মুৰাসুৰ

মুৰাসুৰ হিন্দু শাস্ত্ৰত উল্লেখ কৰা অতি শক্তিশালী অসুৰ (দানৱ),^১ যিয়ে নৰকাসুৰৰ সৈন্যবাহিনীত সেনাপতি হিচাপে কাম কৰে। প্ৰাগজ্যোতিষৰ দুষ্ট দানৱ ৰজা নৰকাসুৰ আৰু শ্ৰীকৃষ্ণৰ সৈতে যুদ্ধৰ সময়ত মুৰাৰ মৃত্যু হয়

জীৱনী

মুৰৰ জন্ম কাশ্যপ ঋষি আৰু তেওঁৰ পত্নী দনুৰ ঘৰত হয়। ডেকা অৱস্থাত মুৰ এবাৰ দেৱতাৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধত মৃত্যু হোৱা অসুৰ আৰু দানৱৰ মৃতদেহৰ দমৰ সম্মুখীন হয়। যি যুদ্ধত ইমানবোৰ অসুৰ নিহত হৈছিল, তাৰ পিছৰ পৰিস্থিতিৰ দৃশ্যই তেওঁক স্তম্ভিত কৰি তোলে আৰু তেওঁ শোকে আৱৰি ধৰে। তেৱোঁ এদিন যুদ্ধত মৃত্যুবৰণ কৰিব বুলিও ভয় কৰে। গতিকে তেওঁ বহু বছৰ ধৰি তপস্যা কৰি ভগৱান ব্ৰহ্মাৰ বৰলাভ কৰে যি তেওঁৰ প্ৰাক্তন পিতৃ-মাতৃও। অৱশেষত ব্ৰহ্মা তেওঁৰ সন্মুখত উপস্থিত হৈ তেওঁক বৰদান আগবঢ়ায়। মুৰই যুদ্ধত আনকি অমৰ দেৱতাৰ বিৰুদ্ধেও অজেয় হোৱাৰ বৰ বিচাৰে। বিশেষ শক্তি লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ যক্ষ আৰু গন্ধৰ্বক যুদ্ধত পৰাস্ত কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ দেৱতাক প্ৰত্যাহ্বান জনায়, কিন্তু কোনেও তেওঁক বাধা দিবলৈ সাহস নকৰে। গতিকে তেওঁ অমৰাৱতীলৈ যায় য'ত ইন্দ্ৰই আকাশ শাসন কৰে আৰু ইন্দ্ৰৰ ৰাজ্য জোৰকৈ দখল কৰে। মুৰই ইন্দ্ৰৰ বজ্ৰ আৰু ঐৰাৱতকো দখল কৰে। সকলো দেৱে আতংকিত হৈ আকাশৰ পৰা নিৰ্বাসিত হয়। বহু বছৰ ধৰি মুৰাসুৰ সৰগৰ ৰজা হিচাপে বিনা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰে শাসন কৰে আৰু তেওঁৰ শাসনত সকলো অসুৰ আৰু দানৱ সমৃদ্ধিশালী হয়।

ইমান সফলতা লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ বৰৰ শক্তিৰ বাবে অত্যন্ত অহংকাৰী হৈ পৰে। ক্ষমতাত উন্মাদ হৈ তেওঁ ভগৱান বিষ্ণুক প্ৰত্যাহ্বান জনাবলৈ বৈকুণ্ঠলৈ যায়। কিন্তু তাত উপস্থিত হোৱাৰ লগে লগে তেওঁ গম পায় যে শ্ৰী কৃষ্ণ বিষ্ণুৰ অৱতাৰ হিচাপে জন্ম লৈছিল আৰু আন এজন শক্তিশালী দানৱ ৰজা নৰকাসুৰে শাসন কৰা প্ৰাগজ্যোতিষ ৰাজ্যত আক্ৰমণ কৰিবলৈ ওলাইছে।

মুৰই পৃথিৱীলৈ গৈ নৰকাসুৰৰ সেনাপতি হৈ নিজৰ ৰাজ্য ৰক্ষা কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। নৰকাসুৰে পৃথিৱীৰ পৰা ১৬ হাজাৰ মহিলাক অপহৰণ কৰি বন্দী কৰি ৰখা বুলি কোৱা হয়। কিন্তু শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু সত্যভামাই নৰকৰ কুকৰ্মৰ কথা শুনি যুদ্ধত তেওঁক পৰাস্ত কৰি ১৬,০০০ বন্দী ৰাজকুমাৰীক মুক্ত কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। শ্ৰীকৃষ্ণয়ো মুৰাসুৰৰ সান্নিধ্য আৰু তেওঁৰ বিশেষ শক্তিৰ বিষয়ে অৱগত। গতিকে তেওঁ সত্যভামা (ভূদেৱীৰ অৱতাৰ)ক লগত লৈ মুৰা আৰু নৰকাসুৰৰ সংযুক্ত শক্তিক পৰাস্ত কৰে।^২৩ নৰকাসুৰ আৰু মুৰা দুয়োজনেই যুদ্ধত কৃষ্ণৰ দ্বাৰা নিহত হয়। এই কৃতিত্বৰ বাবে শ্ৰী কৃষ্ণই ‘মুৰাৰী’ (মুৰাৰ শত্ৰু) উপনাম লাভ কৰে। এই দিনটো অশুভৰ ওপৰত ভালৰ বিজয়ৰ প্ৰতীক আৰু হিন্দুসকলে প্ৰতি বছৰে দেৱালীৰ প্ৰথম দিনা নৰক চতুৰ্দশী হিচাপে পালন কৰে।

হিন্দু শাস্ত্ৰ

হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰত,^৪ ভাগৱত পুৰাণ^৫ আৰু বামন পুৰাণত মুৰাৰ কাহিনীৰ উল্লেখ পোৱা যায়।