সুবাহু

সুবাহু (सुबाहु, சுபாகு ) ৰামায়ণত বৰ্ণিত এটা ৰাক্ষস চৰিত্ৰ আছিল। তেওঁ আৰু তেওঁৰ মাক তাড়কাই জংঘলৰ মুনিসকলক, বিশেষকৈ বিশ্বামিত্ৰৰ যজ্ঞ স্থলীত, মাংস আৰু তেজ ছটিয়াই তেওঁলোকৰ যজ্ঞত ব্যাঘাত জন্মাই হাৰাশাস্তি কৰাত অপৰিসীম আনন্দ লাভ কৰিছিল।^১

বিশ্বামিত্ৰই এই অত্যাচাৰৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ সহায়ৰ বাবে দশৰথৰ কাষ চাপিছিল। দশৰথে প্ৰথমে এই কথাত ৰামক বিশ্বামিত্ৰ মুনিৰ সৈতে পঠিয়াবলৈ ভয় কৰিছিল যদিও মুনিৰ ক্ৰোধত তেওঁ ৰামৰ লগতে লক্ষ্মণকো ঋষি আৰু তেওঁলোকৰ যজ্ঞৰ জুই উভয়কে সুৰক্ষিত কৰিবলৈ বিশ্বমিত্ৰৰ সৈতে অৰণ্যলৈ পঠিয়াইছিল। যেতিয়া সুবাহু আৰু মাৰিচে পুনৰ ঋষিৰ যজ্ঞত মাংস আৰু তেজ বৰ্ষণৰ চেষ্টা কৰাত সুবাহুক ৰামে হত্যা কৰে আৰু মাৰীচ লংকালৈ পলায় যায়।^২