বুগ্গা ৰামালিংগেশ্বৰ স্বামী মন্দিৰ

বুগ্গা ৰামালিংগেশ্বৰ স্বামী মন্দিৰ (Bugga Ramalingeswara Swamy Temple) হৈছে অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ অনন্তপুৰ জিলাৰ তাদিপাত্ৰীৰ পেন্না নদীৰ দক্ষিণ পাৰত অৱস্থিত এটা শিৱ মন্দিৰ।^১ ১৪৯০ চনৰ পৰা ১৫০৯ চনৰ ভিতৰত বিজয়নগৰ সাম্ৰাজ্যৰ দিনত গুট্টি-গাণ্ডীকোটা অঞ্চলৰ এজন মুখীয়াল পেম্মাছানি ৰামলিংগ নায়ুডু প্ৰথমে এই মন্দিৰটো নিৰ্মাণ কৰিছিল।^২

ইয়াৰ উপাস্য দেৱতা হৈছে লিংগ, যাক ‘স্বয়ম্ভু’ (প্ৰাকৃতিকভাৱে হোৱা বা স্ব-উৎপত্তি) বুলি গণ্য কৰা হয়।^১ বিষ্ণু মন্দিৰৰ সন্মুখত মন্দিৰটোৰ সাতটা সৰু সৰু স্বাধীন স্তম্ভ আছে আৰু ইয়াত আঘাত কৰিলে ইহঁতে 'সপ্তস্বৰ' (সাতটা সংগীতৰ টোকা) উৎপন্ন কৰে।^৩ মন্দিৰৰ গোপুৰামসমূহ অসম্পূৰ্ণ আৰু স্থাপত্য ইতিহাসবিদ জেমছ এণ্ডাৰছনে ইয়াক ‘আশ্বৰ্যকৰ’ বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল।^৪

বিৱৰণ

বুগ্গা ৰামালিংগেশ্বৰ স্বামী মন্দিৰ তাদিপাত্ৰী ৰেলৱে ষ্টেচনৰ পৰা ৪ কিলোমিটাৰ (২.৫ মাইল) দূৰত। সম্ভৱতঃ ১৪৯০ চনৰ পৰা ১৫০৯ চনৰ ভিতৰত বিজয়নগৰ সাম্ৰাজ্যৰ ৰাজত্বকালত ইয়াক নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।^২ ১৮০২ চনত কলিন মেকেঞ্জীয়ে সংগ্ৰহ কৰা তাদিপাত্ৰী কাইফিয়ত অনুসৰি এই মন্দিৰটো বিজয়নগৰ সাম্ৰাজ্যৰ গুট্টি-গাণ্ডীকোটা অঞ্চলৰ এজন মুখীয়াল ৰামলিংগা নায়ুডুৱে নিৰ্মাণ কৰিছিল।^২

মন্দিৰটো অক্ষীয় ৰেখাত এখন অভয়াৰণ্য, অৰ্ধমণ্ডপ, আৰু মুখমণ্ডপ আদিৰে গঠিত। মন্দিৰটোত ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰতৰ খণ্ডসমূহৰ চিত্ৰ অংকন কৰা bas relief গঠন আছে। উপাস্য দেৱতা (লিংগ) ‘স্বয়ম্ভু’ (প্ৰাকৃতিকভাৱে হোৱা বা স্ব-উৎপত্তি) হোৱা।^১ আন হিন্দু মন্দিৰৰ লগত (য'ত দেৱতাসকল পূবমুখী) তুলনা কৰিলে ইয়াৰ এটা পাৰ্থক্য দেখা যায়; সেয়া হৈছে এই মন্দিৰত শিৱলিংগ পশ্চিমমুখী।^৪ বিষ্ণু মন্দিৰৰ সন্মুখৰ সাতটা স্তম্ভত আঘাত হ'লে 'সপ্তস্বৰ' (সংগীতৰ স্কেল) উৎপন্ন হয়।^৩

স্থাপত্য ইতিহাসবিদ জেমছ এণ্ডাৰছনে এই মন্দিৰৰ গোপুৰমবোৰক ‘আচৰিত’ বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।^৪