শ্বাহ বেগম (সাক্ষৰ অৰ্থত 'ৰয়েল লেডী'; প্ৰায় ১৫৭০ – ৫ মে' ১৬০৫) ৰাজকুমাৰ চেলিমৰ (পৰৱৰ্তী সময়ত সম্ৰাট জাহাংগীৰ) প্ৰথম পত্নী আৰু মুখ্য পত্নী আছিল। চেলিমৰ প্ৰথম পত্নী হোৱাৰ বাবে তেওঁক জান-ই-কালান বুলি জনা গৈছিল। জন্ম-সূত্ৰে হিন্দু ৰাজকুমাৰী আছিল আৰু স্বামীৰ ৰাজসিংহাসনত বহাৰ কিছুসময়ৰ আগতেই তেওঁ আত্মহত্যা কৰিছিল।১২ ৰাজকুমাৰ চেলিম চুলতান-উন-নিছা বেগম আৰু খুছৰাউ মিৰ্জাৰ ডাঙৰ কন্যা আৰু পুত্ৰৰ মাতৃ আছিল।৩
পৰিয়াল
মানৱতী বাই,৪৫৬৭ জনপ্ৰিয়ভাৱে মান বাই নামেৰে জনাজাত,৮ আমেৰৰ শাসক ৰাজা ভাগৱত দাসৰ কন্যা।৯ ৰাজা মাধো দাসৰ ভগ্নী আৰু মৰিয়াম-উজ-জামানীৰ বোৱাৰী।১০
সৰুতে মান বাইৰ ১৫বছৰীয়া প্ৰথম খুলশালীয়েক প্ৰিন্স চেলিমৰ সৈতে বাগ্দান হৈছিল, এই মেচ সম্ৰাট আকবৰ আৰু তেওঁৰ পিতৃ মৰিয়ামৰ ভাতৃ ৰাজহ ভগৱান দাস কচ্চ্ৱাহৰ পত্নী মৰিয়াম-উজ-জামানীয়ে আয়োজন কৰিছিল।১১১২ মান বাইক সৌন্দৰ্য্য, কৃপা আৰু উচ্চ আদৰ্শৰ লগতে ৰাজকীয় বংশৰে সমৃদ্ধ এগৰাকী বাঞ্ছনীয় কইনা বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।১৩
বিবাহৰ নিষ্পত্তি বিছ মিলিয়ন টাংকা নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল।১৪ ইম্পেৰিয়েল শোভাযাত্ৰাটোৱে বিৰল আৰু পছন্দৰ কাপোৰেৰে ঢাকি থোৱা ৰাস্তাৰে যাত্ৰা কৰাৰ সময়ত সম্ৰাটে কইনাৰ আৱৰ্জনাবোৰৰ ওপৰত সোণ আৰু ৰত্ন সিঁচৰতি কৰিলে। তেওঁৰ ঘৰখনক সন্মান জনোৱাৰ বাবে আকবৰ আৰু চেলিমে নিজেই কইনাৰ পাল্কী নিজৰ কান্ধত লৈ কিছু দূৰলৈ লৈ গৈছিল।১৫ মৰিয়াম জামানীয়ে দম্পতীহালক ১২,০০০,০০০ ₹ মূল্যৰ উপহাৰ উপহাৰ দিয়ে।১৬
এই দম্পতীৰ দুটা সন্তান আছিল চুলতান-উন-নিছা বেগম (২৫ এপ্ৰিল ১৫৮৬ আৰু মৃত্যু ৫ ছেপ্টেম্বৰ ১৬৪৬)১৭ আৰু এজন পুত্ৰ খুছৰাউ মিৰ্জা (১৬ আগষ্ট ১৫৮৭ – ২৬ জানুৱাৰী ১৬২২)। পুত্ৰৰ জন্ম, জন্মৰ লগে লগে মান বাইক শ্বাহ বেগম অৰ্থাৎ "ৰজাৰ ভদ্ৰমহিলা"ৰ সন্মানীয় উপাধি প্ৰদান কৰা হয়।১৮১৯
জাহাংগীৰৰ প্ৰতি থকা নিষ্ঠা আৰু আন্তৰিক ভক্তিৰে তেওঁ তাৰ হৃদয়ত এক বিশেষ স্থান লাভ কৰিছিল। জাহাংগীৰে তেওঁক অত্যন্ত মৰম কৰিছিল আৰু তেওঁক নিজৰ মুখ্য পত্নী হিচাপে নিযুক্তি দিছিল আৰু তেওঁ তেওঁৰ প্ৰতি থকা মোহ আৰু মৰমৰ বিষয়ে তেওঁৰ স্মৃতিগ্ৰন্থত লিখিছিল।২০
মৃত্যু
১৬০৫ চনলৈকে শ্বাহ বেগমৰ পুত্ৰ খুছৰৌ মিৰ্জাই নিজৰ পিতৃ আকবৰৰ শাসনৰ বিৰুদ্ধে মুকলি বিদ্ৰোহ কৰিছিল, লগতে তেওঁৰ নিজৰ ভাতৃ মাধো সিংও। সময়ে সময়ে উন্মাদনাত ভুগি থকা শ্বাহ বেগমে খুছৰাউৰ পিতৃৰ প্ৰতি আনুগত্যক উৎসাহিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। শেষত তাই সংঘাতৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিব নোৱাৰিলে। ১৬০৫ চনৰ ৫ মে'ত তেওঁ আফিঙৰ মাৰাত্মক অতিমাত্ৰা সেৱন কৰে।২১২২
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ ranasafvi. (2020-05-14). Shah Begum's Cenotaph in Khusrau Bagh, Allahabad. Rana Safvi
- ↑ Sarin, Hemant. (2019-03-19). Shah Begum's Tomb in Allahabad · #TheseMughalWomen. The Heritage Lab
- ↑ (2013-05-25). An impressive empress. The Hindu
- ↑ Others, Muzaffar H. Syed &. (2022-02-20). History of Indian Nation: Medieval India. K. K. Publications. পৃ. 138
- ↑ Shams, Iftekhar Ahmed. (2023-02-07). The Kingdom of the Moghuls: the rulers, who created history. Dr. Iftekhar Ahmed Shams. পৃ. 66, 133–134. ISBN 979-8-4494-7693-7
- ↑ Fisher, Michael. (2015-10-01). A Short History of the Mughal Empire. Bloomsbury Publishing. পৃ. 87, 145–147. ISBN 978-0-85772-777-0
- ↑ Dhir, Krishna S. (2022-01-01). The Wonder That Is Urdu. Motilal Banarsidass. ISBN 978-81-208-4301-1
- ↑ Prasad, Ishwari. (1974). The Mughal Empire. Chugh Publications. পৃ. 294
- ↑ (2004). The Proceedings of the Indian History Congress - Volume 64. Indian History Congress. পৃ. 598
- ↑ Flores, Jorge. (20 November 2015). The Mughal Padshah: A Jesuit Treatise on Emperor Jahangir's Court and Household. Brill. পৃ. 91 n. 23. ISBN 978-9-004-30753-7
- ↑ Mehta, Jaswant Lal. (1984). Advance Study in the history of Medieval India:Mughal Empire. Sterling Publisher Private Limited. পৃ. 411. ISBN 978-81-207-1015-3
- ↑ Lal, Muni. (1988). Mughal Glory. Konark Publishers, Delhi. পৃ. 87. ISBN 8122000762
- ↑ Beveridge, H. (1907). The Akbarnama Of Abul Fazl Vol. 3. পৃ. 678
- ↑ Ojha, P. N. (1975). North Indian social life during Mughal period. Oriental Publishers & Distributors. পৃ. 131
- ↑ Prasad 1930, পৃ. 29-30
- ↑ Lal, Muni. (1988). Mughal Glory. Konark Publishers Pvt Ltd. পৃ. 87
- ↑ Jahangir, Emperor; Thackston, Wheeler McIntosh. (1999). The Jahangirnama: memoirs of Jahangir, Emperor of India. Freer Gallery of Art and the Arthur M. Sackler Gallery, Smithsonian Institution; New York: Oxford University Press. পৃ. 7 n. 20, 29 n. 36. ISBN 978-0-19-512718-8
- ↑ Sharma, S. R. (1999). Mughal Empire In India: A Systematic Study Including Source Material, Volume 2. Atlantic Publishers & Dist. পৃ. 310. ISBN 978-8-171-56818-5
- ↑ Nicoll, Fergus. (2009). Shah Jahan: The Rise and Fall of the Mughal Emperor. Penguin Books India. পৃ. 26. ISBN 978-0-670-08303-9
- ↑ Rogers. (1909). The Tūzuk-i-Jahāngīrī or Memoirs of Jahāngīr, Volume 2. Royal Asiatic Society, London. পৃ. 13
- ↑ Jahangir, Emperor; Thackston, Wheeler McIntosh. (1999). The Jahangirnama: memoirs of Jahangir, Emperor of India. Freer Gallery of Art and the Arthur M. Sackler Gallery, Smithsonian Institution; New York: Oxford University Press. পৃ. 51. ISBN 978-0-19-512718-8
- ↑ (1907). Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland. Cambridge University Press for the Royal Asiatic Society. পৃ. 604
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “শ্বাহ বেগম” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৫৯৩৮০৪ (২৫ মাৰ্চ ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।