মাচিলোট ভগৱতী

মাচিলোট ভগৱতী ( Muchilot Bhagavathi) উত্তৰ মালাবাৰৰ ভানিয়াৰ সম্প্ৰদায়ৰ টিউটেলাৰী দেৱতা।

শিৱালয় ষ্টোথ্ৰামত উল্লেখ কৰা ১০৮টা শিৱ মন্দিৰৰ সৈতে মিল থকা উত্তৰ কেৰালা ^১ত বিস্তৃত ১০৮টা মাচিলোট মন্দিৰ আছে। সকলো সৌন্দৰ্য্যৰে সজ্জিত মাচিলোট ভগৱতী সৌন্দৰ্য্যৰ দেৱীৰ দৰে আৰু বহুলভাৱে তেওঁক আটাইতকৈ বিশৃংখল আৰু ৰূপৱতী থেয়ম বুলি গণ্য কৰা হয়।^২ স্বতিকা ভৱত থকাৰ বাবে মাচিলোট ভগৱতীৰ কেৱল অতি মৃদু গতিবিধি। কলিয়ত্তম উৎসৱৰ সময়ত মাচিলোট ভগৱতী মন্দিৰত আন্না ধনম (খাদ্য পৰিবেশন) অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।^৩

কিংবদন্তি

মাচিলোট ভগৱতীৰ উৎপত্তিৰ বিভিন্ন কিংবদন্তি তেওঁৰ পৰাই আৰম্ভ হয় তিতা কেৰেলাৰ তালিপৰম্বাৰ ওচৰৰ পেৰিংগেলুৰ গাঁৱৰ উচ্চতম জাতিৰ সৈতে জড়িত ঘৰ মণিয়োট্টু মানত এগৰাকী ব্ৰাহ্মণ মহিলা হিচাপে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।^৪

জনপ্ৰিয় মৌখিক জ্ঞানত কোৱা হৈছে যে পঢ়া-শুনাৰ অন্ত পৰাৰ পিছত আৰু বাগ্দানৰ আগতে পেৰিংগেলুৰৰ জ্যেষ্ঠ গুৰু (পেৰিংগেলুৰ মুতা গুৰুক্কাল, এজন ব্ৰাহ্মণ) আৰু তেওঁৰ শিষ্যসকলে বৈদিক বিষয়ত তেওঁৰ কৰ্তৃত্বক প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল। তাই তেওঁলোকক সকলো ধৰণৰ বিতৰ্কত পৰাস্ত কৰিছিল আৰু পিছত তেওঁৰ জ্ঞানক লৈ ঈৰ্ষা কৰি তেওঁলোকে ছোৱালীজনীক সুধিছিল যে আটাইতকৈ বেছি কষ্ট আৰু আটাইতকৈ বেছি আনন্দ কি? তাই উত্তৰ দিলে যে সিহঁতে ক্ৰমে সন্তান জন্ম দিছে আৰু প্ৰেমৰ সৃষ্টি কৰিছে।^৫ তাৰ পিছত গুৰুক্কে তাইৰ কুমাৰীত্বক প্ৰত্যাহ্বান জনাই যুক্তি দিছিল যে তাই এই কথা অনুভৱ নকৰাকৈ জানিব নোৱাৰে। ঘৰৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰি কৰিভেল্লুৰ মন্দিৰত আশ্ৰয় লৈ তৎক্ষণাত মহান দেৱতা শিৱক আত্মহত্যাৰ জৰিয়তে লগ পোৱাৰ সংকল্প লয়। জ্বলি থকা কয়লাৰ বিচনাত থিয় হৈ থাকোঁতে বানীয়া জাতিৰ এজন সদস্যই ৰায়ৰমংগলম মন্দিৰত তেল যোগান ধৰাৰ বাবে থুথিকা(তেলৰ পাত্ৰ) লৈ গৈ আছিল, তাই তেওঁক অনুৰোধ কৰিলে যে তাইৰ ওপৰত নাৰিকল তেল ঢালি দি তাইক দাহ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে। শিৱৰ আশীৰ্বাদত তেওঁ দেৱী হিচাপে জগতলৈ ঘূৰি আহি পৃথিৱীত বিচৰণ কৰিবলৈ ধৰিলে।^৬

আখ্যান অনুসৰি মাচিলোট পদনায়াৰ—মাচিলোট বংশৰ এজন ৱানিয়া আৰু ৰজা কোলাথিৰীৰ সৈনিক—আৰু তেওঁৰ পত্নী পদনায়তীয়ে তেওঁৰ উপস্থিতি অনুভৱ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।^৬ পদনায়াৰৰ পত্নীয়ে ঘৰৰ কুঁৱাৰ পৰা পানী উলিয়াই থাকোঁতে কুঁৱাটোত মাচিলোট ভগৱতীৰ আবিৰ্ভাৱ দেখিলে। ইয়াৰ পিছত ছোৱালীজনীক জ্বলাই দিয়া তেলখিনি ৰখা পাত্ৰটো উৰিবলৈ ধৰিলে। পিছদিনা মুচিলোট পদনায়াৰে দেখিলে যে তেওঁৰ ঘৰৰ সন্মুখৰ কলগছজোপা মৰি গৈছে; যেতিয়া তেওঁ গছজোপা কাটি অস্ত্ৰ বনাবলৈ সিদ্ধান্ত লৈছিল, তেতিয়া দেৱীয়ে তেওঁৰ উপস্থিতি তেওঁৰ আগত দৃশ্যমান কৰি তুলিছিল। তেতিয়া পদনায়াৰৰ দৰ্শন হ’ল যে কুমাৰীৰ আত্মাক ভগৱান শিৱই তেওঁৰ মাজত বাস কৰিবলৈ উভতাই পঠিয়াইছে। তেওঁলোকে দেৱীক ঘৰৰ পশ্চিম কোঠাৰ ৰূপৰ বুকুত ৰাখিছিল,^৭ সেয়েহে বাণী সম্প্ৰদায়ৰ সৈতে জড়িত আছিল। মাচিলোট্টু ৱানিয়ান আৰু তেওঁৰ সমাজৰ আন লোকসকলে দেৱীক নিজৰ পৰিয়ালৰ দেৱতা হিচাপে পূজা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। এইদৰে দেৱীগৰাকীক মাচিলোট ভগৱতী নামেৰে জনাজাত হয়।^৮

কিন্তু স্থানীয় মৌখিক কিংবদন্তিতকৈ অধিক কৰ্তৃত্বশীল মাচিলোট ভগৱতীৰ পবিত্ৰ পাণ্ডুলিপি (পট্টোলা) অনুসৰি মুচিলোট ভাগৱতী হৈছে ত্ৰেতাযুগৰ সীতা দেৱী, দ্বাৰাপ যুগৰ মায়া দেৱী আৰু বিশ্বামিত্ৰ মহাঋষিৰ আগত উপস্থিত হোৱা গায়ত্ৰী দেৱীৰ কলিযুগ অৱতাৰ। ভগৱান শিৱই মানুহৰ মংগলৰ বাবে এই শক্তিশালী দেৱীক সৃষ্টি কৰি "অটা থাণ্ডেন" নামৰ সোণালী ৰথত উঠি পৃথিৱীলৈ পঠিয়াইছিল। পৃথিৱী ভ্ৰমণ কৰি থাকোঁতে তেওঁ মুচিলোট পদা নাইৰৰ পডিপ্পুৰাত জিৰণি লৈছিল, যিজন বাণীৰ মাজত মুচিলোট বংশৰ এজন সৈনিক আছিল।^৬

উত্তৰ কেৰালাত বিস্তৃত ১০৮টাতকৈও অধিক মাচিলোট মন্দিৰ আছে,^১ ইয়াৰে অধিকাংশই কান্নুৰ জিলাত। এই ১০৮টা মন্দিৰৰ ভিতৰত প্ৰথম সাতটা মন্দিৰক "আৰুদাম" বা Most revered বুলি গণ্য কৰা হয়।