ম (বঙালী লিপিত ম, আই-পি-এ:/mɔ/) বঙালী ব্যঞ্জনবৰ্ণমালাৰ ২৫তম্ আখৰ।১ ই এটি ব্যঞ্জনবৰ্ণ, অৰ্থাৎ ম উচ্চাৰণ কৰোঁতে হাওঁফাওঁৰ পৰা অহা বায়ু মুখত ক'ৰবাত নহয় ক'ৰবাত বাধিত হৈছে।
স্বৰবৰ্ণৰ লগত যোগ হ'লে
আ-- মা
ই-- মি
ঈ-- মী
উ-- মু
ঊ-- মূ
ঋ-- মৃ
এ-- মে
ঐ-- মৈ
ও-- মো
ঔ-- মৌ
"ম"ৰে আৰম্ভ শব্দ
- মা (মা)
- মন (মন)
- মন্দির (মন্দিৰ)
- মেঘ (মেঘ)
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ www.omniglot.com/writing/bengali.htm ত দিয়া ক্ৰম অনুসৰি
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “ম (বঙালী)” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৩৭২৪০৪ (২৬ জুলাই ২০২৩)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।