সন্ধ্যাৰাণী

সন্ধ্যাৰাণী চেটাৰ্জী (সন্ধ্যাৰাণী নামেৰে বহুলভাৱে পৰিচিত; Sandhyarani ) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, যি বাংলা চলচ্চিত্ৰৰ কামৰ বাবে পৰিচিত।^১ ১৯৪০ আৰু ১৯৫০ দশকৰ ভিতৰত বাংলা চলচ্চিত্ৰত ৰাজত্ব কৰা এগৰাকী অভিনেত্ৰী আছিল।^২ তেওঁ ২৫০ খনতকৈও অধিক বাংলা ছবিত অভিনয় কৰিছে।^৩ সৰ্বজনীন বিবাহোৎসৱ (২৬ এপ্ৰিল ১৯৩৮) ছবিৰ যোগে তেওঁ ৰূপালী পৰ্দাত আত্মপ্ৰকাশ কৰে।^৪ অজয় কৰৰ বৰদিদিত (১৯৫৭) তেওঁ উত্তম কুমাৰৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল।^৫ পিছলৈ সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পিছতো তেওঁৰ জনপ্ৰিয়তা অক্ষত আছিল।^৬

কৰ্মজীৱন

১৯৪৮ চনত সন্ধ্যাৰাণীয়ে শৰৎ চন্দ্ৰ চেটাৰ্জীৰ একে নামৰ বহু বিখ্যাত উপন্যাসৰ আধাৰত নিৰ্মিত অৰক্ষণীয় ছবিত জ্ঞানদাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।^৭ অজয় ভট্টাচাৰ্যই উপেন্দ্ৰনাথ গংগোপাধ্যায়ৰ একে নামৰ কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মিত তেওঁৰ বাংলা কমেডী ছবি ছদ্মবেশীত (১৯৪৪) তেওঁক কাষ্ট কৰে।^৮ সুচিত্ৰা সেনে সূৰ্য্যমুখীত মূল চৰিত্ৰত নিজে অভিনয় কৰাৰ সলনি সন্ধ্যাৰাণীক চৰিত্ৰটো কৰিবলৈ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল।^৯