মেৰী ক্ৰুক

মেৰী ক্ৰুক ( fl. 1657–1692) এগৰাকী আইৰিছ মুদ্ৰক আৰু গ্ৰন্থ বিক্ৰেতা আছিল।^১

জীৱন

লণ্ডনত জন্মগ্ৰহণ কৰা মেৰী ক্ৰুক হাবাৰডেশ্বাৰ এডমণ্ড টুকৰ কন্যা। আয়াৰলেণ্ডৰ ৰজাৰ ছপাশাল জন ক্ৰুকক বিয়া কৰাইছিল। তেওঁলোকৰ চাৰিজন পুত্ৰ আৰু তিনিগৰাকী কন্যা সন্তান আছিল। ১৬৬৯ চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত ক্ৰুকৰ ভাতৃ বেঞ্জামিন টুকে আয়াৰলেণ্ডত ৰজাৰ ছপাশালৰ পেটেণ্ট লাভ কৰে। তেওঁ এই পেটেণ্ট ক্ৰুক আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ জন আৰু এণ্ড্ৰুৰ বাবে আস্থাত ৰাখিছিল, যিসকল এতিয়াও নাবালক আছিল। ব্যাৱহাৰিকভাৱে ইয়াৰ অৰ্থ আছিল যে ক্ৰুক ৰজাৰ মুদ্ৰক হৈ পৰিছিল আৰু আয়াৰলেণ্ডত কিতাপ ছপা, বন্ধা আৰু বিক্ৰীৰ ওপৰত একচেটিয়া অধিকাৰ লাভ কৰিছিল।^১২ ইয়াৰ ফলত তেওঁ ১৭৪০ চনত জেন জোনছৰ সৈতে তথ্যমতে আয়াৰলেণ্ডৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন মহিলা মুদ্ৰক হিচাপে পৰিগণিত হয়।^৩

ক্ৰুক ডাবলিনৰ তিনিটা চৌহদৰ পৰা, ১৬৭০ চনৰপৰা ১৬৭৮ চনলৈকে কেছল ষ্ট্ৰীটৰ পৰা, ১৬৭৮ চনৰপৰা ১৬৮৩ চনলৈকে কিংছ প্ৰিণ্টিং হাউছৰ পৰা, স্কিনাৰ ৰোৰপৰা আৰু তাৰ পিছত ১৬৮৩ চনৰপৰা ১৬৮৫ চনলৈকে অৰমণ্ড কুৱেৰপৰা কাম কৰিছিল। ১৬৭৭ চনত লণ্ডনৰ ষ্টেচনাৰ্ছ কোম্পানীক ৰূপৰ কাপ এটা দিছিল আৰু লণ্ডনত থকা তেওঁৰ এপ্ৰেণ্টিছসকলক মুকলি কৰি দিয়া হৈছিল। ক্ৰুক'ৰ ছপাৰ উৎপাদন আছিল অসাধাৰণ আৰু তেওঁৰ মানদণ্ড কম আছিল, একে সময়তে তেওঁৰ পুত্ৰসকলৰ বাবে ব্যৱসায়টো বজাই ৰাখিছিল আৰু তেওঁৰ বজাৰত বেদখল কৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বী প্ৰিণ্টাৰসকলক প্ৰতিহত কৰিছিল। ১৬৭১ চনত ছপা নিষিদ্ধ হোৱা থমাছ ব্লেডেনৰ বিৰুদ্ধে লৰ্ড লেফটেনেণ্টৰ ওচৰত আবেদন দাখিল কৰে আৰু ১৬৭৩ চনত তেওঁৰ প্ৰেছটো ৰজাৰ ছপাকাৰে আদেশ অনুসৰি নিজৰ কৰি লয়। ১৬৮০ চনত তেওঁ জোচেফ ৰেৰ বিৰুদ্ধে আৰু এখন আবেদন দাখিল কৰে, য'ত তেওঁ সফল হয় যদিও তেওঁ আওকাণ কৰে।^১২ ক্ৰুকে যেতিয়া ব্যৱসায়টো উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে লাভ কৰিছিল তেতিয়া ই বহুত ঋণী আছিল, তেওঁৰ নেতৃত্বৰ সৈতে ই লাভজনক হৈ পৰিছিল যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ পুত্ৰসকলে তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী হৈছিল।^৪

টুক আৰু ক্ৰুকৰ পুত্ৰ জন ১৬৭১ চনৰ মাৰ্চ মাহত আয়াৰলেণ্ডৰ যৌথ ৰজাৰ ছপাশাল হয়, যিটো পদ তেওঁলোকে জীৱনৰ বাবে গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৬৭১ চনৰ আগষ্ট মাহত টুকে ক্ৰুক আৰু তেওঁৰ পুত্ৰসকলৰ বাবে ডীডৰদ্বাৰা কাৰ্যালয়টোৰ ট্ৰাষ্টীশ্বিপ ঘোষণা কৰে। বয়স হোৱাৰ লগে লগে ক্ৰুকে নিজৰ পুত্ৰসকলক অংশীদাৰিত্বৰে লৈ যায়, ১৬৭৯ চনত জন আৰু ১৬৮০ চনত এণ্ড্ৰুক, লাভৰ আধা অংশ নিজৰ আৰু আন সন্তানৰ বাবে, ডীডৰদ্বাৰা আৰু এক চতুৰ্থাংশকৈ পুত্ৰসকলৰ হাতত ৰাখিলে যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে ব্যৱসায়টো বজাই ৰাখিছিল। ১৬৮১ চনত তেওঁ স্কিনাৰ ৰো ছপাশালটো পুত্ৰসকলৰ হাতলৈ স্থানান্তৰিত কৰে, আনহাতে তেওঁ অৰমণ্ড কুৱেৰপৰা কাম কৰি থাকে। ১৬৮৩ চনত তেওঁৰ পুত্ৰজনৰ মৃত্যু হয় আৰু ক্ৰুকক প্ৰশাসনৰ অনুমতি দিয়া হয়।^১২

ক্ৰুক আৰু এণ্ড্ৰুৰ মাজত বিবাদৰ সৃষ্টি হয়, যাৰ ফলত তাই তেওঁৰ নাম চৰকাৰী নথি-পত্ৰৰপৰা আঁতৰাই পেলায় আৰু এণ্ড্ৰুৱে তেওঁৰ সৈতে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি নিজৰ স্কিনাৰ ৰ' ছপাশাল চলায়। ৰজাৰ ছপাশালৰ পেটেণ্ট অধিকাৰৰ বাবে আলোচনা কৰিবলৈ এণ্ড্ৰুৱে ১৬৮৪ চনৰ ৩ নৱেম্বৰত ৰাজকোষৰ আদালতত ক্ৰুকৰ বিৰুদ্ধে দুখন বিল দাখিল কৰে। ১৬৮০ চনৰ ডীডৰ কথা উল্লেখ কৰি তাই উত্তৰ দিলে য’ত তাইৰ পুত্ৰসকলে যেতিয়ালৈকে ব্যৱসায়ত জড়িত হৈ থাকে তেতিয়ালৈকে প্ৰেছৰ লাভৰ অংশীদাৰ হ’ব পাৰে, তেওঁ অভিযোগ কৰিছিল যে তেওঁলোকে ব্যৱসায়টোক অৱহেলা কৰিছিল, ষ্টক-ইন-ট্ৰেডত অপচয় কৰিছিল আৰু এণ্ড্ৰুৱে তেওঁৰ প্ৰেছৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষ প্ৰতিযোগিতাত নিজৰ প্ৰেছটো স্থাপন কৰিছিল। ১৬৮৫ চনত চুক্তিত উপনীত হয় আৰু সেই বছৰতে ক্ৰুক অৱসৰ লয় আৰু পেটেণ্ট প্ৰদানৰ কাম ক্ষিপ্ৰতাৰে লণ্ডনলৈ যায়। ১৬৮৬ চনত এণ্ড্ৰুক ইয়াৰ সহযোগী এণ্ড্ৰু হেলশ্বামক টুকেক ৰজাৰ মুদ্ৰক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। ১৬৮৫ চনৰ ২৩ জুনত ক্ৰুকে উইল কৰিছিল।^১২