শ্বাৰিভকা প্ৰাসাদ

শ্বাৰিভকা প্ৰাসাদ (ইউক্ৰেইনীয়ান: Шарівський палац) হৈছে ১৯শ শতিকাৰ শেষভাগত নিৰ্মিত নৱ-গথিক শৈলীৰ এটা বগা-পাথৰৰ ভৱন। ই ইউক্ৰেইনৰ খাৰকিভ অঞ্চলৰ বোহোদুখিভ ৰাইঅ'নৰ শ্বাৰিভকাত অৱস্থিত। ইয়াক শ্বাৰিভকা দুৰ্গ, চেনি দুৰ্গ আৰু শ্বাৰিভকাৰ মুকুতা বুলিও কোৱা হয়।^১

ইতিহাস

প্ৰথমগৰাকী মালিক

এসময়ত এখন সৰু গাঁও আৰু ইয়াৰ ওচৰৰ ভূমি অলখভস্কি নামৰ জমিদাৰ পৰিয়ালৰ মালিকানাধীন আছিল। তেওঁলোকেই ইয়াত এটা জমিদাৰী নিৰ্মাণ কৰিছিল।

শ্বাৰিভকা প্ৰাসাদটো নৱ-গথিক শৈলীত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই স্থাপত্যশৈলী ১৯শ শতিকাৰ শেষভাগত বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছিল। জমিদাৰ অলখভস্কিয়ে পশ্চিম ইউৰোপীয় স্থাপত্যৰ নতুন প্ৰৱণতাসমূহ গ্ৰহণ কৰি তেওঁৰ জমিদাৰী নিৰ্মাণত সেইবোৰৰ ব্যাপক ব্যৱহাৰ কৰিছিল। একে সময়তে তেওঁ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশৰ সৌন্দৰ্য সংৰক্ষণৰ প্ৰতিও গুৰুত্ব দিছিল। শ্বাৰিভকা দুৰ্গটো স্থানীয় ভূদৃশ্যৰ সৈতে অতি সুন্দৰভাৱে সংযুক্ত হৈ আছে।

দ্বিতীয়গৰাকী মালিক

১৮৬০ চনত অলখভস্কিয়ে তাচ খেলত জমিদাৰীটো হেৰুৱায় আৰু ইয়াৰ মালিকীস্বত্ব জাৰ্মানীৰ গেবেনষ্ট্ৰেইট ভাতৃদ্বয়ৰ হাতলৈ যায়। তেওঁলোকে এটা ওখ পাহাৰৰ ওপৰত টেৰাছসহ এটা দুৰ্গ নিৰ্মাণ কৰে আৰু ইয়াৰ চৌহদত বিভিন্ন বিদেশী উদ্ভিদ ৰোপণ কৰে।

তৃতীয়গৰাকী মালিক

১৮৮১ চনত সেই সময়ৰ বিখ্যাত চেনি-উদ্যোগপতি লিঅ'পল্ড কেনিগে শ্বাৰিভকা দুৰ্গটো ক্ৰয় কৰে। তেওঁৰ সময়ত প্ৰাসাদৰ ওচৰত সেৱকৰ বাবে নৱ-গথিক শৈলীৰ বিভিন্ন গৃহ, পৰিচালকৰ ঘৰ, আস্তাবল, গাড়ীৰ গেৰেজ, এটা বৃহৎ ফেজেণ্ট পোহপালন কেন্দ্ৰ আৰু আনকি নিজা বিদ্যুৎকেন্দ্ৰও নিৰ্মাণ কৰা হয়। উদ্যানখনৰ পৰিসৰো যথেষ্ট বৃদ্ধি কৰা হয় আৰু নতুন প্ৰজাতিৰ, ইয়াৰ ভিতৰত বিদেশী উদ্ভিদো, সংযোজন কৰা হয়। এই কামত স্থানীয় ভূদৃশ্য আৰু উদ্ভিদজগতৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ বিবেচনা কৰা হৈছিল।^২

চতুৰ্থগৰাকী মালিক

১৯২৫ চনৰ পৰা প্ৰাসাদটোত যক্ষ্মা ৰোগীৰ বাবে এটা ছেনেটৰিয়াম স্থাপন কৰা হয়। এই ছেনেটৰিয়াম ২০০৮ চনলৈকে কাৰ্যক্ষম হৈ আছিল।^৩

বিৱৰণ

শ্বাৰিভকা জমিদাৰী বাহ্যিক ৰূপত সাধুকথাৰ দুৰ্গৰ দৰে দেখা যায়। ই দুমহলীয়া বগা ৰঙৰ ভৱন, যিটো কাৰ্নিছেৰে পৰিৱেষ্টিত আৰু ইয়াত তীক্ষ্ণ-খিলানযুক্ত খিৰিকী আৰু এটা বেলকনি আছে। মুখ্য প্ৰৱেশদ্বাৰটো দাঁতযুক্ত প্ৰাচীৰ আৰু শিখৰেৰে সজ্জিত দুটা অষ্টভুজাকাৰ টাৱাৰেৰে সজোৱা হৈছে। সময়ৰ প্ৰভাৱত দুৰ্গটোৰ অৱস্থা সলনি হৈছে। দীৰ্ঘদিন ধৰি পৰিত্যক্ত অৱস্থাত থকাৰ পিছতো শ্বাৰিভকা প্ৰাসাদে আজিও ইয়াৰ আকৰ্ষণ হেৰুৱাই পেলোৱা নাই। ইয়াত কিছু সজ্জাগত উপাদান, সমৃদ্ধ ষ্টাকো, অংকিত ছাদ আৰু অন্যান্য অলংকৰণ সংৰক্ষিত হৈ আছে।

দূৰৰ পৰাও দুৰ্গটোৰ মহিমা আৰু সৌন্দৰ্য অনুভৱ কৰিব পাৰি। দুৰ্গৰ পৰা টেৰাছসমূহে শ্বাৰিভকা উদ্যানলৈ লৈ যায়। ইয়াত পুৰণি ওক গছ, নীলা স্প্ৰুচ, ছাই গছ আদি আছে। ইয়াৰ এটা ওক গছৰ বয়স প্ৰায় ৬০০ বছৰ। উদ্যানখনত কেইবাটাও সুন্দৰ পুখুৰী আছে। ইয়াৰে এটা পুখুৰীৰ ওপৰত এখন শিলৰ সৰু দলং নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। এই দলংখন তথাকথিত চেনিৰ পাহাৰলৈ লৈ যায়।

প্ৰাসাদটো দুমহলীয়া। ইয়াৰ মুখ্য প্ৰৱেশদ্বাৰ দক্ষিণমুখী আৰু পোনে পোনে উদ্যানৰ টেৰাছসমূহৰ ক্ৰমৰ ফালে অৱস্থিত। মুখ্য সন্মুখভাগত তীক্ষ্ণ-খিলানযুক্ত খিৰিকী, দাঁতযুক্ত প্ৰাচীৰ আৰু শিখৰযুক্ত দুটা অষ্টভুজাকাৰ টাৱাৰ আছে।

প্ৰাসাদটোত মুঠ ২৬টা কোঠা আৰু তিনিটা হল আছে। প্ৰাসাদৰ কেন্দ্ৰীয় অংশটো দুটা টাৱাৰেৰে চিহ্নিত। ইয়াত বৃহৎ বহাকোঠা, অধ্যয়নকক্ষ আৰু ওক কাঠেৰে সজ্জিত হল-পুথিভঁৰাল, লগতে পূৰ্বৰ বিলিয়াৰ্ড কক্ষটো (প্ৰথম মহলাত), মুখ্য চিৰি, বৃহৎ নৃত্য হল আৰু দ্বিতীয় মহলাৰ কিছু আৱাসিক কোঠা আছে। প্ৰাসাদৰ কেন্দ্ৰীয় অংশতেই ইয়াৰ আটাইতকৈ আকৰ্ষণীয় সজ্জা সংৰক্ষিত হৈ আছে। ইয়াত দেৱালৰ চিত্ৰ, ছাদৰ শিল্পসমৃদ্ধ প্লাফন, বগা আৰু গুলপীয়া মাৰ্বলৰ অগ্নিকুণ্ড, টাইলচেৰে সজোৱা চৌকা আৰু কাঠৰ খোদাই কৰা অলংকৰণ দেখা যায়। এই কাঠৰ খোদাই মুখ্য চিৰি আৰু পুথিভঁৰাল দুয়ো ঠাইতে সংৰক্ষিত হৈ আছে। কেনিগৰ সময়ত এই পুথিভঁৰালটো বিলিয়াৰ্ড কক্ষ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।^৪

প্ৰাসাদৰ বাওঁফালৰ বা পশ্চিমীয়া অংশটো গৃহস্থালি আৰু আৱাসিক অংশ। প্ৰথম মহলাত পাকঘৰ আছে, য'ত প্ৰাসাদৰ মালিকসকলৰ বাবে খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা চৌকাটো এতিয়াও সংৰক্ষিত হৈ আছে। দ্বিতীয় মহলাত আৱাসিক কোঠাসমূহ আছে, যিবোৰ যক্ষ্মা ছেনেটৰিয়ামৰ সময়ত ৰোগীসকলৰ স্থায়ী বাসস্থান হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

সোঁফালৰ বা পূবীয়া অংশটো দুমহলীয়া কাঁচেৰে আৱৰা এটা গ্যালাৰী। ২০শ শতিকাৰ ২০ৰ দশকত যক্ষ্মা ছেনেটৰিয়ামৰ প্ৰয়োজনত ছোভিয়েট কৰ্তৃপক্ষই এই অংশটো সংযোজন কৰিছিল। এই সংযোজনটো প্ৰাসাদৰ মূল শৈলীৰ সৈতে মিলাই শক্তিশালী কংক্ৰিটেৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল আৰু ই সমগ্ৰ স্থাপত্য-সমষ্টিটোক অধিক সমমিত ৰূপ দিছিল। প্ৰথম মহলাত এটা থিয়েটাৰ হল স্থাপন কৰা হৈছিল। দ্বিতীয় মহলাত যক্ষ্মা ৰোগীসকলে সূৰ্যস্নান কৰিছিল আৰু মুকলি বতাহ উপভোগ কৰিছিল।^৫

বৰ্তমানৰ অৱস্থা

২০০১ চনত প্ৰাসাদৰ মুখ্য সন্মুখভাগ মেৰামতি কৰা হৈছিল। অৱশ্যে উত্তৰ সন্মুখভাগ এতিয়াও জৰাজীৰ্ণ অৱস্থাত আছে। ২০০২ চনৰ পৰা প্ৰাসাদটোত বৰষুণৰ পানী নিষ্কাশনৰ নলী নথকাৰ ফলত বৰষুণৰ পানী পোনপটীয়াকৈ দেৱালৰ ওপৰেৰে বৈ আহি প্ৰাসাদৰ অলংকৰণ আৰু চিত্ৰসমূহ ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰি আহিছে।

বৰ্তমান প্ৰাসাদত প্ৰৱেশৰ সুবিধা আছে। জমিদাৰী চৌহদৰ প্ৰৱেশদ্বাৰত প্ৰৱেশমূল্যৰ টিকট বিক্ৰী কৰা হয় আৰু দুৰ্গৰ হলসমূহত ফটো তোলাৰ বাবেও পৃথক টিকটৰ ব্যৱস্থা আছে। দুমহলীয়া বাৰাণ্ডা আৰু পশ্চিমীয়া অংশৰ বাহিৰে প্ৰায় সকলো কোঠাই পৰ্যটকৰ বাবে মুকলি।

ওম্ৰিয়ানা ক্ৰাইনা নামৰ দাতব্য ন্যাসৰ সহযোগত চেনি দুৰ্গ সংৰক্ষণ, পুনৰুদ্ধাৰ আৰু সংগ্ৰহালয়ত পৰিণত কৰাৰ এটা প্ৰকল্প আৰম্ভ কৰা হৈছে। প্ৰাসাদটোৰ সংৰক্ষণ আৰু ধ্বংসৰ পৰা সুৰক্ষাৰ বাবে নথিপত্ৰ প্ৰস্তুত কৰা আৰু বিভিন্ন ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হৈছে। একে সময়তে প্ৰাসাদ আৰু উদ্যান-সমষ্টিটো দীৰ্ঘম্যাদী ইজাৰাত দিয়াৰ বাবে নথিপত্ৰ প্ৰস্তুত কৰা হৈছে।

ভৱিষ্যতে শ্বাৰিভকা প্ৰাসাদত এটা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্কৃতি আৰু কলা কেন্দ্ৰ স্থাপনৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে। এই কেন্দ্ৰই সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান, প্ৰদৰ্শনী আৰু উৎসৱৰ জৰিয়তে ইউক্ৰেইন আৰু বিদেশৰ পৰ্যটকসকলক আকৰ্ষণ কৰাৰ লক্ষ্য ৰাখে।

কিংবদন্তি

চেনিৰ পাহাৰৰ কিংবদন্তি

এটা কিংবদন্তি অনুসৰি, এজন ধনী চেনি-উদ্যোগপতি স্থানীয় এগৰাকী সুন্দৰী যুৱতীৰ প্ৰেমত পৰিছিল আৰু তেওঁক বিয়া কৰাইছিল। তেওঁ নিজৰ পত্নীক সুখী কৰিবলৈ সকলো প্ৰকাৰে চেষ্টা কৰিছিল। কিছুদিনৰ পিছতে যুৱতীগৰাকী ক্ৰমাৎ দুৰ্বল হৈ পৰিবলৈ ধৰিলে। চিকিৎসকে তেওঁক যক্ষ্মা ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱা বুলি নিৰ্ণয় কৰিলে। সেই সময়ত এই ৰোগৰ কোনো ফলপ্ৰসূ চিকিৎসা নাছিল।

নিজৰ পত্নীৰ বাবে কেনিগে এটা উদ্ভিদ উদ্যান স্থাপনৰ নিৰ্দেশ দিয়ে। খোজকাঢ়ি ফুৰাৰ সময়ত তেওঁৰ পত্নীয়ে বিভিন্ন উদ্ভিদৰ সুগন্ধিৰে পৰিপূৰ্ণ বিশুদ্ধ বতাহ সেৱন কৰি নিজকে তুলনামূলকভাৱে ভাল অনুভৱ কৰিছিল। তাত এটা সুন্দৰ লিণ্ডেন গছৰ আলি ৰোপণ কৰা হৈছিল, যিটো আজিও সংৰক্ষিত হৈ আছে। আশ্চৰ্যজনকভাৱে এই আলিৰ লিণ্ডেন গছবোৰৰ ডালবোৰ কাষলৈ নাবাঢ়ি পপলাৰ গছৰ দৰে উৰ্ধ্বমুখীভাৱে বৃদ্ধি পায়।

পত্নীৰ হাতত অতি কম সময় বাকী থকা বুলি জানি কেনিগে তেওঁৰ কোনো ইচ্ছা পূৰণ কৰাত কৃপণালি কৰা নাছিল। এবাৰ তেওঁৰ পত্নীয়ে গ্ৰীষ্মকালত বৰফৰ স্লেজত উঠি ফুৰাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিলে। তেতিয়া কেনিগে তেওঁৰ প্ৰিয় পাহাৰটো টন টন চেনিৰে ঢাকি দিয়াৰ নিৰ্দেশ দিলে, যাতে তেওঁ তাত স্থানীয় শিশুসকলৰ সৈতে স্লেজত উঠিব পাৰে।

প্ৰেমৰ শিলৰ কিংবদন্তি

কেনিগে প্ৰায়ে তেওঁৰ পত্নীক সাগৰৰ পাৰৰ স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰসমূহলৈ পঠিয়াইছিল। এজন ব্যৱসায়ী হিচাপে তেওঁ নিজে ব্যস্ত থকাৰ বাবে তেওঁৰ সৈতে যাব নোৱাৰিছিল। তেনে এটা ভ্ৰমণৰ সময়ত তেওঁৰ পত্নীৰ এজন পুৰুষৰ সৈতে গভীৰ প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক গঢ়ি উঠে, যিটো পিছলৈ বিশ্বাসঘাতকতাত পৰিণত হয়।

কেনিগে এই ঘটনাৰ কথা জানিব পাৰিছিল যদিও তেওঁ পত্নীক কোনো অভিযোগ কৰা নাছিল। তাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁ সেই শিলটো প্ৰাসাদলৈ অনাৰ নিৰ্দেশ দিলে, য'ত তেওঁৰ পত্নীয়ে তেওঁৰ প্ৰেমিকৰ সৈতে সময় কটাইছিল, আৰু শিলটো উদ্যানত স্থাপন কৰালে। ই আছিল তেওঁৰ নীৰৱ অভিযোগ আৰু বৈবাহিক বিশ্বাসঘাতকতাৰ এটা স্মাৰক। আজিও সেই অদ্ভুত শিলটো উদ্যানৰ এটা আলিত দেখা যায়।

উৎস

• ইউক্ৰেইনৰ সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ তথ্য প'ৰ্টেল — শ্বাৰিভকা দুৰ্গ
• শ্বাৰিভকা প্ৰাসাদ
• শ্বাৰিভকা প্ৰাসাদ: মুকুতা নে ধ্বংসাৱশেষ?
• দোৰোহোভকাজ — শ্বাৰিভকা প্ৰাসাদৰ বিষয়ে প্ৰবন্ধ