যদুনাথ ভট্টাচাৰ্য

যদুনাথ ভট্টাচাৰ্য বা যদু ভট্ট (Jadunath Bhattacharya; ১৮৪০ – ৪ এপ্ৰিল ১৮৮৩) এজন ভাৰতীয় সংগীতজ্ঞ আৰু ঊনবিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ।^১২ কবিৰ ভাষাত তেওঁ " ঐশ্বৰিক হাতৰ গৰাকী" আছিল।^৩ তেওঁ বিষ্ণুপুৰ ঘৰানাৰ সংগীতক নিজৰ স্বকীয়তাৰে সমৃদ্ধ কৰি দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত ইয়াৰ সৌন্দৰ্য্য আৰু সোৱাদ বিয়পাই নিজৰ অতুলনীয় খ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল আৰু বংগৰ গৌৰৱ বৃদ্ধি কৰিছিল।^৪

বংকিমচন্দ্ৰ আৰু ৰবীন্দ্ৰনাথৰ ওপৰত যদু ভট্টৰ প্ৰভাৱ

ঊনবিংশ শতিকাৰ মাজভাগত ধ্ৰুপদ কিংবদন্তী যদু ভট্টই বংকিম চন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায় আৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ দৰে দিগগজক শিক্ষাপ্ৰদানৰ সময়ত তানপুৰা সংগত কৰিছিল।^৫

বংকিম চন্দ্ৰ যদু ভট্টৰ সংগীত শিষ্য আছিল। ভট্টই নৈহাটীৰ ভাটপাৰাত থকা বংকিম চন্দ্ৰৰ ঘৰলৈ গৈছিল। তেওঁ "বংগৰ জাতীয় সংগীত" বন্দে মাতৰমৰ প্ৰথম সুৰকাৰ। তেওঁ প্ৰথমে ত্ৰিতালৰ কাফি ৰাগত এই গীতটোৰ সুৰাৰোপ কৰিছিল।^৬

উত্তৰাধিকাৰ

যদুনাথ ভট্টাচাৰ্যই ব্যৱহাৰ কৰা ১৭৭ বছৰীয়া তানপুৰা বৰ্তমান কলকাতা সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষিত হৈ আছে।^৭৮ বাঁকুৰাৰ বিষ্ণুপুৰ চহৰত তেওঁৰ স্মৃতিত এটা যদুভট্ট মঞ্চ আৰু মাৰ্বলৰ আৱক্ষ মূৰ্তি স্থাপন কৰা হৈছে।

জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত

ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক নিৰেন লাহিড়ীয়ে যদু ভট্ট (১৯৫৪) নামৰে এখন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰে, যিখন ছবিয়ে ২য় ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।^৯