হেমমালা কৰুণাদাসা

হেমমালা ইন্দিভাৰী কৰুণাদাসা ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ সহকাৰী অধ্যাপিকা। তেওঁ পৰিষ্কাৰ শক্তি আৰু বৃহৎ এলেকাৰ পোহৰৰ বাবে হাইব্ৰিড জৈৱিক – অজৈৱিক পদাৰ্থ, যেনে পেৰ’ভস্কাইটৰ ওপৰত কাম কৰি আছে

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

কৰুণাদাসা কলম্বোত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।^১ শ্ৰীলংকাত হাইস্কুলত পঢ়িছিল আৰু কলম্বোৰ লেডিজ কলেজৰ ছাত্ৰী আছিল।^২ তেওঁ ভাবিছিল যে তেওঁ ডাক্টৰ হ'ব, আৰু শেষত আমেৰিকাত বিশ্ববিদ্যালয়ত আবেদন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।^১ তেওঁ প্ৰিন্সটন বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়িছিল, য'ত তেওঁ ৰবাৰ্ট কাভাৰ সৈতে ধাতুৰ অক্সাইডৰ জ্যামিতিক চুম্বকীয় হতাশাৰ ওপৰত কাম কৰিছিল।^৩ গৱেষণাৰ প্ৰতি কাভাৰ উত্তেজনাই কৰুণাদাসাক নিজৰ শৈক্ষিক কেৰিয়াৰ অব্যাহত ৰাখিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল।^১ ৰসায়ন বিজ্ঞানত ডিগ্ৰী আৰু সামগ্ৰী বিজ্ঞান আৰু অভিযান্ত্ৰিক বিষয়ত প্ৰমাণ-পত্ৰ লাভ কৰি কৰুণাদাছাই ডক্টৰেট ডিগ্ৰীৰ বাবে বাৰ্কলেৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত যোগদান কৰে। তাত তেওঁ জেফ্ৰি আৰ লঙৰ লেবত চুম্বকীয় পদাৰ্থৰ বাবে গধুৰ পৰমাণু নিৰ্মাণ ইউনিট আৰু পানী বিভাজনৰ বাবে ইলেক্ট্ৰ'কেটালাইষ্টৰ কাম কৰিছিল।^৪ কৰুণাদাসাই জেফ্ৰি আৰ লং আৰু ক্ৰিষ্টোফাৰ চাঙক পোষ্ট ডক্টৰেট ফেলো হিচাপে লৈ পানী বিভাজন কৰা ইলেক্ট্ৰ’কেটালাইষ্টৰ কাম অব্যাহত ৰাখিছিল। কৰুণাদাসাই সংশ্লেষণ কৰা মলিবডিনাম-অক্সো ধাতুৰ জটিলতা পানী বিভাজনত সৰ্বাধিক ব্যৱহৃত ধাতুৰ অনুঘটক প্লেটিনামতকৈ প্ৰায় সত্তৰগুণ কম খৰচী।^২৪৫ তাৰ পিছত তেওঁ কেলিফৰ্ণিয়া ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন'লজিলৈ যায়, য'ত তেওঁ হেৰী বি গ্ৰেৰ সৈতে বি পি পোষ্টডক্টৰেল ফেলো হিচাপে হাইড্ৰ'কাৰ্বন অক্সিডেচনৰ বাবে অনুঘটকৰ কাম কৰে।^৩

কেৰিয়াৰ

কৰুণাদাসাই ২০১২ চনত ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত নিজৰ স্বতন্ত্ৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে।^১ তেওঁৰ দলটোৱে হাইব্ৰিড পেৰ’ভস্কাইট পদাৰ্থ সংশ্লেষণ কৰে যিয়ে সৰু জৈৱিক অণুৰ সৈতে অজৈৱিক কঠিন পদাৰ্থৰ সংমিশ্ৰণ ঘটায়। সৌৰকোষৰ বাবে ত্ৰিমাত্ৰিক সীহ আয়’ডাইড পেৰ’ভস্কাইটৰ অনুসন্ধান চলি আছে যদিও ই অস্থিৰ আৰু বিষাক্ত দুয়োটা হ’ব পাৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, পানীৰ প্ৰতি ইহঁতৰ সংবেদনশীলতাই ইহঁতক বৃহৎ পৰিসৰৰ যন্ত্ৰ নিৰ্মাণত ব্যৱহাৰ কৰাটো কঠিন সামগ্ৰী কৰি তোলে।^৬ এই অভাৱসমূহ দূৰ কৰাৰ উপায়, আৰু এই পদাৰ্থসমূহে পোহৰ শোষণ কৰাৰ সময়ত হ'ব পৰা যিকোনো ক্ষণস্থায়ী পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰতি কৰুণাদাসা আগ্ৰহী।^৬ বিশেষকৈ কৰুণাদাসাই দ্বিমাত্ৰিক পেৰ'ভস্কাইট সৃষ্টি কৰিছে, য'ত পাতল অজৈৱিক শীট থাকে, যিবোৰক দৃশ্যমান পোহৰৰ প্ৰতিটো ৰং নিৰ্গত কৰিবলৈ টিউন কৰিব পাৰি।^৭৮ এই ব্যৱস্থাসমূহত জৈৱিক সৰু অণুবোৰ শ্বীটৰ মাজত চেপি ৰখা হয়।.^৭৯ ডাঠ অজৈৱিক শ্বিটৰ ক্ষেত্ৰত অজৈৱ পদাৰ্থই শোষক হিচাপে কাম কৰে, আৰু পেৰ’ভস্কাইট পদাৰ্থৰ স্থিৰতা বৃদ্ধি কৰে। কৰুণাদাসা আৰু তেওঁৰ সহযোগী মাইকেল ডি মেকগেহীয়ে সৃষ্টি কৰা অৰ্গেন'-মেটাল-হেলাইড পেৰ'ভস্কাইটসমূহক দ্ৰৱত প্ৰক্ৰিয়াকৰণ কৰিব পাৰি।^১০ তেওঁ বিশ্বাস কৰে যে সতৰ্ক ৰাসায়নিক ডিজাইনৰ জৰিয়তে আলোকজনিত আধান বাহকৰ লক্ষ্য নিৰ্ণয় কৰা সম্ভৱ। কৰুণাদাসাই মাইকেল টনি আৰু এৰন ৱালছৰ সৈতে সীহৰ আয়’ডাইড পেৰ’ভস্কাইটত থকা ধ্বনি ফ’ননৰ জীৱনকালৰ বিষয়ে অনুসন্ধান কৰিছে।^১১