নাগলক্ষ্মী (नागलक्ष्मी; nāgalakṣmī) এগৰাকী নাগ দেৱী আৰু হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত উল্লেখ কৰা বিষ্ণুৰ দুখন পৰ্বতৰ ভিতৰত অন্যতম নাগৰাজ (সৰ্পৰ ৰজা) শেষৰ পত্নী। তেওঁক ক্ষীৰসাগৰ নামৰ দিব্য মহাসাগৰৰ অৱতাৰ বুলি গণ্য কৰা হয়।১
কিংবদন্তী
নাগলক্ষ্মীৰ কিংবদন্তী মূলতঃ গৰ্গ সংহিতাত পোৱা যায়। ইয়াত ক্ষীৰ সাগৰক অৱতাৰ বুলি মনা হয়। গৰ্গ সংহিতাৰ বলভদ্ৰ খণ্ডৰ তৃতীয় অধ্যায়ত স্বামীৰ সৈতে পৃথিৱীত অৱতাৰ লোৱাৰ কথা উল্লেখ আছে।২৩
ক্ষীৰ সাগৰ সাতখন সাগৰৰ কেন্দ্ৰত স্থিত পঞ্চম সাগৰ। এইখনক ক্ৰোঞ্চ নামেৰে জনাজাত মহাদেশখনে আগুৰি আছে।৪ হিন্দু শাস্ত্ৰ অনুসৰি অমৰ জীৱনৰ অমৃত প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ দেৱতা আৰু অসুৰসকলে সহস্ৰাব্দ ধৰি এই সাগৰ মন্থন কৰিছিল।৫ ইয়াক সেই ঠাই বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, য'ত বিষ্ণুয়ে নিজৰ সৰ্পপৰ্বত শেষৰ ওপৰত তেওঁৰ পত্নী লক্ষ্মীৰ সৈতে হেলান দি থাকে।৬
বাহ্যিক সংযোগ
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ (2006). Garga Saṁhita. Rasbihari Lal & Sons. ISBN 978-81-87812-98-2
- ↑ Raj, Selva J.; Dempsey, Corinne G. (12 January 2010). Sacred Play: Ritual Levity and Humor in South Asian Religions. State University of New York Press. ISBN 978-1-4384-2981-6
- ↑ (2000). Śrīgargasaṃhitā: Kīrtibhāṣāsārasahitā. Vyāsa Bālābakṣa Śodhasaṃsthāna
- ↑ D. Dennis Hudson: The body of God: an emperor's palace for Krishna in eighth-century Kanchipuram, Oxford University Press US, 2008,, pp.164-168
- ↑ Churning the Ocean of Milk by Michael Buckley
- ↑ Jones, Constance; Ryan, James D. (2006). Encyclopedia of Hinduism. Infobase Publishing. পৃ. 288. ISBN 978-0-8160-7564-5
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “নাগলক্ষ্মী” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৪৭৬৫৮৬ (১৩ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২৫)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।