিছে, তেনেকৈ দেৱতাৰ লগত সংগম কৰিলে তৎক্ষণাত মৃত্যু হ’লহেঁতেন। অৰনচেনে তাইক ভয় নকৰিবলৈ ক’লে। তাই তেওঁৰ লগত সুখী আছিল, আৰু সেয়েহে তেওঁৰ এগৰাকী পত্নী হিচাপে পৃথিৱীত আনন্দৰে থাকিব, যদিহে তেওঁ নিশ্চিত কৰে যে তাইৰ তিনিটা অভেদ্য নিষেধাজ্ঞা কেতিয়াও উলংঘা নহয়। ৰেৰেঞ্জেনে প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল যে তেওঁ তেনে কৰিব, আৰু পিছলৈ তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ পত্নী আৰু আন পত্নী দুয়োকে সকীয়াই দিছিল যে কেতিয়াও নিষেধাজ্ঞা ভংগ নকৰিব।

এই প্ৰকাশ পোৱাৰ পিছত ৰজা আৰু তেওঁৰ ঐশ্বৰিক ৰাণী আগতকৈও ঘনিষ্ঠ হৈ পৰিল আৰু অৰ’নচেনে অতি সোনকালেই স্বামীৰ সমগ্ৰ ঘৰখনক প্ৰচুৰ ধনেৰে আশীৰ্বাদ দিলে। এদিন ৰেৰেঞ্জেন চিকাৰ কৰিবলৈ ওলাই যোৱাৰ সময়ত অৰ’নচেনৰ আন ৰাণীসকলৰ লগত মতানৈক্য হৈছিল আৰু তেওঁলোকে পাছলৈ তাইৰ তিনিটা নিষেধাজ্ঞা উলংঘা কৰি তাইক ক্ষোভিত কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিছিল।

যন্ত্ৰণাত চিঞৰি চিঞৰি অৰনচেনে তাৰ পিছত ৰাজপ্ৰসাদৰ পৰা পলায়ন কৰিলে আৰু তাইক বিচাৰি উলিয়াবলৈ আৰু তাইক ঘূৰাই আনিবলৈ যোৱা মুখীয়াল আৰু প্ৰহৰীসকলে দেখিলে যে তেওঁলোকৰ প্ৰচেষ্টা শেষত অসাৰ বুলি প্ৰমাণিত হ’ল। ৰজাই চিকাৰৰ পৰা উভতি আহোঁতে তেওঁৰ অনুপস্থিতিত কি ঘটিছিল সেই কথা তেওঁক জনোৱা হ’ল আৰু অতিশয় দুখ পাই তেওঁ নিজেই পত্নীক বিচাৰিবলৈ ৰাওনা হ’ল।

চাৰিদিন চাৰি ৰাতি বিচাৰি ফুৰাৰ অন্তত অৱশেষত এখন হাবিত তাইক পালে। ৰেৰেঞ্জেনে অৰনচেনক লগত ঘূৰি আহিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে, কিন্তু তাই দুখেৰে ক’লে যে বিশ্বাসঘাতকতা হোৱাৰ বাবে তাই আৰু কেতিয়াও মানৱ জাতিৰ জগতখনত নাথাকিব। তাৰ পিছত তাই তেওঁক তাইৰ সন্মানত এটা স্মৃতিচাৰণ অনুষ্ঠান আৰম্ভ কৰিবলৈ ক’লে, যাতে তাই ওৱ’ক আশীৰ্বাদ কৰিব আৰু সকলো সময়ৰ বাবে ইয়াক পহৰা দিয়ে। হৃদয়বিদাৰক ৰজাই তেনে কৰিবলৈ সন্মত হ’ল, আৰু সঁচাকৈয়ে পিছলৈ ৰাজপ্ৰসাদলৈ উভতি অহাৰ লগে লগে অনুষ্ঠানটো সৃষ্টি কৰাৰ আদেশ দিলে। এই কাৰণেই ওৱোসকলে সেইদিনাৰ পৰা এই দিনটো ইগোগো উৎসৱ পালন কৰি আহিছে।