হাদী ৰাণী

হাদী ৰাণী সাহাল কানৱাৰ^১২ ৰাজস্থানৰ এগৰাকী ৰাণী আছিল।^৩ তেওঁ হাদা চৌহান ৰাজপুতৰ কন্যা আছিল; সংগ্ৰাম সিংহই মেৱাৰৰ ছালুম্বৰৰ চুণ্ডাৱটৰ মুখিয়াল ৰাৱত ৰতন সিঙৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল, যিয়ে স্বামীক যুদ্ধলৈ যাবলৈ প্ৰেৰণা দিবলৈ নিজকে উৎসৰ্গা কৰিছিল।^৪

কিংবদন্তি অনুসৰি যেতিয়া মেৱাৰৰ প্ৰথম ৰাজ সিংহই (১৬৫৩–১৬৮০) ৰতন সিঙক আজমেৰৰ মোগলৰ গৱৰ্ণৰ চুবহৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহত যোগদান কৰিবলৈ মাতিছিল, তেতিয়া সেনাপতিজনে মাত্ৰ কেইদিনমান আগতে বিয়া কৰাইছিল। তেওঁ পত্নী হাদী ৰাণীৰপৰা যুদ্ধক্ষেত্ৰলৈ লগত লৈ যাবলৈ কিছু স্মৃতিচিহ্ন বিচাৰিলে। মেৱাৰৰ বাবে তাৰ কৰ্তব্য পালন কৰাত তাইক বাধা বুলি ভাবি তাই মূৰটো কাটি প্লেট এখনত থৈ দিলে। এগৰাকী চাকৰে কাপোৰেৰে ঢাকি স্বামীক উপহাৰ দিলে। বিধ্বস্তু কিন্তু তথাপি গৌৰৱান্বিত হৈ সেনাপতিজনে স্মৃতিচিহ্নটো ডিঙিত চুলিত ধৰি-বান্ধি দিলে আৰু তেওঁলোকৰ বিদ্ৰোহ শেষ হোৱাৰ পিছত তেওঁ জীয়াই থকাৰ ইচ্ছা হেৰুৱাই পেলাই আঁঠু লৈ ডিঙি কাটি পেলালে।^৫৬৭

সাহালৰ সেই প্ৰেম,আৰু ত্যাগক সংজ্ঞায়িত কৰা এখন সুন্দৰ কবিতা পুথি: হাদা ৰাণী^৮ ডেনি সোলাংকিয়ে লিখিছে, এখন মহাকাব্যিক প্ৰেম কাহিনী।

উত্তৰাধিকাৰ

আজিও ৰাজস্থানত মানুহে তেওঁক পূজা কৰে আৰু লোককথা গায়কসকলে তেওঁৰ বীৰত্ব, শৌৰ্য্য, সাহসক গীতৰ মাজেৰে বৰ্ণনা কৰে। ৰাজস্থানৰ বিভিন্ন গল্প, কবিতা আৰু গীতৰ অনুপ্ৰেৰণাও স্বৰূপে তেওঁৰ কাহিনী ৰাজস্থানৰ পাঠ্যক্ৰমৰ অংশ। ভাৰতৰ ৰাজস্থান ৰাজ্যৰ টংক জিলাৰ টোদাৰাইসিংহ চহৰত অৱস্থিত হাদী ৰাণী কি বাওৰী এটা পকী পুখুৰী। খ্ৰীষ্টীয় ১৭ শতিকাত ইয়াক নিৰ্মাণ কৰা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।^৯ ৰাজস্থান আৰক্ষীয়ে তেওঁৰ সন্মানত ‘হাদি ৰাণী মহিলা বেটেলিয়ন’ নামেৰে এটা মহিলা বেটেলিয়ন গঠন কৰিছে^১০