হাৰুল

হাৰুল (हारुल) হৈছে হিমাচল প্ৰদেশ আৰু উত্তৰাখণ্ডৰ জৌনছাৰৰ অন্তৰ্গত হাটটি জনগোষ্ঠীৰ লোকগীত আৰু নৃত্যৰ এক বিশেষ ৰূপ। নটীৰ সৈতে সাদৃশ্য ভাগ কৰি হাৰুলত ইতিহাসৰ বৰ্ণনা, দেৱভূমিৰ দেৱ-দেৱীৰ বীৰ কাহিনী আৰু জনগোষ্ঠীটোৰ সংস্কৃতিৰ ইতিহাসত সংঘটিত হোৱা পৰিঘটনাসমূহ সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে। স্থানীয় উৎসৱ আৰু উদযাপনত হাৰুলৰ বিশেষ তাৎপৰ্য আছে।

হাৰুল হৈছে হিমাচল প্ৰদেশৰ জৌনসৰ-বাৱাৰ আৰু সীমান্তৱৰ্তী অঞ্চলত নৃত্য হিচাপে পৰিবেশন কৰা এটা পৰম্পৰাগত ভাৰতীয় লোকগীতৰ প্ৰকাৰ৷^১২ হিমাচল প্ৰদেশ আৰু উত্তৰাখণ্ড ৰাজ্য গঠন হোৱালৈকে ট্ৰেন্স-গিৰি ছিৰমৌৰকে ধৰি এই অঞ্চলসমূহ এসময়ত হাট্টিসকলৰ একক জনগোষ্ঠীৰ অংশ আছিল। পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়ে অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰে। এই নৃত্যত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে ইজনে সিজনক ধৰি দীঘলীয়া শাৰী গঠন কৰি পৰম্পৰাগত হাৰুলৰ খোজবোৰ সম্পন্ন কৰে। শেষৰ স্থান দখল কৰাসকলে এটা হাতেৰে ওপৰলৈ তুলি ধৰে। উল্লাসৰ আমেজেৰে এই নৃত্য পৰিবেশন কৰা হয়। প্ৰতিটো হাৰুল গীত এটা আখ্যানমূলক আৰ্হিত থাকে যিয়ে অতীতৰ কাহিনী কয় আৰু সাধাৰণতে সেই হাৰুলসকলৰ ওপৰত নৃত্য কৰা হয় যিবোৰে এজন পুৰুষ আৰু এগৰাকী মহিলাৰ মাজত কথা-বতৰা পাতে। অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে নিজকে অৰ্ধবৃত্তত সংগঠিত হ’ব পাৰে, বাহিৰৰ অৰ্ধবৃত্তটো সাধাৰণতে পুৰুষে আৰু ভিতৰৰটো মহিলাই গঠন কৰে। মূল পদক্ষেপসমূহ হ'ল লেহেমীয়া আৰু দ্ৰুত ফুটৱৰ্ক, গতি কৰাৰ সময়ত টেপিং আৰু ক্ৰিছ-ক্ৰছিং, মাজে মাজে আঁঠু বেঁকা হোৱাৰ সৈতে, ছন্দৰ সৈতে মিল থকা। অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে ৰঙীন পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাক পিন্ধে।