অসমীয়া বিশ্বকোষঅসম আৰু অসমীয়া ভাষাৰ জ্ঞানকোষ
জীৱনী

সুনয়না

সুনয়না (সংস্কৃত: सुनयना, IAST: Sunayanā) হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণত উল্লেখ কৰা মতে বিদেহৰ ৰাণী৷ সুনয়না হৈছে মিথিলাৰ অন্তৰ্গত বিদেহৰ ৰজা জনকৰ পত্নী তথা সীতা আৰু উৰ্মিলাৰ সীতাৰ মাতৃ৷

হালনাগাদ: ৮ ডিচেম্বৰ ২০২৫ ২০৪ শব্দ · ১ মিনিট সংগৃহীত ৯০
সংশোধনৰ পৰামৰ্শ

সুনয়না (সংস্কৃত: सुनयना, IAST: Sunayanā) হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণত উল্লেখ কৰা মতে বিদেহৰ ৰাণী৷১ সুনয়না হৈছে মিথিলাৰ অন্তৰ্গত বিদেহৰ ৰজা জনকৰ পত্নী তথা সীতা আৰু উৰ্মিলাৰ সীতাৰ মাতৃ৷২

নামৰ অৰ্থ

সুনায়ন নামটো সংস্কৃত মূলৰ, আৰু ইয়াক সু অৰ্থাৎ ভাল আৰু নয়না অৰ্থাৎ চকু বুলি ভাগ কৰিব পাৰি। এইদৰে, তাইৰ নামৰ অৰ্থ 'সুন্দৰ চকু'।৩

কিংবদন্তী

জন্ম

বাল্মিকিয়ে তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ ওপৰত নিমাত হৈ থকাৰ সময়তে তেওঁক সীৰধ্বজ জনকৰ ৰাণী পত্নী বুলি উল্লেখ কৰাৰ বিপৰীতে ৰামায়ণৰ পিছৰ সংযোজনসমূহে তেওঁক সুনয়না বুলি উল্লেখ কৰে আৰু তেওঁক শিৱৰ এজন প্ৰখৰ ভকত সৰ্পৰ কন্যা বুলি গণ্য কৰা হয়।

বিয়া আৰু সন্তান

সুনয়নাৰ বিবাহ হৈছিল ৰাজধানী মিথিলাৰত বসবাস কৰা বিদেহ অঞ্চলত শাসক কৰা ৰজা জনকৰ সৈতে।৪ জনকৰ সৈতে বিবাহৰ সময়ত শিৱই দুটা মণি উপহাৰ দিছিল, এটা চূড়ামণিৰ ৰূপত আৰু আনটো আঙঠিৰ ৰূপত।৫

ৰামায়ণৰ মতে, জনক আৰু সুনয়নাই যজ্ঞৰ অংশ হিচাপে হাল বাওঁতে সীতাক বিচাৰি পাই দত্তক লয়। সীতাক লক্ষ্মী দেৱীৰ অৱতাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।৬ পিছত জয়া একদশীত উৰ্মিলাক জন্ম দিয়ে, যি দেৱী নাগালক্ষ্মীৰ অৱতাৰ।৭৮

সীতা প্ৰাপ্তবয়স্ক হোৱাৰ সময়ত জনকে তেওঁৰ স্বয়ম্বৰ পাতিছিল, য'ত ৰামে বিজয়ী হৈছিল৷ ৰাম আৰু সীতাৰ বিয়াৰ সমান্তৰালকৈ উৰ্মিলাই ৰামৰ সৰু ভাই লক্ষ্মণক বিয়া কৰায়।৯১০ বুণ্ডেলী ৰামায়ণৰ মতে, সুনয়নাই সীতাক আঙঠি আৰু চূড়ামণি দিছিল।

মিথিলাৰ ৰাণী

জনকৰ মাতৃ কেইকাসীৰ পিছত সুনয়নাই মিথিলাৰ ৰাণী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ৰাণী হিচাপে তেওঁ বিদেহৰ ৰাজনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক দিশত নিজকে বিনিয়োগ কৰিছিল।১১১২

তথ্যসূত্ৰ

  1. ↑ Unveiling the lesser spoken about roles of women in Ramayana
  2. ↑ Mishra, V. (1979). Cultural Heritage of Mithila. Mithila Prakasana. পৃ. 13
  3. ↑ Ramayana · Summary, Characters, & Facts. Encyclopedia Britannica
  4. ↑ Raychaudhuri. (2006). Political History of Ancient India. Cosmo Publications. ISBN 81-307-0291-6
  5. ↑ Lakshmi Lal. (1988). The Ramayana. Orient Longman. পৃ. 20. ISBN 9780861318056
  6. ↑ Sutherland, Sally J. Sita and Draupadi, Aggressive Behavior and Female Role-Models in the Sanskrit Epics. University of California, Berkeley
  7. ↑ www.wisdomlib.org. (2012-06-24). Urmila, Urmilā, Ūrmilā: 9 definitions. www.wisdomlib.org
  8. ↑ Dictionary of Hindu Lord and Legend by Anna Dhallapiccola
  9. ↑ Book 2 (Ayodhya-kanda): Chapter 27 - Princess Sita entreats Rama to allow her to accompany him
  10. ↑ Smriti Dewan. (2021). Urmila: The Forgotten Princess. Bloomsbury Publishing. ISBN 9789390252916
  11. ↑ Jha, M. (1997). Anthropology of Ancient Hindu Kingdoms: A Study in Civilizational Perspective. M.D. Publications Pvt. Ltd. পৃ. 27–42. ISBN 9788175330344
  12. ↑ Mandakranta Bose. (2004). The Ramayana Revisited. Oxford University Press. পৃ. 192–194. ISBN 9780195168334

সম্পৰ্কিত শ্ৰেণী

ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ

উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ

উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “সুনয়না” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৫৬১৯৫৮ (৮ ডিচেম্বৰ ২০২৫)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।